Eserlere Göre Listeleme

İtalya'da aşkın kalemi olarak tanınan Federico Moccia, ilk aşka, ilk öpücüğe ve ilk ihanete dair güzel bir masal anlatıyor. Dirty Dancing, Grease gibi filmleri özlemle anan, ilk aşkını unutamayanlar için sonbahar günlerini ısıtacak bir öykü Gökyüzünün Üzerinde Üç Metre. Yakışıklı Step ve güzeller güzeli Babi fonda romantik İtalya sokaklarının olduğu bir resmin kimi zaman güldüren, kimi zaman ağlatan iki yüzü olarak okuyucuyla buluşuyorlar. Yıl 1992. Federico Moccia bir hikâye anlatmaya karar veriyor. Gençlikle, eğlenceyle, umut ve aşkla, arkadaşlık ve hayalkırıklıkları ile dolu günlerinin içinden geçen bir hikâye bu. Eserini birçok yayınevine gönderiyor, büyüklü, küçüklü. Çoğu cevap vermiyor, diğerleri ise 'yayın tarzlarına uymadığını' söylüyor. Ama yazar kitabına inanmaktan vazgeçmiyor. Hikâyesini seviyor ve paylaşmak istiyor. Kişisel imkânlarını zorlayarak, Ventaglio adlı yayınevine kitabın 3.000 kopyasını bastırıyor ve bu kopyalar çok kısa bir sürede tükeniyor. Basılı kopyalar bitince Gökyüzünün Üzerinde Üç Metre senelerce Romalı gençler arasında fotokopisi çekilip yayılarak, gerçek bir kült haline geliyor. Sadece gençler de değil, ebeveynler ve öğretmenler de, çocukları ve öğrencileri tarafından kutsal bir obje gibi saklanan bu kitabı merak edip okuyorlar. Yazılmasından yaklaşık on yıl sonra, 2004'te eser Feltrinelli Yayınevi tarafından yayınlandı. Kitap 2004'te edebi bir olay haline geldi. İtalya’dan başlayarak tüm Avrupa’yı saran kült roman tanıtımlar, toplantılar, tartışmalar derken filmlere ve müzikallere konu olacak, yaşam tarzından, sokak diline her şeyi etkileyecekti.

Tarihi kurgunun polisiyeyle buluştuğu inanılmaz hikâyesiyle her türden okuru kendine bağlayacak bir aile draması. Kayıp bir çocuk… Haziran, 1933. Edevane'lerin kır evi Loeanneth'te geleneksel Yaz Dönümü Partisi için hummalı bir hazırlık var. Yazarlık hayalleri kuran, on altı yaşındaki Alice Edevane özellikle heyecanlı. Kitabı için mükemmel bir fikir bulmakla kalmadı, rastlayıp rastlayabileceği en yanlış insana da âşık oldu. Ama saat gece yarısını vurduğunda ve gökyüzünde havai fişekler patlarken Edevane ailesi öyle bir trajedi yaşayacak ki, Loeanneth'i sonsuza dek terk etmek zorunda kalacaklar. Terk edilmiş bir ev… Yetmiş yıl ve sarpa saran bir soruşturmanın sonunda, Sadie Sparrow, Metropolitan Polis Teşkilatı'ndan zorunlu izne ayrılıyor. Büyükbabasının Cornwall'daki evine giden Sadie, boşluktan ne yapacağını şaşırmış hâlde. Ta ki bir gün, sık bir korunun çevirdiği, masalsı kır evine rastlayıp oradan kaybolan çocuğun hikâyesini öğrenene dek. Çözülmemiş bir sır… Bu arada, Hamstead'deki şık evinin tavan arasındaki çalışma odasında, seksenine merdiven dayayan ve artık ünlü bir yazar olan Alice Edevane yeni cinayet romanları üzerinde çalışıyor. Ama bir gün genç bir dedektif çıkageliyor ve Alice hayatı boyunca kaçmaya çalıştığı gerçeklerle yüzleşiyor. "Morton'ın son romanında, yazarın alametifarikası hâline gelen sırlar, bir kez daha gün ışığına çıkıyor. Kayıp bebekler, bir annenin fedakârlığı ve sırlar, sırlar, sırlar… Morton ipuçlarını cömertçe sunarken gerçeğe yaklaştığınızı hissediyor, ancak sadece daha derinlerdeki bir sır tabakasına ulaşıyorsunuz. Kalp sızlatan seçimler ve zengin karakter çeşitliliğiyle sizi derinden etkileyecek bir roman."

Türk edebiyatında köy hayatına ve köylülüğe ‘içeriden’ bakışın ilk örneklerinden sayılabilecek ‘Göl İnsanları’ için Nâzım Hikmet, Kemal Tahir’e yazdığı 13 Mart 1941 tarihli mektubunda, "Senden o kadar defa dinlediğim adeta birçok satırlarını başlarken sonunu getirecek kadar hatırladığım ilk hikayeyi yine büyük bir lezzetle, iştiha ile ve gururla okuyorum," demektedir; 7 Mayıs 1941 tarihli mektubunda ise düşüncesini açık ve değişmez bir biçimde ortaya koyar: "Hiç endişeye düşme ‘Göl İnsanları’ Türk edebiyatının en güzel dört hikayesi olarak kalacaktır."

“İnsanın soluğunu kesecek, bizi kendimizden utandıracak kadar etkili bir roman.” Ülker İnce Genç bir kız elinizden tutacak ve sizi insan kalmanın imkânsız olduğu bir eve götürecek. Sadece bedenlerin değil, ruhların da rehin tutulduğu bir eve… Pencerelerin demir parmaklıklı, perdelerin kapalı, gün ışığının yasak olduğu bir geneleve… Birinin yandığı cehennem ötekinin cenneti olabilir mi? Demet Cengiz, Göl Kıyısında Leylâ romanında varoluş acılarını, kimlik arayışlarını ve çekilen Tanrı sancılarını bir arada işliyor. Sert gerçekçiliği, büyülü gerçekçilikle harmanlayan eşsiz bir dil kullanıyor. “Ah Leylâ, kaldır başını! Senin değil bu utanç, kaçırma o muhteşem bakışını. Kıyam et Leylâ, kıyam et.”