Eserlere Göre Listeleme

Yaratıcılık deyince ise, en avantajlı konumda olan kimlerdir? Tabii ki çocuklar... Öğrenilmiş normların ve kısıtlamaların henüz yaratıcılığına gem vuramadığı çocuklar. Onların yaratıcılıklarını daha da geliştirmek ise tüm anne-babaların ve eğitmenlerin isteği. Yaratıcılığı geliştirmenin en önemli yolarından biri ise hayal kurmak ve bunları yazıya dökmek. Yeşim Gökçe’nin yazarlık ve eğitmenlik konusundaki deneyimlerini aktardığı elinizdeki bu kitap, anne-babalar, eğitmenler ve çocukları için hazırlandı. Çocuklarınızla birlikte büyük keyif alarak yapabileceğiniz pek çok yaratıcı yazarlık alıştırmalarıyla zenginleştirildi. Belki bu alıştırmaların sonucunda çocuklarınızın hayal dünyasının zenginliği ile karşılaştığınızda çok şaşıracaksınız. Belki kendi dünyanızın da zenginleştiğini göreceksiniz. Çünkü yaratıcılık konusunda yaşanan kavram kargaşasından yorulan büyükler de, bu kitapta sade bir teori ile karşılaşacaklar.

Celal Guzelses muzige ve sanata asik bir adamin portresidir.Turk halki onu"Sark Bulbulu" olduktan sonra tanidi. O, bu unvani almadan once Ataturk'un ovgusune mazhar olmus, donemin diger buyuk sanatcilari Safiye Ayla, Munir Nurettun Selcuk gibi isimler tarafindan takdirle anilmisti. Sark Bulbulu olduktan sonra hayatinda bir degisiklik olmadi. Yine Diyarbakir'ina dondu, ucretsiz konserler verdi, ogrencilere destek oldu, konserlere giderken yaninda esi Nevriye Hanim'in hazirladigi yemekleri goturdu. Onu sadece bir muzik adami olarak tanitmak yetersiz kalir. O ayni zamanda bir ogretmen, iyilik timsali bir insan, Diyarbakir'in engin halk kulturu birikiminin tasiyicisi ve koruyucusu idi. Diyarbakir Halk Musiki Cemiyetini kurarak genclere onayak oldu, onlarca ogrenci yetistirdi, Diyarbakir sozlu sanatini Turkiye'ye tanitti. Olumunun uzerinden 60 yili askin zaman gecti ama hala eserleri dinleniyor, yeniden yorumlaniyor. Elinizdeki kitap, iste boyle bir sahsiyeti yakindan tanimaya olanak sagliyor.

"Ben Çıkana Kadar Büyüme e mi", diğer adıyla "Görüş Günlerinde Büyüyen Çocuklar", alanının tek kitabı olma iddiası taşıyor. Zira bu güne kadar insan hakları örgütlerinin raporlarında yer alan rakamların, bu kitapla canlanıp ete kemiğe bürünmesi söz konusu. Yazar Adil Okay, üç yıllık bir çalışma sonucu, Türkiye'nin tüm cezaevlerinden 100 kadar politik tutuklu ve hükümlüye ulaşmış, mektuplar aracılığıyla onları anlamaya ve anlatmaya çalışmış. Bununla yetinmemiş, kitabında anne ve/veya babaları tutuklu olan, dolayısıyla hapishane kapılarında büyüyen çocukları konuşturmuş. Görüş günlerinde yaşanan olayların hem fiziki, hem de psikolojik yıkımını gözler önüne sermiş. Dışarıdaki eş ve çocukların yaşadığı travmayı, onların çıplak ama yakıcı sözcükleriyle bize göstermiş. Okay, "Ben bu kitabı hazırlarken her gelen mektupla yeniden sarsıldım, aylarca kabus gördüm, okuyucu ise bir kez sarsılacak ve empati yapacaktır" diyor. Kitapta yer alan isimlerden bazılarının öyküsü inanılmaz ve dünyada eşi benzeri yok: 32 yıldır hapishanede olan Tahir Canan, bebeğiyle birlikte hapishanede kalan Gazal Dülek, kanser hastası olduğu halde tahliye edilmeyen şair Erol Zavar, bir çocuğu kanser, diğeri epilepsi hastası olan Hanım Onur, 20 yıldır çocuklarını göremeyen Mehmet Gök, eşiyle birlikte tutuklanan ve "bir yastıkta değil ama aynı infaz dosyasında kocadık" diyen Baki Yaş, "oğlumun doğumunu bile göremedim" diyen Resul Baltacı, "ben kızımın hep çocuk kalmasını isterdim" diyen Turan Demir, "çocuğum rüyalarımda hiç büyümüyor" diyen Ebedin Abi, soyadı tutmadığı için 18 yıldır oğluyla görüşemeyen Zeynel Karabulut, altı çocuğu da tutuklu olan bir anne, tutuklu gazeteci Füsun Erdoğan, Mustafa Balbay ve diğerleri. Kitapta ayrıca mahpusların cezaevlerinde çekilmiş fotoğraflarının yanısıra eli işi ürünleri, resim ve karikatürleri de yer alıyor.