Eserlere Göre Listeleme

İlkçağ, Ortaçağ, Modernçağ ve Yakınçağ'dan oluşan dört ciltlik tarih atlası dizisinin ilk kitabı olarak yayımlanan Yakınçağ Tarih Atlası, 1815-2000 dönemini kapsıyor Modernçağ Tarib Atlasında, coğrafi keşiflerden Napoleon savaşları¬nın sonuna kadar uzanan dönem ele alınıyor. Temelde Avrupa merkez¬li olan bu kitap, Avrupa haritasının yamsıra dünya haritasını da kulla¬nıyor Çünkü coğrafi keşiflerin ekonomik ve toplumsal yansımalarının sonucu olarak dünya, yazarın ifadesiyle, Avrupa'nrn baş rolü oynadığı bir sahneye dönüşüyor Heı harita, belli bir tarihte şekillenmiş bulunan siyasi, kentsel, vb yapıyı yansıtmayı amaçlamaktadır Ele alman döne¬min uzun olması nedeniyle seyrek bir zamandizimsel sıranın takip edil¬diği gözlenecektir; dolayısıyla haritalara düşülmüş tarihler, uzun vadeli eğilimlerin belirginleştiği dönüm noktalan olarak alınabilir Dünya ha¬ritasının farklı uygulamaları keşifler, sömürgeleştirme süreci, açrk de¬nizlerdeki mücadele ve dünya nufusunun siyasi-etnik yapılanmasını sergiliyor Avrupa haritasının değişkeleıiyse bir yandan savaşlarla deği¬şen siyasi sınırları çiziyor, diğer yandan nüfus artışı ve kentleşme süre¬cini grafik anlatıma döküyor Siyasi haritalaıdaki adlandırma düzenine ilişkin bir uyarrda bulun¬makta yarar var Bağımsız siyasi-etnik birimler büyük harflerle, tam ege¬menliği olmayan devletler, müstemleke ya da sömürge durumundaki topraklar, bağımsızlık kazanamamış azınlık unsurları küçük harflerle gösteriliyor Kentleşmeyi konu alan "1483'te Avrupa" ve "1600'de Avrupa" harita¬lar mda kaim çizgiler ticaret yollarım gösteriyor Diğer haritalarda kulla¬nılan özel işaretlerin açrklaması harita altında veriliyor Yayın akışını düzenlemek amacıyla kimi haritalar iki kez kullanıldı; ikinci kullanımda bu haritalar m önemli yanları daha belirgin kılrnarak detay landrrrldr Dizin'de, Atlas'taki yer adlar mm önünde, o yerin koordinatlarını belirten kodlar kullanıldr; örneğin, "Aden E 7" Dizin'den sonra yer alan Dünya ve Avrupa haritalarmda, Atlas'ta

Hollywood sinemasını izleyin, masum bir deniz dalgasını dahi canavarlaştırıyor. Küçük bir böceği dahi canavarlaştırıyor. Küçük bir rüzgarı dahi canavarlaştırıyor. Küçük bir kar topunu dahi canavarlaştırıyor... Tabiatı masum, sakin, kendi halinde tüm nebatını, canlısını, kayasını canavarlaştırarak yüzlerce film yapıyor... Doğru ya da yanlış, ancak, tüm tabiattaki nesneleri, olayları, üç yaşındaki çocuğun korkuları, umutları, rüyaları çerçevesinde haince işliyor! .. İthal canavar oyuncaklar, ithal canavar filmler, kaldı mı hala bağımsız Türk gençliği!"

Son yıllarda Batılı sosyologlar, devlet kavramına ilişkin çeşitli sorunlarla giderek daha fazla ilgilenmeye başladılar. Devletin temel yapısal niteliklerini belirlemek, bu niteliklerin zaman süreci içinde ya da bir ülkeden diğerine ne tür değişikliklere uğradığını saptamak ve değişikliklerin kapsam ve önemini açıklamak bu sorunlar arasındadır. Bir diğeri, toplumsal faaliyetlerde devlet müdahalesinin artma nedenlerini, müdahale biçimlerini ve bu tür müdahalelerin etkilerini anlamaktır. Bir başka sorun ise, devlet politikalarının gerisindeki nedenleri ve bu politikaların yarattığı etkileri değerlendirmek, devletin gerek diğer kurumlar gerekse çeşitli uluslararası güç ve örgütlerle olan ilişkilerini açığa çıkarmaktır. Son zamanlara kadar bu tür konular sosyolojinin ilgi alanının hemen hemen dışındaydı. Bu genel ilgisizlik, en azından üç nedenden kaynaklanıyordu.1 Birincisi, sosyolojinin bir bilim dalı olarak ortaya çıktığı toplumlarda "siyasal" ile "toplumsal" alan arasındaki kurumsal ayrım büyük ölçüde olağan karşılanıyor, sosyoloji inceleme alanı olarak toplumu seçtiğinden siyasal alanı ve dolayısıyla devlet olgusunu göz ardı ediyordu. İkincisi, devlet ve sivil toplum arasında bariz bir ayrım olmayan Amerika Birleşik Devletleri ve İngiltere gibi ülkelerde sosyologlar görevlerini toplumsal yaşamın daha mütevazi, somut, ku-rumsallaşmamış ve çoğu kez gizli yönlerini araştırmak olarak tanımlıyorlardı. Açıkça gözlemlenebilecek güç ve süreçler yerine zımni olanla, resmi düzenlemeler yerine gayri resmi uyarlamalarla, "planlı" kurumlar yerine "doğal" kurumlarla, toplumun görünürdeki yönleri yerine yüzeyin altındaki boyutlarıyla ilgileniyorlardı. Bu tür kaygılar sonucu zorunlu olarak devlet gibi görünürde ve resmi olan bir kurum ilgi alanı dışında bırakılıyordu. Üçüncüsü, birçok Batı ülkesinde sosyolojinin akademik bir disiplin olarak kabul görmesi için siyasal felsefe, anayasa hukuku ve siyaset bilimi gibi daha saygı duyulan ve varlığını kabul ettirmiş bilim dallarıyla rekabet etmesi gerekiyordu. Alanını tanımlarken, diğer bilim dallarında merkezi bir konumda olan devlet kavramı sosyolojinin sınırları dışında bırakılmıştı. Bu geçmişe bakarak sosyolojinin devlet sorununu irdelemek için kendi geleneğinden yeterince malzeme çıkaramayacağını söyleyebiliriz. Ünlü sosyologlar arasında siyasal olaylar ve özellikle devlet olgusu sadece Max Weber'in çalışmalarında temel bir yer işgal eder. Buna rağmen Weber bile "devlet sosyolojisi" türü bir yapıt ortaya çıkaramamıştır. Bu konudaki yazılarının çoğu makale ya da müsvedde şeklindedir. Birçok sosyolog yanlış bile olsa, Weber'in meşru tahakküm ti-polojisini, siyasal olayların sosyolojik açıdan incelenmesine en önemli katkısı olarak görür.