Eserlere Göre Listeleme

Ey okur; Bu kitabı okuduğunda, Bir parça daha hoşgörülü olmuşsan, bir parça daha sevdiklerine zaman ayırıyorsan, bir parça daha iyiliğe bulaşmış, üzgün kalplere mutluluk dağıtmışsan, bir parça daha insanca duyguların artmışsa ve içindeki negatif duyguların azalmışsa, daha güler yüzlü olmuşsan, işte bu senin zaferindir. Doğru yolda ilerlemeye devam et… İyilikler hep üstümüze olsun... Nice hikâyeler vardır; insanlara ders vermekle kalmaz, insanların davranış şekillerini değiştirmelerini ve doğru düşünmelerini sağlar. Nice hikâyeler vardır; gözyaşı döktürür, duygulandırır, öğretir. Nice hikâyeler vardır; gerçek hayattan alınmıştır ve azimli olmayı öğretir. Nice hikâyeler vardır; amaçları için savaşmayı, hayatı öğretir. Nice hikâyeler vardır; hayatımızda eksikliğini duyduğumuz sevgiyi hayatımıza sokar, kalplerimize iyilik, vicdanlarımıza rahatlık getirir. Nice hikâyeler vardır; okurken kendinizden bir şeyler bulursunuz, yaşanan hayat tecrübeleri size yol gösterir. Nice hikâyeler vardır; okursunuz , hiç bitmesin istersiniz. Nice hikâyeler vardır; ümit tomurcuklarının sizi hiç bırakmamasını diler, umudunuzu kaybetmezsiniz. Ve nice hikâyeler vardır; kirlenmiş kalplere iyiliğin ve mucizelerin gücünü öğretmekle kalmaz, uygulatır da. İşte bu hikâyeler bu kitapta. Hayatınızın yönünü değiştirecek, yaşamınıza yeni bir soluk, ışık getirecek, hayatta kalmanızı sağlayacak ya da sadece hikâye olarak kalacak. Belki de HAYATIN KALBİNDE KENDİNİZİ BULACAKSINIZ... Kim bilir?

Kolektif beyin diye bir şey yoktur. Kolektif düşünce diye bir şey de yoktur. Bir grup insanın vardığı anlaşma, ya bir uzlaşma, ödün verme sürecidir, ya da birçok bireysel düşüncelerin bir ortalamasıdır. İkincil önem taşıyan bir şeydir. Birincil eylem.. yani mantık yürütme süreci... bir tek kişinin tek başına yapması gereken bir şeydir. Yemekleri bir sürü insana paylaştırabiliriz. Ama kolektif bir midede sindiremeyiz. Hiç kimse kendi ciğerlerini, başkasının yerine solumak için kullanamaz. Hiç kimse kendi beynini, başka birinin yerine düşünmek için de kullanamaz. Vücudun ve ruhun bütün işlevleri bireysel ve özeldir. Paylaşılamazlar ve devredilemezler."

Yaşamayı, ölmek isteyen bir çocuktan öğrenen bir kızın hikâyesi… Ölümü büyüleyici bulan Theodore Finch sık sık kendini öldürebileceği yöntemler düşünür ancak her seferinde, küçücük bir güzellik bile ona engel olur. Violet Markey ise yaşadığı kasabadan ve ablasının ölümünün yarattığı dayanılmaz acıdan kaçmak için mezuniyetine kalan günleri sayarak geleceği dört gözle beklemektedir. Finch ve Violet okullarındaki çan kulesinin tepesinde karşılaştıklarında kimin kimi kurtardığı belirsizdir. Bu tuhaf ikili, bir proje ödevinde eşleştiklerinde yol onları nereye götürürse; tıpkı hayat gibi büyük, küçük, tuhaf, güzel, çirkin, şaşırtıcı yerlere giderler. Kısa süre sonra, Finch yalnızca Violet'layken kendi olabildiğini; tuhaf, eğlenceli, hayatı doyasıya yaşayabilen ve ucubelikten uzak bir gence dönüştüğünü keşfeder. Violet da yalnızca Finch'leyken günlerin hesabını tutmadan yaşayabilmektedir. Ancak Violet'ın dünyası büyürken Finch'inki küçülmektedir…