Eserlere Göre Listeleme

"İnsanın bahtı, ona altın tepside öyle bir hediye sunar ki tatmadan önce deva mı zehir mi bilemez." Herkes Kendi Hikâyesini Yazar Kitai İmparatorluğu'nun, eski düşmanı Tagur Krallığı'yla yaptığı son savaşta her iki taraftan kırk bin asker ölür. Yıllar sonra Kitai generali Shen Gao'nun oğlu Shen Tai, ölen babası için yas tutmak ve onun anısını onurlandırmak için imparatorluğun bu uzak sınırındaki savaş meydanına gider ve iki yıl boyunca hayaletleri huzura kavuşturmak için cesetleri gömer. Emeğini ve atalarına saygısını ödüllendirmek için, Tagur Kralı'na gelin giden Beyaz Yeşim Prensesi ona tehlikeli bir hediye verir: iki yüz elli Sardia atı. Bir Sardia atı çok büyük bir ödüldür. Beş Sardia atı, bir adamı diğerlerinden üstün kılar, rütbesinin yükselmesine, başkalarının kıskançlığına sebep olur. İki yüz elli at ise akla hayale gelmeyecek, bir imparatoru bile şaşırtabilecek bir ödüldür. Shen Tai'nin hayatına son verip bu ödülü ondan çalmak isteyebilecek sayısız insan vardır. Ödülü alabilmek için doğuya, imparatorluğun başkentine gitmeli, saraydaki ve saray dışındaki düşmanlarıyla yüzleşmeli ve atları teslim alacak birlikle beraber Tagur'a dönmelidir. Çünkü Shen Tai'yi bir anda imparatorluğun en önemli adamı yapan bu ödülün onun hayatını kurtaran bir şartı da vardır: Atları bizzat kendisi almak zorundadır. "Tarihi romanların ve fantastik edebiyatın okuyucuları bu iki türün birleşimini daha iyi bir kitapta bulamaz. Bu roman, usta bir öykücünün zengin hayal gücüyle ortaya çıkmış eşsiz bir eser." Historical Boys "Fantastik türün en iyi yazarlarından birinden gelen etkileyici, tüyler ürpertici bir eser." -Daily Mail- "Muhteşem bir destan. Kusursuz bir şekilde oluşturulmuş. Okuyucuyu bir kasırga gibi içine çekiyor ve bırakmıyor." -Huffington Post- "Gök Cennetin Altında, bir okuyucunun isteyebileceği her şeye sahip: heyecanlı bir macera, bir aşk hikâyesi, bir olgunluk çağına gelme serüveni, askerî tarih, saray entrikaları ve trajediler. Sonuna gelindiğinde okuyucunun gözyaşlarına engel olamayacağı muhteşem bir eser." -Globe and Mail- "Antik Çin'in Tang Hanedanı'nı fantastik bir biçimde anlatan Guy Gavriel Kay'in kitabı neredeyse tarihi bir belge gibi dikkatle yazılmış. Zekice bir siyasi macera, tarihi roman veya hayalet öyküsü okumak isteyen herkes için bu roman üç türü mükemmel bir şekilde birleştirmiş." -BookPage- "Tüm serüvene rağmen, bu kitabın en ilgi çekici yanları karakterlerinin çok boyutluluğu, içinde bulunduğu yarı gerçek yarı hayalî dünya ve akıcılığı. Şüphesiz bu yılın en iyi fantastik kitaplarından biri." -Critical Mass- "Tarihteki belli unsurları bulup tamamen fantastik bir öykü yaratmada Guy Gavriel Kay'in eşi benzeri yok. Bu kitap, sanki daha önce hiç bilmediğimiz bir zamandan kalma yazıtların tercümesi gibi." -The Miami Herald- (Tanıtım Bülteninden)

Seni ve kavganı sevdim... Sana, seni seviyorum diyen kişi, bir kavgayı payına düştüğü kadar götürmeye çalışan Hasan Hüseyin'dir... Sevginin özgürlük olduğunu bilmiyorlar, bilmezler. Sevgiyle köleliği eş anlamda kullanıyorlar. Köleysen sevgili, sevgiliysen kölesin... Bu mu sevgi? (Hasan Hüseyin). Seninle ben; her yaşta aşkın yaşanabileceğine, aşkın umut içinde direnerek besleneceğine; bu demek, aşkın hep varolacağına inanıp çıktık yola. Elele tutuştuk ve çıktık yola. ...bir de kız seviyorum sesimin en yanık noktasında sosyal adalet içip sokaklara seriliyorum... Düşündüm; beni sana bir başka yönden çeken; yalnızca kültürlü ve zeki bir adamın soylu mizahı değil, o mizahtaki dizginlenemez coşkudur aynı zamanda. Kendi kendisiyle öylesine içten bir lirizm ve incelikle alay edebilen adam, ne olgundur! (Azime Korkmazgil).

Yazı yazıp durduğum defteri birden bire kapattım. Bir defter; o yüzden, biraz seslice bir kapanış oldu. -Nokta! dedim, bir de ben sesimi yükselterek. 12 yaşındaki, 12 yıldır hiç ses etmeden beni gözleyen kızçocuğu, yanıbaşımda yerde yüzükoyun uzanmış, resim yapıyordu. Gürültüyü yadırgadı, dönüp baktı; -Ne oldu? dedi. Kitap bitti, dedim, 2. kitap bitti! -Ne yazdın? Bana özet olarak söyleyebilir misin?.. Ne yazdın? Zamane çocuğu! Biraz daha sabredeyim, kitap yayımlansın; okur, görürüm içinde ne var, demiyor da.. Özeti şu: Çoluk çocuk evcek; Ozan Hasan Hüseyin'in bu dünyadan sonsuza dek ayrılışının 19. yılındayız.Gerçekten soluk soluğa, ama paramparça geçmiş bir 19 yıl! Bizim için... Ayrı bir ülke gibi; yok yok, bir ev kapalı bir ev gibi, 19 yıl. Ben, bu 19 yılın en ufak penceresinden, şöyle başımı uzattı; rastgele bir 40 gün akdım boşluktan, Ozan Hasan Hüseyin ile kılı kırk yararak geçirilmiş bir ömrün içinden rastgele bir 40 gün aldım... Kitabımda, işte o kırk günün öyküsü var. Sıcak bir öykü. Başımı uzattığım pencereden hızlıca gördüğüm... ''...... Ah o çok yıldızlı, lacivert sarı yeşil, karanlık aydınlık,unutulmaz Ağlasun geceleri.. Çağrışımdan çağrışıma atladığım, her şeye kulp taktığımız, her şeye güldüğümüz, gençliğimizin çıldırdığı, aşk ile yandığımız, mutluluktan uçtuğumuz... o ilk, o en baştaki, o büyülü yazın geceleri! .....''