Eserlere Göre Listeleme

Amerika tüm dünya üzerindeki haksız ve adil olmayan yönetimini sürdürürken, bir şeyi unutmuştu: Türklerin Geri Geleceğini! Dünya tarihi baştan yazılacak! Çünkü Türkler artık kırmızı-beyaz'a boyanmış sarayda tüm dünyaya hükmetmeye başladılar!

O Amerika ki geleceği düşünmeyi bilmiyor… Italo Calvino’nun “Amerika’da Bir İyimser” adlı kitabı ilk kez Türkçede… “… söze sığmayan şeylerle, dile alması güç bayağılıklarla dolu Amerika, o Amerika ki geleceği düşünmeyi bilmiyor, yine de hepimizin geleceğinin öylesine geniş bir bölümünü içinde barındırıyor…” Yolculuğun büyük düşmanı Cesare Pavese’nin izinden gitse de, Italo Calvino Kasım 1959-Mayıs 1960 tarihleri arasında ABD’ye ilk uzun yolculuğunu yaptı. En uzun süreyi New York’ta geçirdi, her yerden çok sevdiği o kent, “et yiyen bir bitkinin bir sineği içine çekip yuttuğu gibi yuttu” onu. Çok sayıda eyaleti ve kent merkezini dolaştı –Cleveland, Detroit, Chicago (“tam Amerikan kenti, üretken, maddeci, hoyrat”), San Francisco, Los Angeles, Montgomery, New Orleans, Savannah (“ABD’nin en güzel kenti”), Las Vegas, Houston–, yazarlarla, yayıncılarla, yazın ajanlarıyla tanıştı, ama aynı zamanda iş adamları, sendikacılar, insan hakları eylemcileriyle (başta Martin Luther King olmak üzere), sıradan kişilerle de görüştü. Neyyire Gül Işık’ın çevirdiği, Türkçede ilk kez yayımlanan “Amerika’da Bir İyimser”, son derece ufuk açıcı bir kitap… “ABD yolculuğuma başlarken, yolculuk boyunca da, Amerika üstüne bir kitap yazmayacağıma yeminler ediyordum (yazılmış zaten o kadar çok kitap var!). Oysa şimdi fikrimi değiştirdim. Seyahat kitapları yazın yapıtı oluşturmanın yararlı, iddiasız, yine de dört dörtlük bir biçimidir. Ülkeler yıldan yıla değiştiğinden, belli bir anda görüldükleri gibi sabitleştirildiğinde, değişken özleri kayıtta donduruluyor da olsa, ya da işte tam bu nedenle, işe yarayan kitaplardır ve ülkeler anlatılırken, görülen yerlerin betimlenmesinden daha ötelere varan bir şey, yazarın kendisiyle gerçek arasındaki bir ilişki, bir tanıma süreci anlatılır.”

Bu duyguya kapıldığınızda, aldığı biçim ne kadar güç algılanırsa algılansın, sizden daha yüce bir şeyle karşılaştığınızı hissettiğinizde ona güvenin. Bu duygu başlı başına bir kanıttır. Bunun dışındaki her düşünce çizgisi bir tuzaktır.