Eserlere Göre Listeleme

19. yüzyıl Alevî-Bektâşî tekke şairlerinden Yanbolulu Ali Türabi Baba, İstanbul Merdivenköy Bektâşî Dergahı’nın postnişinliğini yapmış, Kırşehir Hacı Bektaş Pir Evi’nde Dedebaba Postu’na oturmuş bir gönül eridir. Aruzla ve heceyle yazdığı şiirlerin samimi ve yanık sesi, Anadolu halkının hafızasında silinmez izler bırakmış, akıcı ve anlaşılır dili şiirlerinin bestelenerek okunmasını sağlamıştır. Bu anlamda, son dönem Osmanlı Tekke şiiri içinde Divan sahibi bir şair olarak önemli bir yeri olan Ali Türabi Baba’nın şiirine daldığımızda, onun şiirinin ilahi aşkın nağmeleriyle coşkun bir ırmak gibi çağladığını görmekteyiz. Baki Yaşa Altınok’un “Türabi Divanı” üzerine çalışması, onun hayatıyla ilgili bilgileri bilimsel yöntemleri kullanarak titiz bir şekilde ortaya çıkarıyor ve eski yazıda kalmış bir Alevî-Bektâşî şiir hazinesi olan Divan’ını günümüz alfabesiyle okuma imkanı veriyor. Halimi bilmez mi ol yarim bilir bilmezlenir Geceler ah ettiğim zarım bilir bilmezlenir N’eyleyim bir rahm kılmaz aşık-ı üftadeye Kanlı zalim gör ki efkarım bilir bilmezlenir

Turan Dursun, hayatını ve görüşlerini anlatıyor: Çocukluğum, annem, babam, öğrenimim, icazet alışım, Allah'a ilk kavgam, Köy imamı oluyorum, evleniyorum, müftülüğüm, Peygambere ve Tanrı'ya inancın gerçek olmadığını anlıyorum TRT Programlarım.

Prof. Dr. Nâzım Hikmet Polat tarafından hazırlanan Ötüken'in Ömer Seyfettin Külliyatı; yazarın sağlığında yayımladığı kitaplar esas alınarak aynı çerçevedeki diğer metinlerin ilgili eserlere eklenmesiyle meydana getirilmiştir. Ömer Seyfettin, kendisinden önceki hikâyecileri gölgede bırakacak derecede güzel ve sağlam yapılı hikâyeler kaleme almış bir yazarımızdır. Dünya edebiyatı içinde Türk hikâyeciliğini temsil edebilecek isimler arasında onu en başa yazabiliriz. Bu cilde giren hikâyelerin bir kısmı doğrudan Türk kimliği konusuyla ilgilidir. Diğerlerinin ortak yanlarından biri aile hayatından diğeri ise sözlü edebiyattan ilham almış olmalarıdır. Söz konusu ortak tarafların da Türk kimliğine ve kişiliğine derinlemesine nüfuz eden toplumsal özellikler olduğunu belirtmemiz gerekiyor. Bilhassa "İhtiyarlıkta mı? Gençlikte mi?", "Forsa" ve "Primo Türk Çocuğu" hikâyelerinden çıkarılacak derslerin bir hayli fazla olduğu kanaatindeyiz. "Turan Masalları" kitapçığıyla aynı çerçevede düşünülüp bu cilde alınan hikâyelerin hiçbiri takma adla veya rumuzla yayımlanmış değildir. Buradaki 17 hikâyenin 16'sı Ömer Seyfettin'in teliftir. Biri ("Herkesin İçtiği Su") ise "Eski bir Çin masalı" olarak gösterilmiştir. (Tanıtım Bülteninden)