Eserlere Göre Listeleme

Anladım bey, dedim, elbette domuzun öldürülmesi gerek. Sen domuzu göster, biz de öldürelim. ama bir mısır ekmeyiz... Babalarımızın babaları da ekmezlerdi. Babalarımızın babalarının babaları da ekmezlermiş!... - Ekin efendim dedi, tembel tembel oturacağınıza mısır ekin! Mısırlara domuz gelsin, siz de domuzları vurun. Devletin emri de yerine gelsin! - Başüstüne, ekmesine biz ekeriz, ama bey, bitmez ki... Bizim topraklarda mısır bitmez. Malum a, altı ay, bazı da sekiz ay kış olur, kar kalkmaz! - Herşeye bir bahane buluyorsunuz! diye bağırdı. Amerikan köylüsü kutuplarda buzun üstünde karanfil yetiştiriyor. Bir öğrenmişsiniz, olmaz... (Tanıtım Bülteninden) Dil : Türkçe

“Duyularımız büyülenme ile mantık arasında bir yerde asılı kalmış, özgürlüğün cazibesine kapılıyor ve ardından da güneşe koşan sarhoş yusufçuklar gibi uçmaya başlıyoruz. Kendimizi Yürüklerle kolayca özdeşleştirebilirdik ama burada geçici olduğumuzu unutmak mümkün değil..." Bir Türk Ailesinin Öyküsü’nün yazarı irfan Orga (1908-1970), bu kez ellilerin Türkiye’sinden rengârenk manzaralar anlatıyor. Avrupa’da yaşayan yazar, artık Batılı bir entelektüel olarak ülkesini ziyaret ediyor, büyük ilgi duyduğu göçebe topluluğu Yürüklerin yaşantısına 3 hafta ortak oluyor. Onların gelenek ve göreneklerini, hayat tarzlarını, şamanlık gibi kadim öğretilerini birbirinden ilginç anekdotlar eşliğinde olağanüstü bir canlılıkla betimleyen Orga, bir yandan da genç Cumhuriyet hakkında, büyük şehirlerden ve kırsal kesimden, oldukça çarpıcı gözlemlerde bulunuyor. Tıpkı Carlo Levi’nin başyapıtı İsa Bu Köye Uğramadı'da olduğu gibi, it Ürür Kervan Yürür’ün derinlere işleyen etkisi, doğayla ve yüzyıllar boyu değişmeden yaşayan bir toplulukla yüz yüze gelen Batılı bir entelektüelin varoluş, güzellik ve geçen zaman hakkındaki iç düşüncelerini olanca samimiyetiyle, şiirsel bir dille aktarmasında yatıyor. “irfan Orga kuvvetli hayal gücüne sahip, güzelliği algılayabilen ve felsefi eğilimleri olan bir yazar. Ama her şeyden önce, doğruyu arayan bir yazar."

“İtaat etmemek” belki de 21. yüzyılın en çok tartışılan, en çok korkulan, en çok ihtiyaç duyulan eylemlerinden biri. Fransız felsefeci Frédéric Gros bu kitabında ekonomik boyun eğişten toplum sözleşmesine, siyasi kabullenmeden vicdani redde, Diogenes’ten Thoreau’ya, Antigone’den La Boétie’ye, Foucault’dan Arendt’e bireysel ya da toplumsal itaatsizliğin felsefi kökenlerini inceliyor. Yazarın sık sık ele aldığı edebi ve felsefi metinlerle taçlanan bu düşünsel yol alışta, tarihin her aşamasında yer almış itaatsizlik, umudun yanından bir adım bile uzaklaşmıyor. Bu bağlamda İtaat Etmemek, gösterişten uzak, yaşanmışlıkların olgunluğunu taşıyan, kısa ama yoğun bir çalışma. “Sorun itaatsizlik değildir, sorun itaattir. Bu söz aklımıza Wilhelm Reich’ın şu cümlesini getirir: ‘Esas soru insanların neden başkaldırdıkları değildir. Neden başkaldırmadıklarıdır.’”