Eserlere Göre Listeleme

Aydınlatıcı olduğu kadar eğlenceli bir eser olan Üçüncü Tercüme, gerçekle hayalin mükemmel bir karışımı. Hoş bir şekilde kurgulanan, kapsamlı bir araştırmaya dayanan, tamamen özgün, usta işi roman sizi modern Londra'nın hızlı caddelerinden kutsal antikalarla eski sırların kayıp dünyasına götürüyor.

Üçüncü Türün Ülkesi Kitap Açıklaması Zordur Haldun Sevel'in kitaplarını okumak... Sırf akılla, mantıkla okumak yetmez... Gönül gözü ile okumak, ilk sayfayı açtığınızda, denizler ülkesinden estirdiği o eski Halikarnas Balıkçısı ruhunun, bam telinize dokunmasına müsaade edebilmeyi bilmek gerekir. Anlatılanların sihrindeki mercan renklerini, yosun kokularını ve o masmavi hisleri duyumsamak, sözcüklerin ardındaki ufku görebilen bir yeti gerektirir. Biz denizciler ona 'Rüzgâr Baba' deriz... Mavi bir duygu rüzgârıdır o... Onu okumak demek, ruhunun fırtınalarını yüreğinin ateşini kelimelerin içine gizlenen derin sessizliğin anlamını hissetmek demektir... Onun "Mavi Anadolucular" diye bilinen akımın son temsilcisi olduğunu anlamak demektir. Yaşamınızın rengini gri ve siyahtan, maviye yeşile çeviren büyük bir deniz ozanıdır o. 'Evlatlar' dediği biz denizcilere yol gösteren bir deniz feneri gibidir... Yaşamımızdaki güvenli korunaklı ve mutlu limanlara ışık tutan bir rehberdir. Rüzgâr Baba, sis ve esintilerin âlimidir… Hikâyelerini, denemelerini okuduğunuzda hayatınızı saran sis dağılır, yaşam büyüsünün rüzgârı içinize üfürmeye başlar. Yoz ve bronz bir heykel gibi sabit yaşamakta olan insan türüne uzak, üçüncü bir türün denizlerdeki ilk temsilcisidir Haldun Sevel... Birinci türün amansız, tatminsiz ve yayılmacı egosunun düşmanı, ikinci türün umudu ve üçüncü türün o masmavi denizler ülkesinin derya yürekli düşünürüdür o. Milyonlarca yıldır hep ve sadece akıl ve mantık ile evrilen ve maalesef bu yetenekleri olanca hainliği ile hep kötüye kullanan insan türünden uzak, kalpleri ve ruhları aşk, merhamet ve cesaretle var olmuş bir insanlığın yol gösterenidir. Yazdıklarının içinde kaybolabileceğiniz mavi bir sevdadır. Okuduktan sonra asla eskisi gibi olmak istemeyeceğiniz kitapların gerçek mavi dünyasında, bakir bir koyda, sessiz sedasız yaşayan münzevi bir denizcidir Haldun Sevel. Cenk Şahin (Tanıtım Bülteninden)

Ölüyorum. Bu kez sahiden ölüyorum. Gelecek misin yasıma? Boz Atlı Hızır gibi son nefesime yetişecek misin? Ucunda ölüm var Heves Ali'm, ucunda elbette ölüm var. Gelmeyeceksen, elini son kez omzuma koymayacak, alnımı öpüp yolculamayacaksan, bağışlanma dilemeyeceksen; adını aldığın Ali hakkına söyle bari: Sahiden sevdin mi beni? Kederli sözlerin, kurumuş gözlerin, tozlu yolların, saklanan mendillerin, içli kıpırdanmaların misafiri, cenazelerin duacısı, hikâyelerin sırdaşı… Dünya ölümlü, gün akşamlı… Son Ağıtçı, Heves Ali'yi arıyor. Evlerde, sokaklarda, dere boylarında, raylarda, uzayıp giden bozkırda… Heveeeessss diyerek susuyor. Bana hikâyeni anlat, ağıdını yakacağım. Ucunda Ölüm Var, yarım asır süren bir aşk hikâyesi. Yalpalayan, şehirden şehire gezinen, derman arayan, sayıklayan, hatırlayan, rüya çağıran ince bir ah! Kemal Varol, maharetle memleketi anlatıyor, güneşin içinde doğup battığı bir roman anlatıyor. Masalsı, gürül gürül, ölmeye yatan.

Bir zamanlar bu eski kent, yemyeşildi. Kenti çevreleyen dağlar, bayırlar, kırlar, ormanlar insanlar tarafından yakılıp yıkılıp çirkinleştirilmemişti. Bu kentte çocuklar da vardı. Olmaz olur mu? Bu çocuklardan biri de Gül'dü. Belki o çocukların tümüydü de. Kim bilir, belki de hep çocuktu ve çocuk kalacaktı. Kaç yaşındaydı Gül? Bütün çocukluk yaşlarında. Durmadan büyüyor, gelişip değişiyor, her yaşı yaşamanın doyumsuz neşesini buluyordu kendinde. Bir de şu büyük, güzel ve eski kentin nereye gittiğini bir çözebilseydi... Bir gece milyonlarca çocuğun gözyaşı, kendi gözlerinden döküldü sanki. Gözyaşlarından oluşmuş bir tuz gölünün içinde boğulur gibi, yattığı yatakta çırpınarak uykuya daldı. Gül öyle uzun ve renkli bir düş gördü ki, anlatmakla bitmez.