Eserlere Göre Listeleme

Kokuşmuş hayatları toparlamak için mumyalanmış suratlara ihtiyaç duyulan yıllardı. Ufacık çocukların devrimciliğiyle bir devre falçata atılan, işkencelerden geçilen, kan kardeşliği için cesetlerin tutarlılığını kural koyan yıllar... 21 yaşındaki bir zayıf şair, yazdığı şiirleri Memet Fuat’a götürdü. Eylül sendromundan çıkmak için imgenin ironisine sığınmak, oradan yeni bir algı yaratmak artık kaçınılmazdı. Şaşıran, alaycı konuşan ve pervasızlığı ilke edinen bir “küçük”. Dilinizin ucuna gelen habis sözleri bir de onun mısralarından takip edin. Acı sizi itirafa, iftiraya zorlarken, o, iltifata yöneliyorsa, hâlâ bir yanlışı savunuyorsunuz demektir

Güneydoğuda gözlerini, parmaklarını yani gençliğini ve yarınlarını kaybetmiş bir askerin yaşama dört elle sarılışının herkese örnek olacak hikâyesi. Tarih 29 Temmuz 1993, bir Türk askeri için artık bütün hayatı, rayından çıkan bir tren gibi yön değiştirmiş. Daha önce yüzlerini bile görmediği iç düşmalar gözlerini almışlar, acımadan. Peki, Dünyaya bir kez daha gelsem, yine asker olur ve aynı şekilde gözlerimi bu uğurda feda ederim diyecek kadar cesur olan bu asker için hayat bundan sonra nasıl devam edecek ...? Yazar Yaşamöyküsü: Hüseyin Özlük 23 Nisan 1969 yılında Kırıkkale´de doğdu. İlk ve ortaokulu Kırıkkale Mustafa Necati Ortaokulu´nda, liseyi İstanbul Kadir Has Lisesi´nde tamamladı. İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı´nda iki aylık müzik eğitiminden sonra askerlik mesleğini seçti. 1990 yılında Jandarma Genel Komutanlığı´nın açmış olduğu sınavı kazanarak dokuz ay eğitim alacağı Uzman Jandarma Çavuş Okulu´na başladı. 1991 yılında ilk tayin yeri olan Şırnak´a gitti. Burada iki yıl görev yaptı. 29 Temmuz 1993 tarihinde Şırnak Beytüşşebap kırsalında girdiği çatışmada mayın patlaması sonucu yaralanarak malulen emekli oldu. Not: Eser sonunda gönüllümüz Jale Hanım, kitapla ilgili çıkan Rahmi Turan ve Özcan Yeniçeri'nin köşe yazılarını, ayrıca da Aslı Sözbilir tarafından hazırlanan gazete haberini seslendirmiştir.

Elias Canetti'nin anılarının üçüncü ve son cildini oluşturan ve 1931 ile 1937 yılları arasında yaşanmış "Bir Yaşamın Öyküsü"nü içeren Gözlerin Oyunu en az özyaşamöyküsün ilk iki cildini oluşturan Kurtarılmış Dil ile Kulaktaki Meşale kadar ilginç olmasının yanı sıra, yazınsal değeri açısından da gene ilk iki kitap gibi yazarın yeteneğini en iyi sergileyen ürünlerinden biridir. Kitap, eşsiz bir yazınsal yeteneği bir kez daha gözler önüne sermenin yanı sıra, dönemin sanat dünyasından yazarın yaşamına giren ünlü kişileri de bilinmedik yönleriyle okura tanıtmaktadır. Canetti, 1931 yılında, otuz yaşına yaklaşırken sanat dünyasındaki en önemli gelişmelerin yaşandığı, yazarlık kıvılcımlarının tutuştuğu Viyana'da karşılaştığı, tanıştığı aydınları kendi ağızlarından bize anlatmakta, Robert Musil, Alban Berg, Hermann Broch, James Joyce, Thomas Mann, Franz Werfel, Ressam Oskar Kokoschka, yontucu Wotruba, orkestra şefi Hermann Scherchen gibi çağının en büyük yaratıcılarını bize tanıtmaktadır. Canetti, bu kitabında çizdiği portreler ve yarattığı atmosferle, dünyanın büyüleyici olduğu kadar merak uyandıran bir döneminin renklerini de gözler önüne sermektedir.

Kırmızı Başlıklı Kız, Koca Kötü Kurt'a âşık olursa… Ignazio Vitale iyi bir adam değildi. Onu ilk gördüğümde tehlikeyi sezmiştim. Karanlık ve öldürücü… Büyüleyici ve ürkütücü... İstediğim her şey ve ihtiyacım olan son şey... Saplantı… Beni ağına düşürmesi, yatağa atması ve hayatına dahil etmesi çok uzun sürmedi. Onun sırları vardı, hayal bile edemeyeceğim sırlar… Gözlerindeki karanlık, ürkütücü ve heyecan vericiydi. O, yakışıklı prens maskesi ardına gizlenmiş bir canavardı ve maskesini çıkardığında her şey değişmişti. Ondan nefret etmek istiyordum. Bazen ediyordum da... Ama bu onu sevmeme engel olmuyordu. (Tanıtım Bülteninden)