Eserlere Göre Listeleme

17. yüzyılda Türk korsanlarınca tutsak edilen bir Venedikli, İstanbul'a getirilir. Astronomiden, fizikten ve resimden anladığına inanan bu köle, aynı ilgileri paylaşan bir Türk tarafından satın alınır. Garip bir benzerlik vardır bu iki insan arasında. Köle sahibi, kölesinden, Venedik'i ve Batı bilimini öğrenmek ister. Bu iki kişi, efendi ile köle, birbirlerini tanımak, anlamak ve anlatmak için, Haliç'e bakan karanlık ve boş bir evde, aynı masanın iki ucuna oturur, konuşurlar. Hikâyeleri ve serüvenleri, onları veba salgınının kol gezdiği İstanbul sokaklarına, Çocuk Sultan'ın düşsel bahçelerine ve hayvanlarına, inanılmaz bir silahın yapımına, "Ben neden benim?" sorusuna götürecektir. Hikâyelerin günden geceye doğru ilerlemesiyle, gölgeler yavaş yavaş yer değiştirir. Orhan Pamuk Beyaz Kale'de, Doğu ile Batı arasındaki benzerliklere ve farklılıklara bakarken, milli ve bireysel kimliklerimizin gerisinde yatan yapaylığı ortaya çıkartarak, iki kültürün ortak paydasını vurguluyor. Okur İstanbul manzarası eşliğinde izlediği bu yarı gerçek yarı hayal hikâyede, kendi varoluşunun özünü aramaya davet ediliyor.

Bir kez anlatmayagörsün insan, “Her şey anlatılabilir. Başlamak yeter, sonra çorap söküğü gibi gelir kelimeler.” En vahşi sırları bilme merakı insanı işlenen suça ortak eder mi? Masumiyetin yitirilişi, dinlemekle başlıyorsa susmak hiçbir şeye çare değildir artık. Belki de konuşmadan ve eylemeden duramayan insanın salt varlığıdır tüm suçların nedeni ve sonucu. Katil de odur, izleyen ve izleten de. Kelimelerin sonsuz olasılıkla dizildiği dünyalarımızda tüm sonlar ve ölümler, tüm aşklar ve başlangıçlar kendini dille var eder. Marías, yine derinlerden gelen sesiyle sıradan insanın serüvenini anlatıyor bize. En çok da susturulmuş sırlarıyla duvardaki portrelerine hapsolmuş kadınların, annelerin, kız kardeşlerin, sevgililerin hikâyelerini. “Ölüler ve uyuyanlar birer tablodan başka bir şey değillerdir” aslında. Dünkü acımasızlıkla bugünkü aymazlık arasındaki sağaltılamaz köprüyü çatan hikâyeler onlar. Dünkü cinayetle bugünkü düğün arasındaki düğümler...

Dünyanın en prestijli edebiyat ödülü olan Man Booker ödülünü ilk kitabıyla, birçok popüler yazarı geride bırakarak alan Aravind Adiga sizi, etkisinden günlerce kurtulamayacağınız Balram Halwai'nin muhteşem öyküsüne davet ediyor. "Komplike, akıcı ve acayip matrak bir kurgu... Anlatım o kadar doğal ki sizi güldürecek sahnelerle dolu ve oldukça eleştirel... Adiga sizi Balram'ın ruhuna sokuyor. Onu seviyorsunuz, yanlış davrandığında üzülüyor ve onun için endişeleniyorsunuz. Cinayet sahnesini hiçbir zaman unutamayacaksınız. Son yılların en iyi romanlarından olan Beyaz Kaplan oldukça eleştirel bir lezzet ile kelimelere dökülmüş öfkeli bir politik roman. Sizi düşünmeye itecek ahlaki karmaşa üzerine büyüleyici bir buket." -Nick DiMartino, yazar- "Hindistan'da geçen bu akıcı roman Batılı okuyucuların hayali egzotizmine bir alternatif olarak sunulmaktadır... Eğer Hindistan'ı inşa eden bu ellerse, bunların torunları Amerika'nın kıçını tekmeleyecektir... Kesinlikle Alın." -New York Dergisi- "Evrensel bir anlatımın izini süren yeni bir İlham Perisi var karşımızda; koyu tenli, öfkeli, komik, yarı eğitimli, taşralı, alışılmışın dışında, laf cambazı. Aravind Adiga Hindistan'da küçük bir kasabadan asi bir ses yükseltiyor. Bu Üçüncü Dünya'nın sesi, bu sesi daha önce duymamış olabilirsiniz. Adiga evrensel bir Gorki, modern bir Kipling. Geleceğin Romanı Burada..."

"İnsanlığın Kendi Yüceliğini İdrak Etmekten Başka Kurtuluşu Yoktur." Ben RAMTHA'yım. Çok uzun bir zaman önce Dünya, ya da Terra denilen bu yerde yaşamış özgür bir varlığım. O hayatımda ölmedi; yükseldim, çünkü zihin gücümü kullanmayı ve bedenimi görünmeyen bir yaşam boyutuna beraberimde götürmeyi öğrenmiştir. Böyle yaparak, sınırsız bir özgürlüğün, sınırsız bir mutluluğun, sınırsız bir yaşamın varlığını idrak ettim. Bu dünyada benden sonra yaşayanlar arasında da yükselenler oldu. Sizlere bizim için çok önemli ve değerli olduğunuzu söylemeye geldim çünkü nasıl algılarsanız algılayın, içinizden akan yaşam ve her birinize gelen düşünce Tanrı dediğiniz sonsuz zeka ve yaşam-gücüdür. İşte hepimizi birbirimize bağlayan bu özdür. Sadece sizin dünyanızdakileri değil, henüz göremediğiniz evrendeki varlıkları da birbirine bağlayan bu aynı özdür.