Eserlere Göre Listeleme

Yerküre nasıl oluştu? Yeni gezegenler görecek miyiz? Meteorlardan söz ediyoruz, ama ne işimize yaradıklarının farkında mıyız? Kıtaların hareketini niye hissetmiyoruz? Mars'ta yaşam olabilir mi? Marmara'da ne zaman deprem olacak? Dünya dönüyor, fakat bir gün duracak mı? İşte bu soruların yanıtları ve yeni buluşların ışığında yerkürenin en güzel tarihi... Yayınevimiz, üniversitelerde ders kitabı olarak okutulan İnsanın En Güzel Tarihi adlı kitaptan sonra, Yerkürenin En Güzel Tarihi'ni siz okurlara sunmaktan mutluluk duyuyor. Dizimiz, önümüzdeki aylarda yayımlanacak olan Bitkilerin En Güzel Tarihi ve Hayvanların En Güzel Tarihi kitaplarıyla sürecek.

Abdullah Harmancı hayatın bazen kıyısında bazen de tam ortasında dolaşan insanların hikâyelerini anlatıyor. Kıyısında olanlar düşmemeye, ortasında olanlar dağılmamaya çalışıyor. Ama düşüyorlar ve dağılıyorlar. Yazar karakterlerin ve onların yaşadıkları hayatın fotoğraflarını çekerken bütün bunlara bir yazar mesafesinde duruyor. “Başkalarının hayatları bunlar,” diyor okurlarına. “Ama ne kadar da sizinki gibi değil mi?” Yerlere Göklere, edebiyatımızın önemli öykücülerinden Abdullah Harmancı’nın üçüncü öykü kitabı olarak 2007 yılında yayınlandı. İz Yayıncılık kapağı altında yeniden okurları ile buluşuyor.

Birçok ülkede çocuk edebiyatı, bu yüzyılın başından beri edebiyatın özel bir alanı olarak öğretmen yetiştiren kurumların programlarına girmiş bulunmaktadır. Bu eser yüksek öğretim kurumlarında okuyan öğretmen adaylarının ve çocuk eğitimiyle ilgili uzmanlık alanlarında yetişenlerin ihtiyacı gözönünde tutularak hazırlanmıştır. Kitap beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde çocuk edebiyatının tanımı, niteliği ve özelliği üzerinde durulmakta; ikinci bölümde çocukların okudukları eserler türleri bakımından incelenmekte; üçüncü bölümde dramatizasyon çalışmaları açıklanmakta, dördüncü bölümde çocuk...

Bu kitap önce “Yersiz Cümleler” adıyla tasarlandı. Niyetim sağda solda kalmış ve hiç yayınlanmamış onca cümleyi bir araya getirmek, bir bakıma onlardan kurtulmaktı. Fakat cümle bu. Bir kez kapısından girince gazete ve dergilerde kalmış yazıları da taradım. Derken hızımı alamadım, bütün kitaplarımı okudum yayımlandıklarından sonra ilk kez, “Yerli Cümleler”e de el attım. Sonra? Bütün cümleler yerli-yersiz birbirine karıştı. Böylece binlerce cümleyle baş başa kaldım. Hepsini mümkün mertebe temalara ayırarak bir senaryo dâhilince sıralamaya çalıştım. İçlerinde nerede, ne zaman, nasıl yazdığımı bugün gibi hatırladıklarım vardı, avucumun içine mıh gibi çakılmış olanlar. Ve hiç de hatırlamadıklarım. Bana öyle karanlık geldiler ki. Bunları ben mi yazmışım, sahi, ne zaman? Neden yazdığımı unutmuşum çünkü, hiç unutmayacağım sandığım şeyi. Üstelik tahmin etmediğim bir şey daha oldu ve yerinden edilen, bağlamından kopan cümleler yeni manalarla yüklendi, bambaşka tasniflere girdi. Yerinde doğaya ilişkin bir cümle aşk bahsine uygun düştü örneğin, yazıya ait olan insanlığa. Yeni bir okuma, dahası yeni bir yazma.