En Son Eklenenler

En çetin savaşı mı verdim o gece İki dünya savaşı ondan bir yapraktı nerdeyse İlkin anne ölümünü kullanarak geldi üstüme Sonra aklı kınamış bir kardeş yedeğinde Ne anne anneydi ne kardeş kardeşti gerçekte Anne ve kardeş biçiminde Bilmem hangi ülkeden devşirilmiş iki imge Kendi hayalinden iki kesitti belki de Ama ben güvenmedim bu belgelere Teslim olmadım yine de

Bu kitap, Türkiye’de Kürt siyasetinin az konuşulan bir yüzüne odaklanıyor: Kürt Sağı. Kürt kimliği ile İslami aidiyetin nasıl iç içe geçtiğini, nerelerde ayrıştığını ve bu ilişkinin zaman içinde nasıl yeniden kurulduğunu tarihsel ve toplumsal bir perspektifle tartışıyor. Osmanlı’dan Cumhuriyet’e uzanan süreçte tarikatlar, medreseler ve dinî figürler yalnızca inanç alanını değil, siyasal ve toplumsal ilişkileri de şekillendirdi. Said-i Nursi ve Şeyh Said gibi isimler etrafında oluşan anlatılar, Kürt Sağı’nın kolektif hafızasında kurucu mitlere dönüşürken; ritüeller, semboller ve gündelik pratikler bu siyasal hattın sürekliliğini sağladı. Bu çalışma, Kürt Sağı’nı yalnızca bir siyasal tercih olarak değil, aynı zamanda bir kimlik, aidiyet ve anlam dünyası olarak ele alıyor. Kürt meselesine tektip yaklaşımların ötesinden bakan kitap, Kürtler arasındaki ideolojik çeşitliliği görünür kılıyor ve siyaset, din ve kimlik arasındaki karmaşık ilişkilere yeni bir pencere açıyor.

Bazılarının insanlar arasındaki duvarları sürekli yükseltmekte olduğu günümüzde “Sınırlara Hayır” demek hâlâ zorlu bir mücadele. Katolik ve antisemitist Polonya’da Yahudi ve esmer bir çocuk olan Rosa Luxemburg kısa sürede uslu duramayacağını kavramıştı. İdeali devrimdi! Kimsenin kimseye zulmetmediği bir dünya! 1914’ten önce bu genç komünist kadın Varşova’dan Paris’e, Zürih’ten Berlin’e önemli bir siyasi figür olmuştu bile. Birinci Dünya Savaşı’nın arifesinde artık Alman vatandaşı olan bu genç Polonyalı, Almanların Fransız kardeşlerine asla saldırmayacağına inanıyordu. Ne var ki çok yanılıyordu. Bu romanda Rosa Luxemburg’un sadık yoldaşı sokak kedisi Mimi’nin gözünden bu büyük kişiliğin geçtiği yollara tanık ediyoruz.

Atilla Birkiye’nin kaleminden sarsıcı bir roman: Körfezde Sıkıyönetim. Önde uçsuz bucaksız deniz, unutulmus bir kuytuluk gibi yay 
şeklinde uzanan kumsal, arkada yemyeşil çam ağaçları; burası körfezde, genel mevcudu elli üç (Mızıka’yı da sayarsak elli dört) 
olan sakin bir site. Siteye aniden bir cip gelir. İçinde, Er olan şoför, arkada oturan Gedikli ile tomsonlu öteki er vardır. Bir de Yüzbaşı. Yüzbaşı cipten iner ve kendimizi gerçekle absürdün, olağanla olağandışının, komik mi trajik mi karar veremediğimiz bir kurgunun içinde buluruz. Sıkıyönetim ilan edilmiştir! Sıkıyönetim var, hiçbir yere gidemezsiniz, İlçe’ye falan gidemezsiniz, Köy’e bile gidemezsiniz, hatta Site’nin dışına çıkamazsınız. Küçük parktaki üç arabayı başıyla işaret ederek, Jeo’nun arabası su deposunun altındaydı, sakın ha, yasak 
demek istiyordu. Canavar en saf haliyle, denize giremeyecek miyiz diye sorunca Yüzbaşı, girin canım, ne ilgisi var gibisinden mırıldandı gülüşmelerin arasında, sonra anımsayarak ama Site’nizin önündeki kumsaldan da ayrılmayın, sakın kumsalda 
ateş falan yakmayın geceleri diye belirtince derin bir suskunluk 
oldu gençlerin arasında.