Eserlere Göre Listeleme

Göçmen Yıldız, bir rastlantı sonucu karşılaşan, biri Yahudi, öbürü Filistinli iki genç kızın, apayrı dünyalara ait, ama özünde bir olan öykülerini anlatır. II. Dünya Savaşı sonrasında, Nazi kıyımından kurtulmuş olan Esther de, Filistin kamplarındaki yaşamın dehşetini yaşayan Nejma da, kendilerine bir anayurt arayan birer “göçmen yıldız”dır. İnsanlığın en umarsız dönemlerinden birini yaşayan iki genç kız, bu amansız var olma savaşında, sevgi ve sevecenliğin gücüne, doğanın yaraları saran güzelliğine sığınacaklardır. 2008 Nobel Edebiyat Ödülü’ne değer görülen Jean-Marie Gustave Le Clézio, Yahudilerle Filistinlilerin göğüslemek zorunda kaldıkları acıları dile getirirken, yan tutmadan, politik bir tavır takınmadan, insan ruhunun derinliklerindeki barışı keşfe çıkıyor. Göçmen Yıldız, umudun ve umutsuzluğun imgeleriyle örülmüş bir başyapıt; uygarlığın yıkıntıları arasında ışıldayan bir insanlık dersi.

Bilge Karasu'nun edebiyatına ilk kez başlayacak olanlara Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı ile Göçmüş Kediler Bahçesi'ni öneriyoruz. Kitap, yayın tarihi olarak yazarın üçüncü kitabıdır, 1980 öncesi dönemi temsil eder. Buraya kitabın doruk bölümlerinden birini koyduk okumanız için... "Oyun üzerine ne biliyorsam ondan öğrenmiştim. Ustam karşımda duruyordu. Ama oyunun oynanması üzerine bilgi vermemişti. Satranca çok benzeyen bu oyunda taşların, yani bizlerin adı, satrançtaki gibiydi, kurallar hemen hemen aynıydı. Bir iki noktada satrançtan ayrılınıyordu. O noktaları da başkan anlatmıştı bu sabah. Ne ki, satranç oynamasını bilip bilmediğimi kimse sormamıştı. Morların bilmesi gereksizdi zaten. Bir zamanlar biraz oynamış olduğum için, oyunu bilmiyorum diyerek işin içinden sıyrılmağa da kalkışmamıştım. Oynamak istemiştim, başından beri, onu gördüğümden, oyuna katılıp katılmayacağımı soruşundan beri..." – Bilge Karasu

"Oyun üzerine ne biliyorsam ondan öğrenmiştim. Ustan karşımda duruyordu. Ama oyunun oynanması üzerine bilgi vermemişti. Satranca çok benzeyen bu oyunda taşların, yani bizlerin adı, satrançtaki gibiydi, kurallar hemen hemen aynıydı. Bir iki noktada satrançtan ayrılıyordu. O noktaları da başkan anlatmıştı bu sabah. Ne ki, satranç oynamasını bilip bilmediğimi kimde sormamıştı. Morların bilmesi gereksizdi zaten. Bir zamanlar biraz oynamış olduğum için, oyunu bilmiyorum diyerek işin içinden sıyrılmağa da kalkışmamıştım. Oynamak istemiştim, başından beri, onu gördüğümden, oyuna katılıp katılmayacağımı soruşundan beri.." (Arka Kapak)

“Eğer bir usta, bir adam için ev yapar, ancak işi sağlam olmaz, yaptığı ev yıkılır, ev edinicisi de ölürse; o usta öldürülecektir. Eğer ev edinicisinin çocuğu ölürse, ustanın çocuğu öldürülecektir. Eğer edinimler, buyumlar (eşyalar) yitirilmişse, usta, yitirilenleri karşılayacaktır. Eğer ustanın yaptığı duvar kayar göçerse, o usta duvarı kendi akçasıyla düzgün duruma getirecektir.” Bu kitapta Anadolu’daki depremlerde yaşanan anıları, göçük altına girmenin sıkıntılarını, tinsel ile sağlık bozukluklarını birebir yaşayanlar ağzından duyacaksınız. (Tanıtım Bülteninden)