Eserlere Göre Listeleme

Bir Apaçi Masalı 2 - Kebabman Kısa Özet Toprak kokusundan büyük şehre, gecekondu yaşamından barmenliğe, Alanya’dan İsveç’e ve dünyanın 80 ülkesine! "Apaçi" deyip de anlayamadığımızı modern bir masala dönüştürmüş Angutyus’un ikinci kitabı ile bu kez İngiltere’deyiz, Kebab House’dayız! "İlk kitabını okurken kah kederlendim, kah buruldum, kah kih koh da güldüm... Bu çocuğa dikkat edin!" -Metin Üstündağ- "Sizi uzaklara götürüp orada öylece bırakan bir masal, okuduğum en sürükleyici kitaplardan birisi. Beklemediğiniz yerlerden vurursa sizi, ben karışmam. Faking Kebabman..." -Selçuk Erdem- "Masalın bittiği yerde Apaçi Masalı başlar." -Hakan Bıçakcı- "Yazarlar kulübünün kapısından "bi arkadaşa bakıp çıkıcam" diyerek girmesini demiyorum. Hikayesini internet üzerinden anlatışı, bunu yaparken tüm edebi dogmaları kenara atıp hikayesini "sana" anlatması, "sözlük" gibi bir dinamiği bambaşka bir yazın oluşturma yöntemine çevirmesi hala kalem elde kağıt başında bekleyenlere ibret olmalı." -Ssg (Sedat Kapanoğlu)- ‘Apaçi’ deyip ötekileştirdiğin adam belki de bir Angutyus’tur. Senin hayatın bir ajandaya sığarken, onunki kitaplara sığmayabilir." -Michael Sikkofield- "Angutyus’un edebiyat yapmak gibi bir derdi yok. Süsten uzak; olduğu gibi... Ya rahatsız olursunuz ya da hastası, ortası yok." -Erol Batislam- "Angutyus’un edebi kaygılarla değil, bir internet günlüğü tadıyla yazdığı hayat hikayesi, Türk insanının en samimi, en doğal hikayesidir." -Deniz Utku- "Sürükleyici, yaşamın içinden çıkma bir dille anlatılmış bir hayat hikayesi. Daha heyecanlısı var mı acaba?" -Sina Afrx-

Bir Arının Hikayesi Kısa Özet Toz zerresi kadar bir yumurtayla başladı arının macerası. Gün gelip de bütün donanımını kuşanmış bir balarısı olarak dünyaya gözünü açtığında, hayatı boyunca gün gün kendisinden hangi görevlerin beklendiğini biliyordu. Bulutlu havada güneşin yerini belirlemek onun işiydi. Dünyanın yuvarlak olduğundan haberdardı. Parlamenter demokrasinin kusursuz uygulayıcısıydı. Kovanın bütün görevlerinde bulundu. Hergün yeni bir hizmet mahallindeydi balarısı. Her görevini de sanki yılların tecrübesiyle donanmış gibi yerine getirdi. Bu hikâye, göz kamaştırıcı bir sanat eserinin ve akıllara durgunluk verden bir toplum düzeninin gerçek macerası.

“1915 yaz ve sonbahar döneminde Türkiye Ermenileri zorunlu bir tehcire tabi tutuldu. Türkler ne yaptıklarını biliyorlardı ve bugün pişmanlık duymalarını gerektirecek bir husus bulunmamaktadır. Bu yöntem en kesin ve en uygun yöntemdi. İtilaf Devletleri’nin ordularını Türkiye’ye göndermeleri ve hâkimiyetimizi temin etmeleri için Avrupa ve Amerika’ya resmi çağrılar yaptık. Nihayet şu da var ki, var olduğumuz sürece aralıksız olarak Türklerle savaştık, öldük ve öldürdük. Artık Türklere ne gibi bir güven telkin edebiliriz ki?” Ovanes Kaçaznuni (Ermenistan’ın İlk Cumhurbaşkanı ve Taşnak Partisi’nin Kurucularından.) 1915 yılı Osmanlı İmparatorluğu için bir faciayla başladı. Son kırk yılını cephede geçiren ordu, nefes almaya fırsat bulamadan I. Dünya Savaşı’nın pençesine düştü, ilk acı deneyimini de Sarıkamış’ta yaşadı. Binlerce asker donarak öldü, Çarlık Rusya’sı tüm Doğu Anadolu’yu ele geçirmek fırsatını yakaladı. Rus ordusunda, Osmanlı vatandaşı Ermenilerin oluşturduğu taburlar vardı. Aslında Ermenilerdeki hareketlenme yeni değildi. 19. yüzyılın başlarından itibaren, artık her yönüyle dağılmaya başlamış devlete karşı örgütlenmişlerdi ve özellikle Doğu Anadolu’da, Müslümanlara karşı ölümcül saldırılar düzenliyorlardı. Ülkeyi ve iktidarını tehlikede gören İttihat ve Terakki hükümeti Ermeniler için tehcir kararı aldı.100 yıllık soykırım mı yoksa mukatele (karşılıklı boğazlaşma) mi tartışması işte alınan bu kararla başladı.Binlerce Ermeni yollara düştü. Bu uzun yolculuk sırasında bazısı saldırılar sonucu, bazısı açlık ve salgın hastalıklar nedeniyle hayatını kaybetti. Elinizdeki bu kitap, 100 yıldır çözülemeyen “Ermeni Meselesi ve Tehcir” konusuna ışık tutacak nitelikte bir kitap. Ahmet Seyrek'in uzun araştırmalar sonucu hazırladığı kitabı okuduğunuzda yıllardır söylenegelen “Soykırım” iddialarının cevabını bulacaksınız…

Yıllarını unutmak mı istedin? Hayatına baskın yapan küçük bir kızın kötülüklerine sadece kendi gücünle meydan mı okudun? Sana uygun olmayan yabancı bir oyunda inat mı ettin? Yeniden çocukluğuna dönebileceğini mi sandın? Seninkinden bambaşka bir surat lazımdı bunun için. Maç bitti, hesap döndü. Kapılar kapanıyor, yalnızlık, boşluk, çöl, kimsenin duymayacağı sessiz çığlıklar. İşte limandasın aptal adam, ne sandın kendini? Kurguladığı gerçeküstü, büyülü, kimi zaman tekinsiz dünyalarda kendine özgü mizah anlayışıyla çağımız insanının huzursuzluğunun çok katmanlı izlerini süren Dino Buzzati, Bir Aşk romanıyla aynı izleğe farklı bir rota üzerinden yöneliyor. Yazar, modern insanın içsel karmaşasını ve çaresizliğini bu kez aşk boyutunda, orta yaşlı bir kentsoylunun genç bir fahişeye saplantı derecesinde duyduğu tutku ekseninde öykülüyor: Buzzati’nin usta bir anlatımla “kahraman”ının karmaşık iç dünyasına odaklandığı Bir Aşk’ta, Antonio’nun kıskançlık, tutku, sahiplenme dürtüleri ile parçası olduğu burjuva toplumunun çelişkilerle yüklü ahlak anlayışı arasında çaresizce bocalayışına tanıklık ederiz.