Eserlere Göre Listeleme

İslâm'ın siyasî felsefe ve hukuku, bir bilim ve bir sistem olarak dakik ve kapsamlı bir biçimde analiz edilmemiş; ne yazık ki bu konu hakkında bağımsız kapsamlı bir kitap yazılmamıştır. Şüphesiz, hukukî ve felsefî açılardan çeşitli siyasî meseleler, eskiden beri bireysel kayıt dışı ilgilerle araştırma konusu kılınmış ve bu bağlamda çok sayıda telifler gerçekleştirilmiştir. İslâm'da siyasete ilişkin çeşitli meseleler, hukukî açıdan fakîhler tarafından çok sayıda fıkıh kitabında araştırılarak ortaya konmuşken; İslâm'da siyasete ilişkin felsefî yaklaşımlar da Müslüman hukemâ tarafından sayısız felsefî kitaplarda irdelenmeye çalışılmıştır. Ancak anılan fakîh ve felsefeciler, İslâm'ın siyasî hukuk ve felsefesine ilişkin meseleleri müstakil olarak daha az araştıragelmişlerdir. Kuşku götürmez bir biçimde, İslâm'ın siyasî hukuk ve felsefesi bağımsız bir bilim ve sistem olamamış; bu konular, düzenli ve sistematik analizlere tabi tutulamamışlardır. İslâm'ın siyasî hukuk ve felsefesine bir bilim ve nizam olarak ilgi gösterilmeyişinin temelinde, bu kitapta kısmen değinilen bir dizi faktör söz konusudur.

“Zamana yemin olsun! İnsan zamanı değerlendirme hususunda mutlaka hüsrana düşmektedir.”(Sar Suresi1-2) “İki şey vardır. İnsanların çoğu onun değerini bilmezler.”(Hz.Muhammed S.A.V) Prof. Dr. İbrahim Canan, Ayet ve Hadislerde de değerini bilemeyeceğimize ve hakkıyla değerlendiremeyeceğimize işaret edilen zaman mevzuunu “faydalılık ve verimlilik”yönüyle İslam açısından ele alıyor.İslam’ın zamanın değerlendirilmesinde, günlük plana verdiği önem,zaruri çalışmalar dışında kalan vakitlerin zikir,tefekkür, faydalı şeyler öğrenme,nefis murakabesi ve aile terbiyesi hususlar ayet ve hadisler ile örneklendiriliyor.Gençliğe yetişme safhasında öğretilmesi gereken zaruri bilgiler ve kazandırılması gereken vazgeçilmez alışkanlıklar arasında “zaman”la ilgili olanları da öğretilmeli ve kazandırılmalıdır.Günümüz insanına kaynaklık edecek bu eser; zaman gibi kıymeti hiçbir beşeri değer ile ölçülemeyecek ilahi cevherin kıymetini duyurmada ve onu iyi değerlendirme endişesi taşıyan herkese önemli ipuçları veriyor.

Her gerçek peygamberin yaşadığı devirde onu taklit eden birkaç menfaat veya şöhret düşkününün de peygamberlik iddiasında bulunduğu bir gerçektir. Özellikle tektanrılı bir dinin iyice yerleşmiş bulunmadığı bölgelerde ortaya çıkan sahte peygamberler, cahil halk kitleleri içinde kendilerine taraftar bulmakta güçlük çekmemişlerdir.   İslamiyetin yayılması ve yerleşmesi sırasında da Arabistan’ın çeşitli bölgelerinde ortaya çıkmış olan sahte peygamberler, İslamiyeti büyük güçlüklerle karşı karşıya bırakmıştır.    Bahriye Üçok, bu kitapta hicri 7. ve 11. yıllar arasında peygamberliğini ilan edenlerin izlerini sürüyor. Bunlardan Esved, Tuleyha, Secâh ve Müseylime’yi Batılı oryantalistlerin ve İslam âlimlerinin eserlerinden de yaralanarak inceliyor. İslamdan Dönenler ve Yalancı Peygamberler, dönemin toplumsal, sosyal ve ekonomik koşullarını da göz önüne alarak sahte peygamberlerin İslam tarihindeki yerini inceleyen ilk eser olma özelliğini taşıyor.