Eserlere Göre Listeleme

Yolun sonunu görebilmek için yola çıkmanız, yolun sonunu biliyor ve değiştirmek istiyorsanız en başa dönmeniz gerekir. Bu yolculuk sonu değiştirme çabasından ibaret. Kimin hesabının, kimin aşkının, kimin fedakârlığının daha büyük olduğunu kelimeler değil, Dünya’ya hangi karakterin gözünden bakacağımız belirler. Yaşanan tarih tek, okunan neredeyse hiç, anlatılan onlarcadır. Yazılanları okumaya gücümüzün yetmediği bir zamandan, bir kaç adım öteye gitmenin zorluğunu gördüm. Herkese yetecek kadar zaman makinemiz olsun ve herkes her şeyi kendi gözleriyle görsün isterdim. En azından kendi görebildiklerimi aktarmak istedim. Çünkü inanırım ki ‘Bilgi yüktür, vebali büyüktür.’ Zamanda geriye gitmeyi bir kenara bırakırsak, zamanda ileriye giderken işinize yarayabilecek bir el kitabı hazırladım. Bir gün elinize zamanda yolculuk fırsatı geçerse, o gün, okuyacaklarınızı hatırlamanızı isterim. Son sayfaya varabilir, okuduğunuz kelimeleri sona kadar taşıyabilirseniz, hayat denen manzaraya açılan ve henüz bakamadığımız daha nice pencerelerin olduğunu göreceksiniz. Önyargılar, numarası bozuk gözlükler gibidir. Bu yolculuğa eğer onlarla beraber çıkarsanız göreceğiniz manzara, ezberlediğiniz fotoğrafların ötesine geçemez. Uzun bir yolun ilk adımlarını atmak üzeresiniz. Bu kadar uzun bir yolun elbet birkaç satırında karşılaşırız. İyi yolculuklar…

Şimdi geçmişe bakınca, California Fidelity Şirketi'ndeki moral bozukluğunun Palm Springs bürosundan karları artırmak için getirilen Gordon Titus'un gelişiyle mi, yoksa eksperlerden birinin ölümüyle mi başladığını hatırlamak epey güç oluyar. Her iki olay da CF çalışanları arasında doğan genel bir huzursuzluğa katkıda bulunmuştu ve ikisi de beni, şirketle ilişkimin o noktada pek gevşek olmasına rağmen, tahminimden çok etkilemişti. Takvimin geçmiş sayfalarını karıştırınca Parnell'in öldürüldüğü sırada, bana gelmek üzere olan Gordon Titus'la bir randevu notu görüyorum. Titus'la o görüşmeden sonra 'olağanüstü bir orospu çocuğu!' yazmışım ki, bu da onunla olan bütün ilişkimi özetlemektedir...

MÖ.8. YY'da yaşamış olan Hesiodos Yunan mitolojisinde Homeros'tan sonra ikinci en büyük kaynaktır. Hesiodos bir İyonyalıdır, çobanlık yaparak hayatını kazanmıştır. Yazdığı iki büyük eseri 'İşler ve Günler' ve 'Tanrıların Doğuşu' ( Theogonie ) ile ün kazanmıştır. 'Tanrıların Doğuşu' adlı eserinde Tanrı soylarını saymış, tanrıların yetki ve şeref alanlarını belirlemiş ve kişiliklerini betimlemiştir. 'İşler ve Günler' adlı eserinde ise, Yunanistan'ın orta kesimindeki Boiotia bölgesinde çobanlık yaparak hayatını kazanan yılın çeşitli dönemlerinde ne gibi işlerin yapılması gerektiği ve bunların üstesinden nasıl gelineceği konusunda ayrıntılı bilgiler vermiştir.

Ölüyorduk… Çocuklar ölüyordu, kadınlar ölüyordu, gençler ölüyordu, travestiler ölüyordu, seks işçileri ölüyordu, kediler ölüyordu, köpekler ölüyordu, güvercinler ölüyordu… Bir erkeğin, bir erkin elinde ölüyorduk. Sonra yine çocuklar, yine kadınlar, yine hepimiz… bir döngünün içinde durmadan ölüyorduk. Bazen yaşarken, bazen yaşama gözlerimizi kapatırken bir heves kalıyordu kirpiğimizde, dudağımızın kenarında, boşluğa bıraktığımız sesimizde. Bazen gelincikler kusuyorduk ölürken, tabutumuzun üstünde bir peruğun yanına sıkışıyordu al yazmalar, çocukluk canavarlarımıza yem oluyorduk herkesin gözü önünde. İkinci kitabı “Hevesi Kirpiğinde” Polat Özlüoğlu, heveslerden heves beğenin ama çoğunun kirpiklerinizde asılı kalacağını aklınızdan çıkartmayın diyor. Bildiğimizi unutmayalım diye, büyük harflerle bir satır başı olarak yazıyor öykülerine: Tenimizi parçalayan bıçakları, günlerce buzda bekletilen cansız bedenlerimizi, çocuk yaşta çarşaflara akan kanımızı, dikine kestiğimiz bileklerimizi, Ankara’nın garında bıraktığımız sevinçlerimizi. Çünkü hepimiz ölüyorduk, hevesimiz kirpiğimizde…