Eserlere Göre Listeleme

Bir akademisyen niye yalan söyler? Yahut insan, niçin yalan söylediğini bilebilir mi? Edebiyat fakültesinde hocalık yapan Kazım Kanmaz, otuzlu yaşlarındayken bir yalan söylemeye karar verir. Hayat macerasında karşısına çıkmış insanları alıp bir potada eritir ve 19. yüzyıl Osmanlı’sında yaşamış zavallı bir kadın ressamı, Suat Hanım’ı yaratır. Makaleler ve kitaplar yazar, söylediği yalanı yıllar içinde büyütür. Bihaber, geçmişine anlam vermeye çalışan bir akademisyenin kendi kişisel tarihinde gerçekleştirdiği trajik bir arkeolojik serüven. Bir itirafla başlayan roman, kahramanı adım adım yalana götüren olayları ve insanları, tarafsız olamayacak birinden, yine kahramanın ağzından okuyucuya ulaştırıyor.

Bir Kahve Bir Keyif Dergisi

“Bilal-i Habeşi kölelik anlayışının yanlış bir düşünceyle köleleştiği bir ortamda, aşağılık ve çirkef bir toplumda, kölelikle hayatını sürdürmekte olan bir ailenin oğlu olarak dünyaya geldi. köle olarak doğuşu, bir köle olarak yaşayışı, hiç bir zaman düşüncelerinin özgür olmasına engel değildi. Ruhî köleliğin sürekli karşısında oldu. Mü’min olunca karşılaştığı eziyetler, işkenceler ve bunlara karşı her zaman ve her yerde Allah’ı ve O’nun dinine sımsıkı bağlılığın timsali oldu. Hz. Bilâl, çağlar boyu ezilen ve sömürülen insanların sesini yükseltecek, özgürlüğü iklimlerden iklimlere ulaştıracak bir yiğittir.”.

Ormanın derinliklerinde geçirdiği macera dolu ayların ardından bir ailesi olduğunu hatırlayan Doppler, geyiği Bongo’yu boynuzlu hayvanlar barınağına bırakıp soluğu Oslo’da alır. Kendisini ölesiye özlediklerine inandığı karısına ve çocuklarına kavuşacağı için çok heyecanlıdır ama küçük bir problem vardır: Onca yıllık posta kutusunun üzerinde “Andreas Doppler” değil, “Egil Hegel” yazmaktadır! Dibe vurduğunu düşünür ama aşağılanma nedir, görmemiştir henüz.. “Zaman her şeyi silip süpürür.” Eserleri yirmiden fazla dilde okunan Norveçli yazar Erlend Loe’nun unutulmaz bir modern zaman figürüne dönüşen kahramanı Doppler yuvaya dönüyor. Doppler romanının devamı niteliğindeki Bildiğimiz Dünyanın Sonu ormanın derinliklerinden sistemin derinliklerine uzanıyor: Çemberin içinde duramayanların bütün oyunlardan kovulduğu bir dünyada özgür kalmak mümkün mü? Hafiflemiş ve özgür hissediyordu kendini. Gerçekten özgür. Borcu yoktu, işi yoktu, yükümlülükleri yoktu. Sadece kendisi vardı. İyisiyle kötüsüyle. Ve güzel bir geyiği. Vergi dairesinin bisiklet parkına bağladığı Bongo'yu çözdü ve durup üst katlara baktı. Her yerde toplantılar yapıldığını varsayıyordu; bu toplantılar ki, hem araştırmalar hem de deneyimler sonucu yalnızca yersiz olmakla kalmıyor, doğrudan verimi de baltalıyordu. Bongo'ya tırmanırken yüzüne bir gülümseme yayıldı. Artık bu hayattan elini eteğini çekiyordu.