Eserlere Göre Listeleme

İnsanlar yaşamları içinde, mutluluklar kahkahalar bir tarafta... acılar gözyaşları bir tarafta... bir sarkacın salınımlarını yaşarlar. Her yazar, bir başkasının yazamayacağını yazar. Yazarımız, karşımıza "muhteşem bir oyuncu olarak" çıkıyor, kitabında...Sahnede değil de kendisiyle baş başa " yalnızlığında yazarak " yapıyor bunu. Bu yapıtında yazar, hayata güzel bir kadına bakar gibi bakıyor ve yazıyor...anlatısındaki ayrıntılar bunu vurguluyor... Ernesto Sabato Arjantinli bir yazar...Her insanın hayatında; saklanabileceği bir tünel, belki de aradığını bulamayacağı, bomboş bir tünel olduğunu söyler... o tüneldeki sessizliğe, yalnızlığımıza sığınırız. Bazen kaçmak isteriz. İçimize döneriz. Her insan sevinen, mutlu olan bir yapıyı da içinde taşır. Aynı zamanda; acı çekmek, çaresizlik, duyarlılığın getirdiği yalnızlık, çözümsüzlükler...sorunlarımız, bize yapışır. Bu anlatıda, yazarımız bizi alıp, sanki bir lunaparka götürüyor... Bazı insanların acılarını unutuvermeleri birçok yazarı şaşırtmıştır. Aslında acılar iz bırakır... kapanmayan yaralarımız içimizde, öylece durur... insan kendini saklayan bir varlıktır. Yazarımız, "bizim iç dünyamıza yaklaşıyor, gördüklerini" bize anlatıyor. Bu kitap, yaşamı anlatan "sessiz bir anlatı şarkısı"... İnsanın bir başkasıyla paylaştığı ya da paylaşamadığı sevgi; yaşadığımız iç gizemimizin tünelleri kara delikleridir. Yazarımız satırlarıyla, okuyucuyu, saklandığımız tünellere yakınlaştırıyor. Sevgili Mert, Senin “bir dünya yazarı olduğunu" başından beri biliyorum…. ben senin yüzyıllar ötesine... evrene yazdığını düşünüyorum. Onun için kitabın için arka kapak yazısını içimden gelerek yazdım.

''Yaşayacağız Vanya Dayı... Biz daha ne uzun günler, geceler geçireceğiz; alnımıza yazılan çileyi sabırla çekeceğiz. Elimiz ağımız tuttuğu sürece dur durak bilmeden başkaları için çalışıp didineceğiz. Ecel geldiği zaman da usulca öleceğiz. Çok acı çekip gözyaşı döktüğümüzü, çok içimizin yandığını söylediğimizde Tanrı bize acıyacak. Ve seninle ben, sevgili dayıcığım, aydınlık ve güzel bir hayat yaşayacağız. İşte o zaman mutlu olacağız, şimdiki mutsuzluğumuzu hatırlarken gülümseyeceğiz ve huzura ereceğiz." Evrensel temaların yazarı Çehov, olayların çeşitliliğinden ziyade sade kahramanların gücünü kullanarak; dönem Rusyası’na ayna tutabilecek durum hikâyeleri koyar ortaya. Vanya Dayı’yı ayrıcalıklı kılan bir diğer unsursa, ruh halleri bakımından Çehov’un kendisine en yakın kahramanı olan Astrov’un bu eserde bulunmasıdır.

Rus yazar Anton Çehov'un klasik başyapıtı Vanya Dayı, yazarın doğumunun 150. yılında Tiyatro Pera tarafından sahneleniyor. Çehov'un "Köy Yaşamından Sahneler" adını da verdiği oyun, 19. yüzyılın devrim arifesini yaşayan Rusya'sında, değişmekte olan siyasal sistem ve sınıfsal değerlerin toplumsal yaşamda yarattığı uzlaşmaz çelişkileri, bir köy çiftlik evi yaşantısından yansıtıyor. Köy yaşamına sıkışmış aydınların dayanılmaz varoluşları, monotonluk, tembellik, umutsuzluk ve mutsuzlukla kuşatılmışlıkları, Vanya'nın hikâyesinde hayat buluyor. Çehov'un unutulmaz klasiği, tüm sahnelerin eşzamanlı olarak izlenebilir kılındığı, çalışanlar ve çiftlik sahipleri arasındaki sınıfsal çelişkilerin öne çıktığı bir yorumla izleyiciyle buluşuyor.