En Son Eklenenler

Pegem Yayınları 2026 Kpss Türkçe Soru Bankası

Natalie ve Dan tanıştıkları an birbirlerinin çekimine kapılmış-tı. Keyifli sohbetleri ve uyuşan kimyaları çabucak birbirlerine âşık olmalarını sağlamıştı. Dan Natalie’nin sanat yeteneğine ve anı ya-şama dürtüsüne hayran olmuştu; Natalie ise Dan’in büyüsüne ve film yapımcısı olma hırsına. Ama hepsi önceydi. Heyecanlı dakikalar öfke patlamalarına dönüşmeden önce. Birkaç ufak yalan bütün güveni yerle bir etmeden önce. Yüzlerce ufak çatlak onları parçalamadan, ilişkilerinin çirkinliğini ortaya çıkarmadan önce. Artık Natalie için nasıl kırıldığını, ne kadar üzüldüğünü gösterme zamanıdır. Bunun için 16 tane mektup yazarak Dan’in bulabileceği yerlere saklar. Her biri, ilişkiyi yaşayan iki insanın aslında olayları ne kadar farklı anladığının kanıtı niteliğinde 16 mektup… Peki Dan kendisi için çok önemli olan bir günde bu 16 mektupla ne yapacak? İlişkilerde önemsiz görülen çatlaklar ne kadar derinleşebilir? Ufak yalanlar sadece ilişki içindekilere mi zarar verir? Lauren Strasnick Kalp Kırmanın 16 Yolukitabında kimi zaman mektuplarla, kimi zaman mesajlaşma ve e-postalarla, heyecanlı başlayan bir ilişkinin hastalıklı sonunu gözler önüne seriyor!

İşte bu durum, çok önemli bir kamu hizmeti artık icra edilmez hale geldiğinde yaşananınkine benzer bir kargaşaya neden olur. Bu arada, çok ama çok uzaktaki küçük bir çiftlikte, uzun boylu ve karanlık bir yabancının tırpanla oldukça iyi işler ortaya çıkardığı anlaşılır. Yapılması gereken bir hasat vardır… ‘Pratchett’ın eski hayranlarındansanız, bu kitabı da diğerleri kadar sevecekseniz; eğer Pratchett’la yeni tanışıyorsanız, niye bu kadar geç kaldınız ki?

“Seslerin normalleştiği yerdir ev, kanıksandığı. Kavgalar, kalp kırmalar ve hatta tokatlardır ev. Çok içe atılan hakaretlerin gitgide birikip karardığı yerdir. İçerdeki karaya rağmen aynı sofraya oturmak ve her lokmayı öfkeyle birlikte çiğnemektir. Ve lokmanın yutulamayıp boğazda dizim dizim dizilmesidir ev. Affetmenin değil, barışmanın değil, üstünü örtmelerin yeridir. Unuttum sanmaların, kendini unuttuğuna ikna etmelerin yeridir. Seslerin duvardan duvara atıldığı, çarptığı, sınırları aşıp alt ve yan komşuya indiği yerdir ev.” Çocuklarda iyileşmeyen kelime yaraları nerede saklanır? Bizi düşüren kelimelerin acısı nerededir? Peki seslerin? Yaşadığı zamana ait cümlelere sığamamanın, susmanın sesi; annenin en çok seni sevmeyişinin, babanın yokluğunun sesi, çat diye kırılan kalbin, yere düşen bir hayatın sesi, kapıların ardında gizlenen şehvetin, arzuyla kapanan perdenin sesi… Figen Alkaç, hayatımızın yere düşen seslerini, kelimelerini toplayıp öyküler yazıyor. “Yanlışlıkla mutlu, kasten zamansız” öyküler. Bir çocuğun terkisine koyduğu kelimeler bütün bir hayatı anlattığı için.