Eserlere Göre Listeleme

Kalbinizin içinde mucizevî bir yolculuğa çıkmaya hazır mısınız? Kalbinizin içindeki odalarda Kayıp Gül'ünüzü, Ölümsüzleri, Ruhu ve Sevgi'yi aramaya? Hazırsanız, keyifli okumalar. Kanada'dan Japonya'ya, Brezilya'dan Çin'e dünyanın dört bir yanında okurların büyük beğenisini kazanan Kayıp Gül, Türkiye'de 84 hafta Çok Satanlar listelerinde kaldı, 2010 yılının en çok okunan romanı oldu. Kayıp Gül 2: Ölümsüz Kalp dünyanın en çok dile çevrilmiş romanları arasında yer alan Kayıp Gül'den esinlenilmiş, yüreğinizi ısıtacak yeni bir roman.

Ömer Seyfettin, günlük tutmayı seven ama başlayıp bir kenara atan sonra tekrar yazma hevesine kapılıp yeniden yazmaya koyulan bir insan. Onun, kendi ifadesine göre başlayıp da sonunu getiremediği birkaç günlüğü daha varmış. Elimizde, bilinen ve metinlerine ulaşılmış iki günlüğü var Ömer Seyfettin’in. İlki Balkan Savaşı sırasında ve esaret altında yazdığı Balkan Savaşı Günlüğü. İkincisi ise bu küçük ve biraz da belgesel kitabın ilk bölümü olan Defter… Ömer Seyfettin’in tuttuğu son günlük bu… Kayıp Günlük ve Fon Sadriştayn’ın Karısı iki bölümden oluşuyor: İlk bölümde, Ömer Seyfettin’in bugüne ulaşan iki günlüğünden biri, 1918 yılında tuttuğu defterin notlandırılmış çeviriyazısı yer alıyor. İkinci bölümde ise, 160’tan fazla hikâyesi bulunan Ömer Seyfettin’in el yazısıyla günümüze ulaşan tek hikâyesi Fon Sadriştayn’ın Karısı, yine karşılaştırmalı olarak aydınlatıcı notlar eşliğinde okura sunuluyor. Sabri Koz’un, “Kayıp Günlük” olarak adlandırdığı Ömer Seyfettin’in defteri, üzeri uzun süre bilinmezliklerle örtüldükten sonra ilk kez bu kitapta eksiksiz yayımlanıyor. Günlüğün ve hikâyenin tıpkıbasımını da içeren kitap, edebiyat tarihi açısından önemli iki metni bir araya getirerek yazarın külliyatına değerli bir katkıda bulunuyor.

Bazı zamanlar hayatımızı şekillendiren şeyler sahip olduklarımız değil, özgür bırakmaya razı olduklarımızdır. "Kardeşim bir hayal dünyasında yaşıyor gibiydi, bir kez bile ağladığını duymadım. Küçük traktöründe oturup koca gözleriyle etrafı izler, kulaklarını dikip doğayı dinlerdi. Öyle ki, doğanın sesi ona herhangi bir insanınkinden çok daha etkileyici gelir, ağaçların etrafında dolanan rüzgârın ve kuşların şarkısı ona dünyanın gerçeklerini anlatırdı sanki." Teddi Overman gençliğini yaşadığı çiftliğe her gidişinde, kardeşi Josh'u ondan ayıran Kızıl Nehir'in büyüsüne kapılırdı. Her ne kadar onun yokluğuna alışmakta zorlansa da, bir umutla onu hayata yeniden bağlayacağına inandığı bir dükkân açmıştı. Müşterileri de kendisi gibi farklı hikâyeleri olan, birbirinden ilginç insanlardı. Teddi, bu dükkân sayesinde tanıştığı ve harika dostluklar kurduğu insanlar sayesinde ailesini yok eden o acı olayı kabullenmeyi başarmış, ardından sürpriz bir şekilde aşkla tanışmıştı. Artık, tamamen unutup geride bırakması ve her daim hatırlaması gereken yaşanmışlıkları birbirinden ayırmanın tam zamanıydı. Kayıp Hayaller Atölyesi, merak uyandıran karakterleri ve sıcacık kurgusuyla bir kadının kırılganlıklarına, çocukken aldığı derin yaralara ve tüm olumsuzluklara rağmen hayata tutunmasına tanıklık eden etkileyici bir roman. "Hayat dolu, sıcacık, ilham veren bir roman." -Debbie Macomber "Hoffman'ın diyalogları çok başarılı. Teddi ve arkadaşlarının gerçekçi hikâyeleri oldukça etkileyici. Kadınlara yönelik harika bir roman." -Booklist "Kayıp Hayaller Atölyesi'ni okuduktan sonra Emily Dickinson'ın 'Umut, şarkı söyleyen kanatlı bir şeydir' sözlerini anımsayacaksınız. Kesinlikle okunması gereken bir kitap." -Claire Cook "Kayıp Hayaller Atölyesi büyüleyici atmosferi, güçlü kadınlara dair hikâyeleri, hem mizahi hem dokunaklı üslubuyla uzun süre etkisi altında kalacağınız bir roman. Hoffman'ın dünyasına girince bir daha çıkmak istemeyeceksiniz." -Kristin Hannah (Tanıtım Bülteninden)

"...sonra sarılıp inanılmaz bir şehvetle öptüm bu hikayenin en karanlık kuytularını ben ve o da uzanıp olanca unutulmuşluğu, yıpranmışlığı ve ayrıntılarıyla beni öptü; sonra ben öpüldükçe öpüp öptükçe öpülürken artık ağır ağır Kevser kıvamında kıvranıp duran bu hikayenin ta kendisine dönüştüğünü düşündüm ve bir yandan ellerimle ıslak mı evet fena halde ıslak bir vadinin baş döndürücü derinliklerine doğru ilerlerken, bir yandan da kasaba kırtasiyecilerinden satın alınmış ucuz bir dolmakalemle oturup gecenin bu vaktinde acaba kim yazıyor beni, dedim; sonra bir yandan o vadinin ıslaklığına olanca yalnızlığım, hasretim ve diriliğimle gömülürken, bir yandan da, hem kocaman bir bardakla çayını yudumlayıp hem de sigarasını tüttürerek acaba müsveddelerimi kim daktiloya çekiyor şimdi, beni kim diziyor satır satır, ya da çoktan dizilip basıldın da şu anda hangi okurun gözünde tekrar yazılıyorum, dedim..."