En Son Eklenenler

Palomino Molero’yu Kim Öldürdü 1950’lerin Peru’sunda geçen bir cinayet romanı. Kuzey çöllerinde hava kuvvetlerine ait bir üssün yakınlarında vahşice öldürülmüş bir hava eri bulunur. Bu cinayeti araştırma görevi Teğmen Silva ile yardımcısı Lituma’ya verilmiştir. Lituma için bu cinayet bir dönüm noktası olur çünkü kötülükle ilk kez tanışacaktır. Cinayeti ortaya çıkarmak büyük bir tutkuya dönüşür, yoksa kötülük nedensiz kalacaktır. Ancak öldürme olayını aydınlatmaya çalışan iki polisin önü başka ölümlerin karanlığıyla kesilecektir. Günümüzün en iyi romancılarından biri kabul edilen Perulu yazar Mario Vargas Llosa, Palomino Molero’yu Kim Öldürdü adlı romanında polisiye bir öyküye sadece bir edebiyat yapıtının değil, aynı zamanda felsefi sorgulamaların da derinliğini katıyor. İnsanın gerçeğin peşine düşme çabasının sınırlarını ve eşitsizlik üzerine kurulmuş bir toplumda adaletin olanaksızlığını gösteriyor.

Pusuda bekleyen sivri dişler kanınıza susamış olabilir! Efsane yazar Sör Terry Pratchett'ın benzersiz yaratımı “Diskdünya” serisinin ilk kez Türkçeye çevrilen yeni kitabı Carpe Jugulum, günü “gırtlağından” yakalamayı kendilerine şiar edinmiş vampirleri sahneye süren, edebî atıflarıyla güldüren, karanlık ve kan dolu bir macera! Dünya çapında 100 milyonun üzerinde satan külliyatın yirmi üçüncü halkası olan kitap, “Cadılar” alt serisinin de altıncı ve son serüveni. Kana susamış sivri dişlilerin ve vampir görünümlü nice kişilerin yaşamımıza nasıl da çaktırmadan sızabileceklerini gözler önüne seren bu sarımsak kokulu roman, edebiyat ve sinemanın en kanlı üyelerini parodileştiren satırlarıyla, mitolojiden günümüze vampir kültürünü yeniden anlatıyor. En iyi hendekleri siz kazarsanız, elinize daha büyük bir kürek tutuştururlar. Sonunda size de bu çıplak duvarlar, bu çıplak yer, bu soğuk kulübe kalır... Lancre Krallığı'nı tatlı bir telaş sarıyor, zira kraliyet ailesi ilk çocuklarına kavuşuyor. Her şey yolunda akıp giderken, çocuğun isim günü yaklaşıyor. Tabii bu günün en önemli konuğu, hayatını seçimler yaparak geçiren bir cadı: Esmerelda Havamumu. Oysa basit bir yanlış anlaşılma, egosu kaya kadar sert Havamumu Nine'yi küstürmeye de yetebiliyor. Üstelik şimdi, Uberwaldliler de onun zihninin dehlizlerine iniyor... Vampirler hakkında herkesin bildiği pek çok şey vardır. Fakat hiç kimse, bunları artık vampirlerin de öğrenmiş olabileceği gerçeğini hesaba katmaz. Diskdünya'nın tüm diğer sakinleri gibi vampirleri de nevi şahsına münhasır yaratıklar. Öğreniyorlar. Değişiyorlar. Ve değişirken fazlasıyla da gelişiyorlar. Lâkin karşılarındaki gücü görmezden gelerek, kendileriyle çelişiyorlar...

İki doktora öğrencisi, rekabetlerini bir kenara bırakıp hocalarının ruhunu kurtarmak için Cehennem’e gitmek zorunda—belki de kendi ruhlarını feda etme pahasına. Alice Law’un hayatta tek bir amacı vardı: Büyü alanındaki en yetenekli kişi olmak. Bunun gerçek olması için her şeyini feda edebilirdi: gururunu, sağlığını, aşk hayatını ve kesinlikle akıl sağlığını. Hepsi, dünyanın en büyük büyücüsü olan Cambridgeli Profesör Jacob Grimes’le çalışabilmek içindi. Ama profesör bir büyü kazasında ölünce işler değişecekti. Grimes cehennemdeydi ve Alice onun peşinden gitmeye kararlıydı. Çünkü profesörün yazacağı tavsiye mektubu Alice’in geleceğini belirleyecek güce sahipti ve ölüm bile hayallerinin peşinden gitmesini engelleyemeyecekti. Alice’in ezeli rakibi Peter Murdoch da aynı fikirdeydi. Bu iki rakip, sevmedikleri bir adamı kurtarmak için cehennemin derinliklerine yola çıkacaklardı. Ama cehennem pek de eski hikâyelerde ve kutsal kitaplarda anlatıldığı gibi değildi. Çok daha tehlikeliydi.

Duvarları taştan, sıvaları kısmen dökülmüş, her tarafı nem kokan ve duvarların bazı bölümlerinde sıvaların küflenerek kabardığı, lambaların küskün bir şekilde belli, belirsiz ışıttığı kocaman bir oda, tavanı oldukça yüksek bu binanın salon gibi kullanılan giriş kapısındaki kapı kolu oldukça eski ve paslanmış bir durumda. Belki de terli ve kirli ellerle açıldığı için aşınmış da olabilir. Ama bir gerçek var ki o da birçok elin bu kapı kolunda izleri vardı. Yılların yorgunluğu ile de bu hale gelmiş olabilir. Salonun tam orta yerinde varilden dönüştürülmüş kocaman bir soba ve etrafında kırık sandalyelere oturmuş birkaç müşterinin loş ışığın arasında siluetleri Karagöz, Hacivat perdesi gibi sobaya yaklaşan elleri, bazen kocaman, bazen küçülen kafaların gölgeleri sobadan sızan ışığa ve çok yüksekte yanan düşük amperli ampulden gelen ışıkla şekilleniyordu. Kocaman salona hareket katan, ama ürpertici bir hava veren, kasvetli bir ortam gibi olan bu bina bir oteldi. Kapıdan yavaşça içeri girdi. Siluet gibi görünen ve kocaman sobanın etrafındakilere doğru yürüdü. Korkuyordu. İlk defa ailesinden uzak, yardım alacağı kimseciklerin bulunmadığı bir yerdeydi. Tanımadığı bu insanlar neciydi? Neden böyle bir otele gelmişler? Yoksa onların da mı cep-lerinde az parası var? Suçlular mı? Hırsızlar mı? Terörist var mıdır içlerinde? Yoksa gariban köylü insanlar mı? Böyle bir yerde oturduklarına göre zengin olmayan insanlardır dedi, kendince. Yani içinden böyle düşündü. Cesare-tini toplaması gerekirdi. O da öyle yaptı. Siyah beton ze-mine bakarak yavaş adımlarla yürüdü. Yaklaştı ürkek ve alçak bir sesle: - İyi akşamlar! Dedi. İçlerinden pala bıyıklı, kırlaşmış kafasına taktığı takkenin arasından kıvrılarak çıkan bukleli saçları ve kalın kaşları olan biri ayağa kalktı ve onu karşı-ladı. Kendinse yaklaşan ürperti dolu bu adama korkulu gözlerle baktı. Yüreği bir kuşun ürkekliği içinde atıyordu. Göğüs kafesi inip kalkıyordu. Derin derin bir iki nefes aldı. Kendine hâkim olmalıydı. Tehlikeli biri değildir her-halde, diye düşündü. Kollarında müthiş bir güçsüzlük his-setti. Elinde valizi düşecek gibi oldu. O da usulca olduğu yerde valizi yere bıraktı ve yaklaşan adamın vereceği yanı-ta kulak kesildi. - İyi akşamlar yeğenim! Buyur! Ne istersin? - Ben üniversite öğrencisiyim. Kalacak yerim yok, dedi. Siz otelin sahibi misiniz?