En Son Eklenenler

Kubbealtı Akademisi Kültür ve Sanat Vakfı, "Safiye Erol Külliyatı"nı yayın hayatımıza kazandırmış bulunuyor. Bu eserler, kültür tarihimizin bir devresini kuvvetli bir üslupçunun kaleminden geleceğe taşıması bakımından da bir arşiv niteliğindedir. Zengin bir hayat tecrübesine, doğu ve batı medeniyetleri arası gözlemlere ve tahlillere dayanan yazar, günümüzde artık unutulmaya başlamış kültür hazinelerimize gönül ve ruh penceresinden ışık tutmaktadır. Safiye Erol'un aynı zamanda yakın arkadaşı olan Samiha Ayverdi bir yakınına yazdığı mektupta onun vefatını haber verirken "Maalesef memleketin en değerli, dürüst, hamiyetli, imanlı, münevver ve bilhassa son derece derin ve bilgili bir evladını, aziz ve sevgili arkadaşımız Safiye Erol'u kaybettik. Memleket, böyle muhteşem ve yerine konmaz bir abidenin eksilişini adeta duymadı... Umursamadı...

Dış görünüşü güzel, hareketleri zarif olan bir kişi, kulağı tırmalayan ses tonu, kaba ve sert konuşma biçimi nedeniyle insana itici gelebilir. Gerçekten de kimi insanın dili “yılan gibi sokar”, Kimisiyse tatlı diliyle yılanı deliğinden çıkarır.” Kimisinin konuşması öyle tatlı ve çekicidir ki, “ağzından bal akar.” Kimi insan “dereden tepeden” konuşur insanı oyalar. Kimi “ileri geri” konuşur insanı üzer. Kimisi “eğri oturup doğru söyleyerek” gerçekleri dile getirir. Kimisi “pes perdeden konuşup” insanı çeker. ''Sırrı Er’in kitabını okuyanlar iletişim sürecinde bütüncü davranış içinde yer alan dilin, konuşmanın rolünü, yerini öğrenecekler. Bir okuyucu olarak kitabın yazarı Sırrı Er’i kutluyor ve teşekkür ediyorum. Sırrı Er’in başarılı, yararlı çalışmalarının, çabalarının sürmesini diliyorum.'' RPOF.DR.ÖZCAN KÖKNEL

Quasimodo’nun, “Ben senden geri kalanım acılar içinde.” sözü her okuru yaralamıştır. Efelya romanı için de bir cümle yazmam istenseydi bu, “Efelya, ben senden geri kalanım acılar içinde…” olurdu. Elinizdeki bu kitap, eğitimci şair ve yazar Mehmet Binboğa’nın ilk romanı. Şair’in şiirlerindeki o ince hüzün ve coşkulu söylem, öykülerinden sonra romana da taşmış görünüyor. Özgün bir üsluba sahip olan Binboğa, dile hakim bir yazar. Mehmet Binboğa öykülerinde hep var olan hüzünle karışık o ince mizah, bu romanda da bir üslup çeşnisi olarak kendini hissettiriyor. “Her insan birinin incisidir, o inci insana hayatta bir kere denk gelir; çamur içindeki istiridyeyi görüp içinden inciyi çıkardınız çıkardınız, aksi halde bir daha ne mümkün rastlamak ona koca okyanusta...” diyen Binboğa, bu romanla bizi alıp onulmaz bir aşkın izleğinde; Trakya’dan Erzurum’a, Erzurum’dan Eskişehir’e, oradan da İtalya’ya; kâh Roma’nın haşmetine kâh Milano’nun ışıltılı caddelerine kâh Toscana Vadisi’nin çimen yeşili doğasına kâh Venedik kanallarının büyülü atmosferine götürüyor. Bunları yaparken de hiç zorlanmıyor yazar; rahat, duru ve şiirsel bir Türkçeyle içimizdeki kanayanlara değinenerek bir dil senfonisiyle sunuyor tüm bu güzellikleri. “Efelya” romanı, destansı bir söylemle kaleme alınmış olmasıyla da bir ilk kitap. Yazarın aynı zamanda şair oluşu ve zaman zaman metni kanatlandırmak için kullandığı şiirleri, roman türünün klasik kalıplarını zorluyor. Son yıllarda okuduğum en eli yüzü düzgün roman diyebilirim “Efelya” için. Okuyun bana hak vereceksiniz… Barış Erdoğan