Basit Katalog

Biri çıkıp da size beyin ve evren birbirine benziyor mu diye sorsa ne cevap verirsiniz? Lider beynin özellikleri sende var mı diye merak eden birine hangi özelliklerinizi sıralarsınız? Fal bakmakla bilinçaltı arasında bir ilişki var diye iddia etseler, tepkiniz ne olurdu? Nörolog Dr. Mehmet Yavuz, kapsamlı çalışması Ben Bilmem Beyin Bilir’de nörobilimi dâhice ve merak uyandıran konu başlıklarıyla derinlemesine inceliyor. Gelecekte yapay zekânın insanlığı yönetmesinden korkmaya başlamışken en çok merak ettiğimiz konu, insan beyninin gücü ve gizemi olsa gerek. Hâlâ hakkında pek az şey bildiğimiz beyin hakkında merak ettiklerimiz öyle çok ki… Beyin nasıl yoldan çıkar? Beyin uzaktan kontrol edilebilir mi? Manipülasyon yaparak birini delirtebilir misiniz? Hafıza silinebilir mi? Hafıza güçlendirme teknikleri nelerdir? Gelecekte insan beyni ve beyin mühendisliği nasıl olacak? Aşkın, sadakatin ve çapkınlığın nörokimyası var mı? Telepati yeteneğinizi nasıl geliştirebilirsiniz? Beyin dostu ve düşmanı gıdalar nelerdir? Yaşlanmayı durdurmak mümkün mü?

Bu çalışma, mobil içerik servislerinde, özellikle hızla büyüyen mobil bahis sektöründe uygulanabilecek bir servis kalite ölçüm çerçevesi geliştirmeyi amaçlamaktadır. Kapsamlı bir literatür taramasıyla mevcut e-servis kalite ölçüm modelleri (SERVQUAL, WebQual, E-S-QUAL vb.) incelenmiş; profesyoneller ve kullanıcı görüşleriyle desteklenerek güven, yeterlilik, kullanım kolaylığı, esneklik, eğlence, bilgi kalitesi, gizlilik ve yanıt alabilme olmak üzere 8 temel boyut belirlenmiştir. Geliştirilen bu yeni ölçek, 260 mobil bahis kullanıcısının katılımıyla web tabanlı bir anket üzerinden test edilerek teorik modelin pratik geçerliliği doğrulanmıştır.

Her hastanın ve hatta her ölünün, hayat için bir ışık olduğunu unutmamak gerekir. Bu nedenledir ki, Allah'ın rızası laboratuvarlarda gizlidir. Anatomi laboratuvarlarında hekimlerin ve özellikle de cerrahların en önemli eğiticilerinin ölüler olduğu hakikati, kulaklarımızda küpe olmalıdır. Zira H. Rouviere'in (Paris, 1922) ifadesi ile "Anatomi tıbbın ve cerrahinin hep meşalesi olmuş ve olmaya da devam edecektir". “Çekirdeğin zarına dokunmayın!” emrindeki çekirdeği, hurma, zeytin ve hatta kabak çekirdeği zanneden zihniyetin, bu hususlarda fetva vermesini beklemek, daha büyük cehalettir. Kromozomu, geni, hücreyi, rölativiteyi, uzayı ve insanı tanımayan, fizik, kimya, matematik, biyoloji ve felsefe bilmeyenlerden ve Allah’ın rızasının tespih tanelerinden ziyade, laboratuvarlarda gizli olduğunun bilincinde olmayanlardan başka nasıl bir “fetva” beklenebilir ki... Doğuştan var olan genetik kodlardaki sanat şifreleri mi hekimleri musikiye, sanata yönlendiriyor, yoksa hayati ve sağlığı armoni, estetik ve balans olarak gören hekimlik mi, doktorları musiki ve sanata yönlendiriyor? Bu bir muamma... Nitekim hangisi hangisini tetiklemiş, bilmiyoruz. İyi bir hekim, iyi bir cerrah olabilmek için, sanatçı ruhuna sahip olmak gerekir.

İnsanların kimi çok üşür, kimi çok terler. Kimi çok çalışır, kimi çok tembel. Ama hepsi de yorulunca yatar, uyurlar..

Dünya çapında 100 milyonun üzerinde satan külliyatın yirmi beşinci halkası olan kitap, ''Sanayi Devrimi'' alt serisinin de ikinci serüveni. Tarihe izi bırakan hakiki olaylardan beslenen kurgusunu, kültleşmiş siyasi entrika filmlerine yaptığı enfes göndermelerle renklendiren yazar; ''dördüncü kuvvet'' medyanın en kudretli günlerine saygı duruşunda bulunuyor. ''Halk haber duymak istediğini zanneder ama asıl istediği, kendi bildiği şeyleri tekrar duymaktır...'' Hazır olun, Disk'in büyülü atmosferi yepyeni bir meslekle tanışıyor: Gazetecilik! William deSoze sıradan, küçük haberlerini postalamaktan pek memnundu. Bu sayede aylık geçimini sağlıyor, kitaplarını okuyor, keyfine bakıyordu. Fakat kaderin -ve elbette hikâye anlatma tanrılarının- isteğiyle yolu bir gün, ''icat çıkarmaya'' bayılan birkaç cüceyle kesişti ve işte o andan itibaren Ankh-Morpork'un yaşantısı da tümden değişti. Dördüncü kuvvet, görev başındaydı... Medya ve özellikle gazetecilik tarihini aydınlatmakla kalmayıp âdeta şenlendiren satırlarıyla Gerçek, ideal bir dünyada yaratılmaya çalışılacak siyasi komploların başarıya asla ulaşamayacağını gösteriyor. Nüktedan anlatımıyla, Diskdünya'yı daha önce hiç ziyaret etmemiş okurları bile kıskıvrak avucuna almayı başaran Terry Pratchett, ''araştırmacı gazetecilik'' damarından yürüdüğü bu kitabıyla gerçekleri kahkaha ile buluşturuyor.

Katai Tayama'nın erken yaşta vefat eden dostu Shūzō Kobayashi'nin günlüğünden esinlenerek kaleme aldığı Köy Öğretmeni, Meiji Restorasyonu döneminde yolunu kaybedenlere, hep kısa çöpü çekenlere, "insanlığını yitirenlere" adanmış bir ağıttır. Bir kuşağın haleti ruhiyesine ve buhranlarına ayna tutan roman, Japon-Rus Savaşı'nın halktaki karşılığını ve taşradaki sosyal yaşantının boğucu atmosferini alaylı bir öğretmenin kabuğunu kırma yolculuğunda yaşadığı hezimetler üzerinden natüralist bir üslupla işler. Tokyo'da yükseköğrenim görüp edebiyat çevrelerinin bir parçası olma hayali kurarken, yoksul Japonya kırsalının büyüleyici doğasıyla ve saptığı yan yollarla oyalanarak teselli bulan gönülsüz öğretmen Seizō'nun kaderi, vereceği bir dizi karara bağlıdır. Her toplumsal kırılmanın bir kuşakta tezahürü olduğu bilinciyle, bugün de bir çıkış yolu arayanlara uzak coğrafyalardan seslenen bir anlatı...

“Susmadığın her an, seni öperek susturacağımı söylemiştim Yeliz! Ve bunu yapmaktan asla çekinmeyeceğimi biliyorsun, aksine bu bir zevk olacak...” Bir yanda Karadeniz gibi bir adam: Hırçın, öfkeli, mert… Diğer tarafta başına buyruk bir deli kız: İnatçı, sevimli, çenebaz… "Benim ilk aşkım sensin Memet... Kalbim ilk defa sana attı ve Allah şahidimdir en son yine sana atacak..." 
Ve doludizgin giden bir aşk: Karadeniz kadar hırçın, yaylalar kadar özgür, İstanbul kadar tutkulu…

Her birimizin hayat ülkesindeki mutlulukların, heyecanların, düşlerin ve düş kırıklıklarının boyutu, yaş aldıkça kullandığımız ölçeklere göre değişir. Cetvel değiştikçe duyguların bizde bıraktığı izlerin uzunluğu da değişir. Yazgı değildir bu. Cetveli fırlatıp atmak bir tercihtir. Ömrümün en yeni yılına, ölçü birimlerimi gözden geçirerek girmeye karar verdim. Eski bir çekmeceden, toz tutmaya başlamış cetvelimi çıkardım. Cetvelimin tozunu elimle sildim çünkü kural koymak iyidir. Başkaları sana kural koymadan. Cetvellerin neden sıfırdan başladığını daha önce hiç düşünmediğimi fark ettim. Yanıtı kolaydır aslında; ölçeğinizi kullanırken sıfırdan başlarsanız kesinlikle doğru bir ölçüm yapabilirsiniz. Sıfırdan başlıyorum. Hayatımızdaki ölçülere, kurallara kim karar veriyor? Bizim yaşamımızın ilkelerini, bizden başka kim belirleyebilir? Evrim Kuran, bu kez bambaşka bir kitapla karşımızda: Hayatımızı ölçmek için, cetvellerin önemini hatırlatarak…

Günümüzün uluslararası güç ve çıkar rekabetinin gerçekleştiği Balkanlar, Kafkasya ve Ortadoğu coğrafyasına hâkim olmuş bir imparatorluğu anlamak, kuşkusuz bu bölgede bugün neler olup bittiğini anlamak için kritik bir öneme sahip. Bu nedenle, Osmanlılar üzerine Batı’da çok ayrıntılı, bilgi ve veriye dayalı spesifik çalışmalar üretildi. Osmanlı İmparatorluğu’nun tarihi, son dönemde özellikle Amerika’da tarihçilerin yoğun ilgi ve çalışma konusu oldu. İmparatorluğun belirli dönemlerine ait sosyal, ekonomik, politik ve kültürel konularda bilgi ve verilerle dolu akademik çalışmalar yapıldı. Lord Kinross’un Osmanlı kitabını diğer tarih kitaplarından ayıran en önemli özellik, Osmanlı tarihinin 600 yılını, bütün yönleriyle ve gayet akıcı bir üslupla tek bir cilde sığdırması. Kinross, okuyucuya kuşbakışı olarak Osmanlı tarihini akademik tarihçiliğin ayrıntıcı, bilgi ve veriye boğulmuş tekdüzeliğinden çıkararak bir bütün halinde sunuyor. Üstelik bir roman havasında ve düşündürücü anekdotlarla. Kinross, Atatürk’ü ve Türkiye’nin modernleşmesini aynı üslupla anlattığı ilk kitabından sonra, yeni Türkiye’yi ve onun liderini çıkaran imparatorluğun büyük fotoğrafını sunuyor.

*Seni çok özledim,* diye fısıldadı kulağıma. Ses tonu öyle bir özlem barındırıyordu ki… Hiçbir şey söylemeden ona sarılıyor, gözyaşlarıma engel olamıyordum. *Rüya olmasından korkuyorum, Max. Birazdan uyanacak olmaktan, yok olmandan korkuyorum.* Sanki mümkünmüş gibi daha sıkı sarılırken, başını yüzüme doğru eğip gözlerime baktı. *Senin kadar gerçeğim, güzelim. Artık yanındayım, seninleyim.*

Sultan Selahaddin El Kürdi romanıyla büyük ilgi gören Reha Çamuroğlu’ndan ortaçağ engizisyonu cadılar ve kadınlar üzerinden günümüze göndermeler yapan ve tartışma çıkartacak gündemi belirleyecek bir roman… Elini göğsüne götürdü sonra. Daha önce nasıl olup da görmediğime şaşırdığım bir şey asılıydı boynunda. El şeklinde gümüşten bir kolyeydi bu. Bir çocuk eli kadar vardı. Tam ortasında canlı gibi bakan bir göz vardı. Göz tam da gözlerimin içine bakıyordu. Uzun kirpikleri, bunun bir kadın gözü olduğunu söylüyordu. İnce bir deriyle boynuna asılmıştı. Yavaşça çıkardı. Elinde tutuyordu. "Buna Fâtıma'nın Gözü derler," dedi.

Pusuda bekleyen sivri dişler kanınıza susamış olabilir! Efsane yazar Sör Terry Pratchett'ın benzersiz yaratımı “Diskdünya” serisinin ilk kez Türkçeye çevrilen yeni kitabı Carpe Jugulum, günü “gırtlağından” yakalamayı kendilerine şiar edinmiş vampirleri sahneye süren, edebî atıflarıyla güldüren, karanlık ve kan dolu bir macera! Dünya çapında 100 milyonun üzerinde satan külliyatın yirmi üçüncü halkası olan kitap, “Cadılar” alt serisinin de altıncı ve son serüveni. Kana susamış sivri dişlilerin ve vampir görünümlü nice kişilerin yaşamımıza nasıl da çaktırmadan sızabileceklerini gözler önüne seren bu sarımsak kokulu roman, edebiyat ve sinemanın en kanlı üyelerini parodileştiren satırlarıyla, mitolojiden günümüze vampir kültürünü yeniden anlatıyor. En iyi hendekleri siz kazarsanız, elinize daha büyük bir kürek tutuştururlar. Sonunda size de bu çıplak duvarlar, bu çıplak yer, bu soğuk kulübe kalır... Lancre Krallığı'nı tatlı bir telaş sarıyor, zira kraliyet ailesi ilk çocuklarına kavuşuyor. Her şey yolunda akıp giderken, çocuğun isim günü yaklaşıyor. Tabii bu günün en önemli konuğu, hayatını seçimler yaparak geçiren bir cadı: Esmerelda Havamumu. Oysa basit bir yanlış anlaşılma, egosu kaya kadar sert Havamumu Nine'yi küstürmeye de yetebiliyor. Üstelik şimdi, Uberwaldliler de onun zihninin dehlizlerine iniyor... Vampirler hakkında herkesin bildiği pek çok şey vardır. Fakat hiç kimse, bunları artık vampirlerin de öğrenmiş olabileceği gerçeğini hesaba katmaz. Diskdünya'nın tüm diğer sakinleri gibi vampirleri de nevi şahsına münhasır yaratıklar. Öğreniyorlar. Değişiyorlar. Ve değişirken fazlasıyla da gelişiyorlar. Lâkin karşılarındaki gücü görmezden gelerek, kendileriyle çelişiyorlar...

Gitmek kendi içinde paradoksaldır. Bir düşe yaklaşırken bir gerçekten uzaklaşırsınız. Ya da tam tersi olur. Bunu en iyi gitmeyi huy edinmişler bilir. Gezginler. Ruhu göçebeler. Banu da onlardan biridir.   Bir gün Banu İstanbul’dan gitti. Hep yaptığı gibi, Anadolu’yu gezer gibi, dönüş günü belli bir seyahate çıkar gibi gitmedi; ta 8500 km uzakta, başka bir serüvene gitti. Bu kitap o serüvenin kırıntılarıdır. Hansel ve Gretel’in ormandan eve dönüş yolunda kaybolmamak için yolu işaretlemekte kullandıkları ekmek kırıntıları gibi… Orman hayvanları kırıntıları yediği için onlar kaybolmuştu. Banu bu kitabı yoldaki izler ekmek kırıntıları gibi kaybolmasın diye yazdı. Geri döndü ve yola serpiştirdiği çakıl taşlarını özenle yerleştirdi. Bu kitabı okumak, o izleri takip edip gitmenin de dönmenin de maliyetini anlamaktır. Okuyacaklarınıza bazen güleceksiniz eminim. Ama onunla aynı coğrafyayı ve zamanı paylaşmış biri olarak bilmenizi isterim ki, yaşarken pek de komik değildi.   Evrim Kuran

Bu soruyu ancak sen cevaplayabilirsin ve şimdi, bütün bunlar geçip gittiğine göre, aslında cevapladın: Hayatınla. İnsan önemli soruları sonunda daima bütün hayatıyla cevaplar.” İkinci Dünya Savaşı ortalığı kasıp kavururken artık yaşlanmış ve münzevi bir hayat sürmekte olan General Henrik tam kırk bir yıl önce bir anda ortadan kaybolan gençlik arkadaşını beklemektedir. Çocukluğunda ve gençliğinde sıkı bağlar kurduğu bu dostun ölmeden önce yanıtlaması gereken sorular vardır. İlk kez 1942’de yayımlanan ama asıl yazarın ölümünden sonra keşfedilerek birçok dile çevrilen Mumlar Sonuna Kadar Yanar Márai’nin kuşkusuz en çok ses getiren romanı.

Mutfakta geçirdiğim yıllar boyunca şunu öğrendim ki, ateş değdiği şeyi geri dönüşü olmayacak şekilde değiştirir. Besin maddeleri, hafif ateşte pişirilmelerine ya da yüksek ateşte kızartılmalarına bağlı olarak farklı yemekler olurlar. Örneğin, et pişerken biraz şeker eklenirse, ısının etkisi artar, etin dışı mühürlenir; daha lezzetli olmasının yanı sıra, özsuyu da içinde kalır. Pedro beni her öptüğünde, içindeki kanın kaynayıp fışkırmaması için neler çektiğini bir de kalbime sorun. Tita’nın Günlüğü, Laura Esquivel okurlarının Acı Çikolata’dan tanıdığı De la Garza ailesinin hikâyesini Tita’nın gözünden aktarıyor. Tita’nın sadece gündelik yaşantısını ve yemek tariflerini değil, ailesinin ve kendisinin en mahrem sırlarını da paylaştığı Tita’nın Günlüğü bir devam kitabı olmanın ötesinde, Tita’nın yüreğinin derinliklerinde yatanları gün ışığına çıkardığı sıcacık bir anlatı.

Türkiye’de düşünce ve vicdan özgürlüğünün, ulusal egemenliğin ve demokrasinin, çağdaş hukukun, kadın haklarının, sosyal hukuk devletinin, yurttaşların eşitliğinin, ulus bilincinin, ulusal birlik bütünlüğün, fırsat eşitliğinin, adaletin, liyakatin, bilimin, sanatın, akılcı ve bilimsel eğitimin, ekonomik kalkınmanın, tam bağımsızlığın, uygar yaşamın ve barışın güvencesi “Atatürk’ün Mirası Laik Cumhuriyet’tir. Türkiye’de Atatürkçü düşünceyi ve laik Cumhuriyet’i savunmak bütün bu değerleri savunmaktır; Atatürk’ün mirasına sahip çıkmaktır. “Atatürk’ün Mirası Laik Cumhuriyet”, bugün çok tartışılan 1921 Anayasası, Atatürk’ün devrim stratejisi, Lozan Antlaşması, halifeliğin kaldırılması, Şeyh Sait İsyanı, kılık kıyafet, eğitim, yazı ve dil devrimleri, Cumhuriyet’in kadın, işçi ve çocuk hakları karnesi, Cumhuriyet’in sosyal devletçiliği, Cumhuriyet’in fabrikaları, Halkevleri, Köy Enstitüleri, Meşrutiyet ve Cumhuriyet ilişkisi (süreklilik ve kopuş), Sadabat Paktı’ndan Hatay’ın kurtuluşuna Cumhuriyet’in dış politikası, Atatürk’ün millet (ulus), laiklik, demokrasi tanımları, laik Cumhuriyet’in kuruluş felsefesi, Kemalizm, Atatürkçü gençliğin yükselişi ve daha birçok konuya belgelerle açıklık getirmektedir. “Memnuniyetle tekrar görüyorum ki, laik Cumhuriyet esasında beraberiz. Zaten benim siyasi hayatta bir taraflı olarak daima aradığım ve arayacağım temel budur…” (M. Kemal Atatürk, Hâkimiyet-i Milliye, 12 Ağustos 1930)

Sema Kaygusuz’un yeni romanı: Saf Canavar. “Dünyasını yitirenler, ancak o zaman evreni keşfeder. “İçime doğanı sakınacak değilim. Bundan kaçamam zaten. Ama gördüğünüz gibi anlattıkça kayıp veren ulu bir cahilim ben. Bir kelleyi bulmakla lanetli, kendi mahvımı anlatıyorum. Yazılmışla yazılamaz arasındaki sınırı hâlâ bilmiyorum. O yüzden gerekeni siz yapın lütfen. Bütün bu anlattıklarımla az sonra anlatacaklarımı ateşe tutmayı unutmayın.”

Müteahhit olan Glen'in işleri konut kriziyle sarsılmıştır ve eşi Sheila, iyi bir iş bulma şansını artırmak için akşamları kursa gitmektedir. Fakat bir gece eve dönmez. Sekiz yaşındaki kızları uyurken Sheila'nın dönüşünü bekleyen Glen, çok geçmeden kötü haberi alır: Sheila, iki kişiyle bir araba kazasında ölmüştür. Üstelik polis kazadan Sheila'nın sorumlu olduğunu iddia etmektedir. Glen bunun imkânsız olduğuna, eşini iyi tanıdığına ve asla böyle bir kazaya sebebiyet vermeyeceğine inanmaktadır. Ama Glen’in banliyö hayatının huzur dolu sakinliğinin perdelediği yasadışı işlerle, kapalı kapılar ardındaki tehlikeli sırlarla yüzleşmesi çok yakındır. Eşinin intikamını alıp çocuğunu koruyabilmesi ise kendinden saklanan her şeyi tek tek ortaya çıkarmasına bağlıdır. Yazdığı polisiyelerle dünya çapında büyük başarı yakalayan Linwood Barclay'in bu yeni romanı, yazarın alametifarikası haline gelen ters köşelerle kimsenin tahmin edemeyeceği bir sona doğru ilerleyen sıradışı bir serüven... Üslubu kusursuz, ters köşeleri şaşırtıcı ve sarsıcı Stephen King

"İzmir mavisi, İzmir’e özgü çok özel bir zamanın rengidir. Öyküsü, şiiri, şarkısı, türküsü, aşkı, doğası, nice uygarlıktan süzülen göz kamaştıran parıltısı, kısaca her türlü meramı ile güler yüzlü dostluklardan yansıyan özelliği içindedir onun. Bu kitapta, olanca sıcaklığıyla anlatmaya çalıştığım o gizemli mavilikten süzülen güzel insanların çoğu yok artık aramızda. Ancak izleri öylesine derin ve anlamlı ki, bellek arşivimde kalanları sizinle paylaşmadan edemedim. Anılar/saptamalar eşliğinde değerlendirmeye çalıştığım söz konusu yaşanmışlığa; özgeçmişimden kaynaklanan kimi ayrıntılar yanında, Dönemeç dergisi merkezli dostluklar da dahil edilmiştir doğal olarak. Bilinsin ki, Dönemeç en saygın tekrarımdır benim!"

Kitaplar hâlâ bizim en büyük kurtuluşumuzdur: Kaçmak için değil, yaşamak için. Gazze’nin dumanı tüten harabelerinde, sararmış kitap sayfalarının arasında yaşlı bir adam, birinin nihayet durup onu görmesini bekler. Çünkü elindeki kitaplar yalnızca kâğıt ve mürekkepten ibaret değildir. Onlar, bölünmüş bir hayatın izlerini, yok sayılmış bir halkın belleğini, bastırılan bir sesin yükünü taşır. Genç bir Fransız fotoğrafçı objektifini bu adama çevirdiğinde, tek bir fotoğraf karesi yakaladığını sanır. Oysa gördüğü şey bambaşkadır: Gerçeğe, direnişe ve unutulmayanlara açılan bir kapı. “Her bakışın ardında bir hikâye saklıdır...” der kitapçı. “Bazen bir insanın, bazen de bir halkın.” Ve böylece başlar anlatı. Yıkıntıların arasında büyüyen çocuklar, yarım kalmış cümleler, kayıplarla örülü bir yaşam… Ve bütün bu sessiz enkazın ortasında, bir adam ağır ağır bir sayfa çevirir. O an anlarsınız: Bir sayfa çevirmek, bir devrim başlatmaktır.

Duvarları taştan, sıvaları kısmen dökülmüş, her tarafı nem kokan ve duvarların bazı bölümlerinde sıvaların küflenerek kabardığı, lambaların küskün bir şekilde belli, belirsiz ışıttığı kocaman bir oda, tavanı oldukça yüksek bu binanın salon gibi kullanılan giriş kapısındaki kapı kolu oldukça eski ve paslanmış bir durumda. Belki de terli ve kirli ellerle açıldığı için aşınmış da olabilir. Ama bir gerçek var ki o da birçok elin bu kapı kolunda izleri vardı. Yılların yorgunluğu ile de bu hale gelmiş olabilir. Salonun tam orta yerinde varilden dönüştürülmüş kocaman bir soba ve etrafında kırık sandalyelere oturmuş birkaç müşterinin loş ışığın arasında siluetleri Karagöz, Hacivat perdesi gibi sobaya yaklaşan elleri, bazen kocaman, bazen küçülen kafaların gölgeleri sobadan sızan ışığa ve çok yüksekte yanan düşük amperli ampulden gelen ışıkla şekilleniyordu. Kocaman salona hareket katan, ama ürpertici bir hava veren, kasvetli bir ortam gibi olan bu bina bir oteldi. Kapıdan yavaşça içeri girdi. Siluet gibi görünen ve kocaman sobanın etrafındakilere doğru yürüdü. Korkuyordu. İlk defa ailesinden uzak, yardım alacağı kimseciklerin bulunmadığı bir yerdeydi. Tanımadığı bu insanlar neciydi? Neden böyle bir otele gelmişler? Yoksa onların da mı cep-lerinde az parası var? Suçlular mı? Hırsızlar mı? Terörist var mıdır içlerinde? Yoksa gariban köylü insanlar mı? Böyle bir yerde oturduklarına göre zengin olmayan insanlardır dedi, kendince. Yani içinden böyle düşündü. Cesare-tini toplaması gerekirdi. O da öyle yaptı. Siyah beton ze-mine bakarak yavaş adımlarla yürüdü. Yaklaştı ürkek ve alçak bir sesle: - İyi akşamlar! Dedi. İçlerinden pala bıyıklı, kırlaşmış kafasına taktığı takkenin arasından kıvrılarak çıkan bukleli saçları ve kalın kaşları olan biri ayağa kalktı ve onu karşı-ladı. Kendinse yaklaşan ürperti dolu bu adama korkulu gözlerle baktı. Yüreği bir kuşun ürkekliği içinde atıyordu. Göğüs kafesi inip kalkıyordu. Derin derin bir iki nefes aldı. Kendine hâkim olmalıydı. Tehlikeli biri değildir her-halde, diye düşündü. Kollarında müthiş bir güçsüzlük his-setti. Elinde valizi düşecek gibi oldu. O da usulca olduğu yerde valizi yere bıraktı ve yaklaşan adamın vereceği yanı-ta kulak kesildi. - İyi akşamlar yeğenim! Buyur! Ne istersin? - Ben üniversite öğrencisiyim. Kalacak yerim yok, dedi. Siz otelin sahibi misiniz?

“Bir işe başladığımızda kesinlikle bu işi başarabileceğimize inanarak başlayalım. Aklımızdan bir anlığına dahi olsa başaramayacağımız fikri geçmemelidir ve tüm varlığımızla çalışmaya devam etmeliyiz. Böyle davrandığımız takdirde sahte yorgunluk hissine, ‘yenilgiye’ dayalı düşünce ve duygular bütününe yenik düşmeyiz.”

Yazar Reşat Karakuyu bu ciltte Kahraman Sokağı Sakinleri'nin İkinci Dünya Savaşı yıllarında çok zor koşullar altında tek göz odalarda nasıl yaşadıklarını, nasıl aç kaldıklarını, salgın hastalıklarda ölen yakınlarının arkasından nasıl ağladıklarını ve çığlıklar attıklarını dile getiriyor.

“Kimse gidecek kadar kahraman, kalacak kadar vatansever değil.” Bir yanda işkenceler, kayıplar, ölümler, katliamlar, sürgünler... Diğer yanda umut, mücadele ve direnç... Sevincin ve coşkunun, acı ve umutsuzluğun yanıbaşında filizlenişinin tanıklığı. Çaresizlikten mücadele, baskılardan direniş yaratan bir halkın fotoğrafı. Aşkın ve Savaşın Gündüz ve Geceleri sahne sahne ilerleyen bir günce niteliğinde. Röportajlardan anılara, tarihsel kısa öykülerden aforizmalara yayılan, Latin Amerika halkının geçmişine ayna tutan, acıları ve umudu yan yana ve keskin bir dille anlatan alışılmadık bir yaşam öyküsü. Bu kitapta anlatılanlar coğrafi olarak ne kadar uzağımızda olursa olsun, tanıdık gelecek okuyucuya. İnsanın insanlık savaşına dair bu sahneleri okurken hissettikleriniz sizi, nerede olursanız olun, yakın çağrışımlara sürükleyecek. Galeano, dünyanın vicdanı olmaya devam ediyor.

“Hep 17 yaşında kalacaksın. Buna kimin neden olduğunu bulacağım.” Bir genç kız kaybolur. Beş gün sonra bir korulukta bulunur. Serin on yedi yaşındadır. Narçiçeği ojeli tırnakları, askılı mavi tişörtüyle Serin artık bir “dosya”dır. Ama bazı ölümler istatistiklere sığmaz; havada asılı kalır, herkesin tenine siner, şehrin hafızasına kazınır. Ölümün izini kokulardan süren, yasını kendi içinde yaşayan Komiser Vedat ve geçmişi didik didik eden anne Hale için bu cinayet yalnızca çözülmesi gereken bir vaka değildir. Aşkın, ihmalin, suskunluğun ve arzunun izleri birbirine karışır; bu cinayette herkesin susmak için bir nedeni vardır. Gece unutur ama insan, unuttuğunu sandığı şeylerin içinde yaşamaya devam eder. Köşe yazılarında kadınlık ve erkeklik hallerini, arzuyu, iktidar ilişkilerini ve toplumsal hafızayı keskin bir dille sorgulayan yazar ve senarist Zehra Çelenk, yeni romanı Gece Unutkandır’da bu bakışı edebi bir polisiye gerilim hattına taşıyor. Zamanı parçalayan kurgusuyla kalıpların dışına çıkan roman, temposunu ve gizemini son ana kadar korurken hafıza ve tanıklık üzerinden birey ile toplum, kadın ile erkek, ebeveyn ile çocuk arasındaki kırılgan bağları görünür kılıyor. Zehra Çelenk, bir cinayetin etrafında yalnızca katilin değil; anneliğin, arzunun, sınıfsal mesafelerin ve bu ülkede kadın olmanın kırılganlığının da izini sürüyor. Okuru suçun ötesinde bir yüzleşmeye davet ediyor.

1950 kuşağının en önemli öykücülerinden ve 2019 İstanbul Kitap Fuarı “Onur Yazarı” Adnan Özyalçıner 12 eserden oluşan tüm öyküleriyle Manos Kitap’ta… 1991 Haldun Taner Öykü Ödülü de kazanan Cambazlar Savaşı Yitirdi’yle usta yazar Adnan Özyalçıner, İstanbul’un arka sokaklarından alarak heybesinde biriktirdiği hikâyeleri paylaşıyor ve okuyucularını İstanbul surlarının çevresinde gezintiye çıkarıyor. Hayata dair her çelişkinin insanı gülümseterek düşündürebilecek ya

Bitkisel hayata girmesine rağmen, gönlünüzde makinelere bağlayıp yaşatmaya çalıştığınız Hora’ya selam olsun!

Ortaya çıkan günlükler muhteşem bir aşkın sırlarını aralıyor. Genç bir gazeteci olan İpek, yoğun bakım hastaları üzerine bir yazı dizisi hazırlamak üzere gazetesi tarafından görevlendirildiğinde hayatında eşine benzerine rastlamadığı büyük bir aşk masalının içinde buluyor kendini. Bir aşk ki gurur ve önyargıların kapanına kıstırılmış, bir aşk ki ancak bıçak kemiğe dayandığında kendini işfa etmeye hazırlanıyor. Bir aşk ki ölü gibi yaşamak ve yaşam dolu ölmek arasındaki farkı belirliyor. Duru bir dil kullanımıyla kaleme alınmış Ve Ötesi, size, elinizden kolay kolay bırakamayacağınız ve okuduktan sonra etkisinden kolay kolay kurtulamayacağınız bir okuma şöleni vaadediyor. Ya ölüm... Yaşamın sona erişi miydi, denildiği gibi? Öldüğü anda gerçek dünyaya doğacak olamaz mıydı? Sevgisizliğin, yalancılığın, onursuzluğun, sırta hançer saplamanın zihinlerde fink attığı dünyanın gerçek olduğunu düşünmek delice geldi. "Olamaz" dedi, "burası gerçek olamaz." Derken içindeki fısıltıyı duydu; "Gerçeklik ve yaşam diye bir şey yok." Tüyleri diken diken oldu. Yoksa hepsi boşlukta süzülen ruhunun enerji zihnindeki bir algı mıydı sadece? Her şeyin ötesinde ve birlikte miydiler? Hem de hiç ayrılmamacasına. Her şey algılarının bir oyunu muydu? Öyle olmasını diledi... Bilinenin ötesinde onunla birlikte olmayı diledi...

Mehmed Akif 21. yüzyılda da eserleriyle, hayatıyla ve mücadelesiyle güçlü bir örnek olarak önümüzde duruyor. Onun aynı zamanda milli aidiyet sembollerimizden birinin yapıcısı olması, her dönemde ilgi odağı olmasına yol açıyor. Son yıllarda Mehmed Akif’le ilgili çok sayıda yayın ortaya çıktı. Bunların bir kısmı, basit birbirinin tekrarı denilebilecek bilgiler ihtiva eden kitaplar. Mevcut yayınlara bakarak Mehmed Akif’le ilgili hala yapacak çok şey olduğunu söyleyebiliriz. Bu kitapta, döneminde “İslam şairi” olarak tanınan ve bu kimliği ile Ankara’ya davet edilen Mehmed Akif’in Milli Mücadele sırasında mücadelesinin manevi cephesini güçlendiren bir şahsiyet olarak İstiklal Marşı’nı istek, hatta ısrar üzerine yazması, böylece “İslam Şairi”nin aynı zamanda “İstiklal Şairi” olması süreci üzerinde ağırlıklı olarak durulmaktadır. Yakın tarihin gerçeklerinden koparılarak “inkılap tarihi”ne dönüştürülmesi, bilhassa Milli Mücadele döneminin anlaşılmasını imkansız hale getirmiştir. Dönemin metinlerine dayanılarak hazırlanan bu bölümün Milli Mücadele’nin gerçek fikir zeminini ve Mehmed Akif’in mücadeledeki rolünü anlama yönünden bilhassa faydalı olacağını ümit ediyoruz.

Erkeklerin her türlü seçim hakkına sahip olduğu, kadınların ise bu seçimleri kabul etmek ya da reddederek sonuçlarına katlanmak zorunda kaldığı bir dünyada, hukuk alanında kariyer yapmak isteyen on altı yaşındaki Lizzie Bennet’ın işi çok zordur. Bir yandan annesinin bitmek bilmeyen evlilik ısrarlarına direnirken bir yandan babasının hukuk firmasında payına düşenlerle geleceğini şekillendirmeye çalışmaktadır. Lizzie, Londra sosyetesini şoke eden cinayetin kariyeri için aradığı fırsat olduğunu düşünür. Araştırmaları sonucu yetkililerin masum bir adamı hapse attığına ikna olan Lizzie, cinayetle suçlanan adamın avukatı huysuz Darcy’ye rağmen cinayeti kendi başına çözmeye kararlıdır. Ama dava karmaşık bir hâl aldıkça, elini kolunu sallayarak dolaşan katilin bir sonraki kurbanları olmamak için, Lizzie ve Darcy’nin birlikte çalışması kaçınılmaz hâle gelir. Lizzie’nin çıkmazına hoş geldiniz: Ya evinde oturup el işi yapacak ya da gözü kara bir katili bulmak için erkek egemen dünyayı dize getirecek.

Tartışmaya gerek yoktu: Benim romanlarım fantastiğe varacak denli korkunç, katillerim şeytani psikopatlar olacaktı. Öyle ya da böyle. Ama özellikle hangi katiller? Babalar elbette... Hep köken sorunları, uğursuz babalar. Aslında tüm bu kitaplar değiştirilmiş otobiyografiler. Bugünse korkudan ödü patlamış bir çocuğun gözleri önünde gerçekleşen gerçek, doğru hikâyeyi yazmaya çalışıyorum.Bu kitap benim nihai hesaplaşmam. Polisiye gerilim romanlarını sabırsızlıkta bekleyip heyecanla okuduğumuz Jean-Christophe Grangé bu kez kendi hikâyesini anlatıyor. Hiç tanımadığı ancak bir “korku hikâyesinin gölgesi” gibi varlığını hissettiren babasından başlayarak... Röportajlarında sık sık karşılaştığı “Böyle şeyler aklınıza nereden geliyor?” sorusuna cevabını Ben Şeytanın Oğluyum’la veren Grangé’nin çocukluğunun, gençliğinin ve yazarlığı seçmesinin samimi, yer yer tüyler ürpertici öyküsü...

BİRİMİZ HEPİMİZ, HEPİMİZ BİRİMİZ İÇİN… Ama birimizin yanlışı, neden hepimizin cezası? Sınıfta duyulan küçücük bir fısıltı, tüm sınıfın hayallerini suya düşürünce Yiğit bir şeyi fark eder: Kurunun yanında neden hep yaş da yanıyor? Okul koridorlarından tiyatro sahnesine uzanan bu macerada Yiğit, sadece rolünü ezberlemekle kalmayacak; haksızlığa karşı oyunun kurallarını yeniden yazacak! Mutfaktaki çikolatalı suflenin kokusu, sahnedeki suflörün fısıltısına karışırken Adalet Sınıfı hiç unutulmayacak bir gösteriye imza atıyor. Perde açılıyor! Bu kez sahnede sadece oyuncular değil, adaletin ta kendisi var.

Bu kitabın sahip olduğu ve onu diğerlerinden farklı kılan en önemli özellik ise bölüm yazarlarının tanıttıkları her nitel araştırma desenine ilişkin kendi kişisel tecrübelerine (kendi araştırmalarından örneklere) sıkça atıfta bulunarak yer vermesidir. Bu yolla, herhangi bir nitel araştırma deseniyle yürütülen bir araştırma süreci esnasında karşılaşılabilecek olası durumlar ve bu durumlara ilişkin verilmesi gereken kararlar ilk elden tecrübeler ışığında okuyucuyla paylaşılmaktadır. Bu vesileyle, bölüm yazarlarına katkılarından dolayı çok teşekkür ederiz. Bölümleri okudukça, bölüm yazarlarının her birinin kaleme aldığı nitel araştırma deseninde yetkin olduğunu sizler de rahatlıkla fark edeceksiniz. Ancak, bölümlerde yazım hatalarından kaynaklanan yanlışlıklar varsa, editörler olarak bunların sorumluluğunu kabul ettiğimizi şimdiden beyan ederiz.

Düşüncenin engin ufuklarında, denizlerinde yapılan bir yolculuk… Zaman zaman maneviyat denizlerinde… Zaman zaman insanın iç dünyasında… Ama hep doğru istikameti bulmak için. Bir bakmışsın, sert dalgalar, fırtınalar… Bir bakmışsın, çok uzaklarda bir deniz feneri… Halid Emre Aslan, tefekkür gemisinin kaptanı olmuş. Gözü ufuklarda… Kendinden emin ve ümitli…

Ahmet Reload, okuru modern insanın zihin labirentinde dolaştıran 100 kısa öyküden oluşuyor. Gündelik hayatın sıradan gibi görünen anları, İsa Balcı’nın kaleminde beklenmedik anlamlara dönüşüyor. Bir sokak köşesi, bir vapur iskelesi, yarım kalmış bir konuşma ya da zihnin içinden geçip giden bir düşünce… Bu küçük anlar, kitap boyunca kısa ama etkileyici öykülere dönüşüyor. İsa Balcı, şehir hayatının yalnızlığını ve insanın iç dünyasını, gündelik yaşamın küçük ayrıntılarından doğan kısa öykülerle anlatırken, metinlerinde ağırlıklı olarak bilinç akışı tekniğini kullanarak okuru karakterlerin zihnine davet ediyor.

Çünkü her kalp, duyulmak ister. Herkesin hayatı farklıdır. Kimimiz çocukluğumuzun güzel izlerini taşırız, kimimiz travmalarını; kimimiz gençliğimizin cesaretini, kimimiz hayal kırıklıklarını… Kimimizin sırtında yıllardır suskun acılar, kimimizin de kalbinde kimseye anlatılamamış kırgınlıklar vardır. Dışarıdan bakınca herkes birbirinden farksız görünür ama kapılar kapanıp dört duvarın arasına girildiğinde her insan kendi gerçeğiyle baş başa kalır. Yaşadıklarımızı küçük bir fanusa sığdırmak mümkün değildir. Hayat ezbere bilgilerle değil, farkındalıkla, yüzleşmeyle ve içsel yolculuklarla değişir. Ama bazen insanın kendi yarasını ve acısını görüp iyileştirmesi kolay olmaz. İşte tam da o anlarda bir ışığa, yol göstericiye, aydınlanmaya ihtiyaç duyarız. Bunun için de önce kendi değerimizin farkına varmamız gerekir. İnsan kıymetlidir ve o kıymeti siz kendi elinizle kendinize vermelisiniz. Bu kitap, kendinizi önce kendinizde bulmanız için yazıldı. Şimdi tebessüm edin. Belki de aradığınız bütün cevaplar yıllardır içinizde sessizce sizi bekliyor, sessizce anlaşılmayı bekliyor…

Büyük mutasavvıf müfessir İsmail Hakkı Bursevî'nin Ruhu'l-Beyân adlı tefsiri, zamanımızın âlimlerinden Muhammed Ali es-Sâbûnî tarafından, "Tenviru'l-Ezhân min Tefsîri Rûhi'l-Beyân" adıyla ihtisar edilmiştir. Arapça olarak telif edilmiş bulunan bu tefsirde Farsça ifadeler de yer almaktadır. İş'arî tefsir metoduyla yazılmış olan tefsirde, Kur'an-ı Kerim'deki pek çok nükteler, incelik ve sırlar açıklanmış, birçok müteşabih âyetin tevilleri yapılarak okuyucuya manevî ziyafet verilmeye çalışılmıştır. Bununla birlikte bu tefsirde, rivayet ve dirayet yöntemleri de izlenmiş, kendisinden önceki pek çok değerli tefsirden yararlanılmıştır. Tefsirin ihtisar edilen tercümesine gelince, milletimizin büyük çoğunluğu ve hatta istisnasız bütün fertleri tarafından okunmalı ve feyzinden yararlanılmalıdır. Böylece hem büyük mutasavvıf âlim İsmail Hakkı Bursevî'nin değerli görüşlerinden yararlanılmış, hem de Kur'ân-ı Kerim'in meâli öğrenilmiş olur. Aslında Kur'ân, manasını bütün insanlığa duyurmak ve anlatmak için indirilmiş ilâhî bir sözdür. Allah'ın yüce kitabı Kur'ân-ı Kerim'in içine aldığı prensipleri ve gerçekleri araştırıp öğrenmeyen kişi sorumludur. Sonsuz bir mucize ve muazzam bir hazine olan Kur'ân'ın hakikatlerinden ve ışığından mahrum kalmak ne korkunç bir bedbahtlıktır! İşte Bursevî’nin feyz kaynağı Rûhu'l-Beyân'ın Türkçe tercümesi, Kur'ân-ı Kerim'i anlamamızı büyük ölçüde gerçekleştirecektir.

Emin Gürdamur'un Ateşkes Çadırında Silah Sesleri’ne başlamak üzeresin. Dış dünyanın gürültüsünden uzaklaştığını sanarak kapağı arala. Ancak dikkat et, okumaya hazırlandığın metin uslu bir hikâye değil, kuralları bizzat yazarın koyduğu hırçın bir "Nivola". Okumaya başladığında, hayatın ciddiyetinden kaçıp kitapları kendine "ateşkes çadırı" kılan Aziz'le karşılaşacaksın. Dünyayla uzlaşmamak adına kelimeleri katledip esrarengiz bir Mezarcı'ya gömdüren bir kelime celladı o. Sen satırların arasında güvenle ilerlediğini sanırken o, geçmişteki saplantısına benzeyen kurgusal bir kadını kendi hayaline hapsedip boşluğunu doldurmaya çalışacak. Fakat labirentin merkezine yaklaştığında, kurmaca ile gerçeklik arasındaki ontolojik sınır paramparça olacak. Çünkü Nivola’da karakterler yazarlarına başkaldırırlar. Dördüncü duvar yıkıldığında, kurgusuna esir düşen adamın bizzat yarattığı karakter tarafından boğazlandığına şahit olacaksın. Kâğıtları yırtıp doğrudan dünyana çarpacak o isyan çığlığını duyacaksın: “Aziz diye biri hiç yaşamadı! Dirilerden kaçıp ölülere sığındın!” Karar senin. Ya bu kitabı kapatıp sıkıcı gerçekliğe dön ya da tekinsiz çadıra adım at! Ama unutma, namlunun ucunda bizzat sen varsın!

Nehir Efser, uzaklara sürülmüş genç bir öğretmendi. Her şeyi reddetmiş, her şeyi geride bırakmış, kendi yolunda yürümüş, genç, capcanlı. Ama geldiği şehirde kendisini bekleyen karanlığı tahmin etmesi imkânsızdı. Bu şehirde perdeleri açınca gün ışığı dolmuyor, sabah olunca kâbuslar kaybolmuyordu. Burada geceler uğursuzdu. Gündüzlerse olduğu gibi karanlığa adanmış. Burada herkes erkenden evine çekilir, burada erkenden geç olurdu... Ve etrafındaki gölgelerin git gide hızlanan dansında, Nehir Efser adımlarını karıştırmak üzereydi. Kıyametle Savaşanlar ve Aşkın Ötesinde kitaplarının yazarı Deniz Erbulak, Adak'la sizi daha önce tanık olmadığınız bir "karanlığa" davet ediyor.

It’s not a river, it’s this river. A hot, motionless afternoon. Enero and El Negro are fishing with Tilo, their dead friend’s teenage son. After hours of struggling with a hooked stingray, Enero aims his revolver into the water and shoots it. They hang the ray’s enormous corpse from a tree at their campsite and let it go to rot, drawing the attention of some local islanders and igniting a long-simmering fury toward outsiders and their carelessness. It’s only the two sisters―the teenage nieces of one of the locals, Aguirre―with their hair black as cowbird feathers and giving off the scent of green grass, who are curious about the trio and invite them to a dance. But the girls are not quite as they seem. As night approaches and tensions rise, Enero and El Negro return to the charged memories of their friend who years ago drowned in this same river. As uneasy and saturated as a prophetic dream, Not a River is another extraordinary novel by Selva Almada about masculinity, guilt, and irrepressible desire, written in a style that is spare and timeless.

"Valide Sultanlar, dünyanın en kudretli kadınları… Asırlarca dünyanın birinci devleti konumunu korumuş bir cihan imparatorluğu olan Osmanlı Devleti’nin saray protokolünde, padişahtan sonra padişahın annesi yani valide sultan gelirdi. Devlet içindeki imtiyazlı konumlarına ve büyük nüfuzlarına rağmen, siyasetle uğraşanları yok denecek kadar azdır. Bunun yanında hemen hepsi hayır hasenat konusunda birbirleriyle yarışmışlar, bazıları bu hususta padişahları da geçmişlerdir. Bu kitabın hazırlanma maksadı, 623 sene hüküm sürmüş ve bize sadece gurur duyacağımız bir mazi bırakmış Osmanlı Devleti’nin başına geçen 36 padişahın anneleri hakkında toplu bir bilgi vermektir. Bunu yaparken neseplerini, gerçek isimlerini, doğum ve ölüm tarihlerini, zayıf ve kuvvetli bütün rivayetleri ile ele almak amaçlanmamıştır. Bu hususlarda, halk arasında kabul gören en yaygın rivayetler tercih edilmiştir. Devletin en imtiyazlı makamlarından birinde bulunan bu hanımların daha çok, kendi servetlerini harcayarak yaptırdıkları ve kendilerinden sonraki nesillere bıraktıkları, pek çoğu hâlâ ayakta olan muazzam külliyeler ve diğer hayır eserleri üzerinde durulmuştur. Not: Bu kitap dahil tüm kitapların bilgileri kitap sitelerinden genellikle Kitapyurdu mobil uygulamasından alınmaktadır. Bu kitabın açıklaması da Kitapyurdu mobil uygulamasından alınmıştır."

Hayran olduğunuz kişinin, bir caniye dönüşmek üzere olduğunu fark ettiğinizde, kaçmak için ya artık çok geçse? Roller coaster gibi İnişli çıkışlı bir duygu haliyle okuyacağınız Psikolojik Gerilim & Aşk Romanı Kış güneşi parlak ve göz alıcıdır. Peki içiniz titrediğinde sizi ısıtır mı? Psikolojik sorunları ve geçmişten gelen büyük sırları olan biriyle Bir adanın en tepesinde, karanlık çam ormanlarının hemen kıyısında hayattan kopuk ıssız bir köşkte yaşamaya; Evim dediğiniz yerde, daima kilitli duran bir kapının gizemini çözmeye ne dersiniz? Aşk ve nefret; sevgi ve korku; gitmek ve kalmak arasında karar veremeden, Haklıyla haksızın birbirinin içine girdiği olaylar zinciriyle

Genç ve idealist bir savcı olan Emre, su sıkıntısı ve yolsuzluk iddialarıyla çalkalanan Yanıklar kasabasına yeni atanır. Kasabadaki ilk günlerinde yerel güç odakları ve belediye başkanının çevresi tarafından sıcak karşılansa da bölgedeki su krizini ve yer altı kaynaklarının hukuksuz kullanımını soruşturmaya başladıkça büyük bir dirençle karşılaşır. Yerel bir gazete sahibi olan Murat ile kurduğu yakınlık ve kasabanın katı muhafazakâr dinamikleri, Emre’yi adım adım geri dönüşü olmayan bir gerilim ve siyasi bir sarmalın içine sürükler.

“Yarası yüreklerinde saklı olanların hikâyesi” Bir kahramanını kaybettiği anda diğerini bulan yaralı bir kuştu Feride. Uçmak için ihtiyaç duyduğu kanatları çok erken yaşta kırılınca çocuk yanı hep eksik, hep buruk kaldı. En büyük acısı onu bambaşka bir hikâyeye sürüklediğinde de yaralı kalbi diğer yarısını orada buldu. Mehmet, Feride'nin en büyük hayaliydi. Oysa tek hayalinin en derin yarası olacağını bilemezdi. Onu düşledi, onu sevdi, onu bekledi... Ve bir gün hiç gelmeyeceğini kabul ettiğinde her şeyi anladı. İki kişilik sevmek, iki kere yanmaktan fazlası değildi...

70'lerin sonu, politik kaosun hüküm sürdüğü yıllar. Bir gösteri esnasında yaşanan bir patlama ve bugüne kadar devam eden sonuçsuz yargı süreci... Suat Duman'ın Cinayet Mevsimi romanıyla tanıdığımız gönülsüz avukat karakteri Mehmet Cemil'in yolu, yürüttüğü bir dizi cinayet vakasında 80 öncesinin illegal örgütleriyle kesişiyor. Müruruzaman Cinayetleri, politik polisiyenin önemli örnekleri arasında gösterilen, örneğine pek sık rastlamadığımız sert bir intikam hikâyesi. Uzun bir süredir baskısı bulunamayan romanın ikinci baskısı nihayet Alakarga etiketiyle okurla buluşuyor.

İstiklâl Âşığı” olan Âkif, muhteşem eserleri ile bir an olsun vazgeçilmemesi gerek zengin bir “vaha”. Safahat, sadece devrinin sosyal manzaralarını aktaran bir şiir kitabı değil zaman zaman “sessiz çığlıklarıyla” devrin dramını en çarpıcı şekilde ortaya koyan bir “ayna”, devri için aykırı fikirleri en açık şekilde dile getiren bir “işaret fişeği”, bazen karanlıktan aydınlığa çıkışı gösteren güvenli bir “patika” ve çoğu zaman da mütevekkil bir ruhla hakikati bütün acıtıcı yönlerine aldırmadan, dobra dobra haykıran bir “vicdan”… Şair, mütercim, milletvekili, baytar, ülkesini savunan inançlı bir kahraman, İstiklâl Marşımızın yazarı…. Ülkemizde, bütün bu sıfatları her anlamda dürüstçe taşıyabilen kaç insan var? Âkif, bu sıfatları layıkıyla taşıyabilme yürekliliğini hayatının her anında başarıyla üstlenmiş, “inanmış”, “örnek alınması gereken” bir kişilik... “Sessiz yaşadım, kim beni, nerden bilecektir?” dizesinde dile getirdiği gibi “mütevazi”, “Hiç çağlamadan, gizli inen yaş gibi aktım.” dizesindeki gibi “elemli” bir ruha sahip olan Âkif, “mücadeleli”, “çileli”, “saf”, “ibretlik”, içten içe “ufuk açıcı” ve “harikulade” hayatı ve “muhteşem” eseriyle, ne mutlu ki hâlâ “yaşıyor!”. Elinizdeki bu eser, Âkif ile ilgili farklı fikirler, Âkif’in sanatıyla ilgili ayrıntılar, hayatıyla ilgili ilk defa ortaya çıkarılan belgelerle onu ve onun idealini “yaşatmaya” çalışıyor…

"Ölümle sonuçlanan kalp krizinin nasıl bir şey olduğunu kimse bilemez. Doktorlar nekrozdan, pıhtılardan, oksijen yoksunluğundan ve tıkanan damarlardan söz ederler... Oysa söylemleri gereken düşüp ölürsün olmalıydı. Ken Kramer da öyle oldu. sırlarını yanında götürdü ve geride bıraktığı bela az daha beni de öldürüyordu." "Lee Child'ın kitaplarının özelliği elinizden bırakamamanızdır... Gerilimlerinde bağımlılık yapan bir şey vardır. Düşman da bunlardan biri... Mükemmel." Independent Sunday

"Narnia'da yine zor günler başladı. Telmarlılar ülkeyi işgal etti; iyi Narnialılara rahat yüzü göstermiyorlar. Tahtı gasp eden amcası Kral Miraz'ın ve kalabalık ordusunun ülkeye yaptığı kötülüklerin farkına varan Prens Caspian, umutsuzca çalar büyülü Narnia Borusu'nu. Geçmişin kahramanları, Peter, Susan, Edmund ve Lucy kendilerini bir kez daha Narnia'da bulurlar, hem de bu kez, çok ama çok zorlu bir görevleri vardır: Narnia'yı kurtarmak. Kötü bir hükümdarım emrinde... halkının tarihini unuttuğu bir ülke: Narnia Peter, Susan, Edmund ve Lucy, istasyondaki kendilerini okullarına götürecek trenleri beklerken, büyünün etkisini yine üzerlerinde hissederler. Narnia tahtının yeni varisi çaresizlik içinde yardma ihtiyaç. duymaktadır."

Bu kitabın merkezinde, dindar çevrelerde yetişmiş, ibadetlerini yıllarca eksiksiz yerine getiren fakat zamanla çeşitli nedenlerle dinî pratiklerden uzaklaşan erkeklerin sekülerleşme süreçleri yer alıyor. Türkiye özelinde daha önce tartışılmamış biçimde mütedeyyin erkeklerin sekülerleşme süreçleri dindar geçmişleriyle birlikte ele alınıyor. Gündelik hayata odaklanan kitap, mütedeyyin erkeklerin büyüdükleri evlerdeki dinî tablolardan mahalle sohbetlerine, evlerde dinlenen ilahilerden okunan kitaplara ve bütün bu varoluş biçimlerinin terk edilişine uzanan geniş bir çerçeveyi saha araştırmasıyla görünür kılıyor. Furkan Dilben, görüşmecilerin “arafta kalma”, “hamurunda İslam olma”, “ezberi unutma” ve “tevafuktan tesadüfe geçiş” gibi ifadelerinden yola çıkarak şahsi hikâyelerin gayrişahsi anlamlarını “habitus” ve “ritimanaliz” kavramlarıyla birlikte tartışıyor. Böylece, kişisel deneyimlerle Türkiye özelindeki güncel sekülerleşme tartışmalarını buluşturan özgün bir çalışma ortaya çıkıyor. “Ne annem ne babam biliyor benim inançsız olduğumu. […] annemin iyi hissetmesi için özellikle dinî günlerde arıyorum. Mutlu oluyor, o mutlu olunca ben de iyi hissediyorum. Ama bu insanı ikiye bölen bir durum. İki kişi gibi yaşıyorsun hayatı.” “Bu dünyayı öteki dünya için yaşarken, artık burası için yaşamaya başlıyorsun. Bildiğin her şey değişiyor haliyle.” “Yeni seküler hayat, en başta bir yıkım olarak geldi çünkü artık hayatımda din yoktu ama bütün enkazın üzerinde yaşamam gerekiyordu. Elbette yıkım hemen olmadığı gibi yeni hayatım da yeni kurulmayacaktı. Ama işin zorluğu yıktığım hayatta daha tecrübeliydim.”