En Son Eklenenler

Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi (AÖF) İnsan Davranışı ve Sosyal Çevre1 Dersi Çıkmış Sorularıdır.

1960'lı yıllarda, İskoçya'yı dehşete düşüren "İncil John" adlı bir seri katilden otuz yıl sonra,benzer şekilde cinayetler işleyen "Johnny İncil" lakaplı yeni bir katil ortaya çıkar. Katile dair henüz hiçbir ipucu bulunamamışken, tatildeki bir petrol platformu çalışanının canice öldürülmesi ortalığı daha da karıştırır. Cinayetleri araştıran John Rebus, geçmişteki bir hatasından dolayı adaleti yanıltma şüphesiyle, medyanın ve emniyet teşkilatının göz hapsindedir ve attığı her adımdan önce iki kere düşünmesi gerekmektedir. Doğasına aykırı bu durum karşısında Rebus beladan uzak durmak için zorlu bir sınavdan geçecektir. Yapacağı tek bir hata, mesleğine hatta canına mal olabilir.. "Glasgow'un yeraltı dünyasından, Kuzey Denizinin petrol platformlarına, İskoçya'nın geniş bir resmini çizen, son derece etkileyici ve karmaşık bir suç romanı.."-Mail on Sunday.

Ayyar Hamza Kitap Açıklaması Direktör Ali Bey, Ayyar Hamza’yı Molière’in Les Fourberies de Scapin adlı eserinden Osmanlı-Türk sosyal hayatına göre uyarlamıştır (1871). Muhterem ve Zuhuri Efendiler İstanbullu zengin iki kişidir. Cimri ve otoriter olan bu babalar, oğullarını onların bilgileri dışında kendi seçtikleri zengin kızlarla evlendirmeye kalkışırlar. Ama Sena Bey ve Nimet Bey sevdikleri kızlarla evlenmeyi istemektedir. Piyesin asıl olayı şudur: İki delikanlı gayet sıkışık bir durumda para ihtiyacı içindedir; bunlardan Nimet Bey’in uşağı olan Hamza, delikanlıların cimri babalarından, çeşitli kurnazlıklarla bu parayı almayı başarır; piyes de uşağın çevirdiği bu dolaplardan meydana gelir. Türk Klasikleri serisi içinde olması gereken eserlerden biri olan Ayyar Hamza’da Direktör Âli Bey’in yüksek mizah seviyesi görülmektedir. Komedi sevgisi bilinen okuyucumuz tarafından ilgi ve beğeniyle okunacağını ümit ediyoruz. (Tanıtım Bülteninden)

Kavruk çocuklardık hepimiz. Türkçeyi şiveli konuşurduk. Oyuncağımızı topraktan, ağaçtan, taştan yapar; oyunumuzu toprakta, taşta, buzda oynardık. “Kuyunun dibindeki kurbağa için gökyüzü, kuyunun ağzı kadardır” demiş ya ozan, bizim hayallerimiz de yaşadığımız yer kadardı. Dünyayı kendi köyümüz, kendi şehrimiz kadar bilirdik. Biraz büyüdük, üzerimizden geçen gürültülü uçakları fark ettik. Biraz daha büyüdük, devasa tanklarla tanıştık. TRT radyosundan arkası yarınları, kısa dalgadan uzaktaki türküleri dinledik. Okumayı öğrendik, okulla tanıştık; başka köyler, başka şehirler olduğunu, o şehirlerde bize benzeyen başka çocukların yaşadığını anladık. Elimizdeki birkaç yumurtayı, bir file patatesi, nefes nefese kalarak koşup yakaladığımız seyyar kitapçıyla takas ettik. Günün birinde takasla aldığımız plastik bir oyuncak arabanın biz uyurken gerçeğe dönüşebileceğini düşünebilecek kadar sınır tanımaz hale geldi hayallerimiz. Her yeni kitap, görmediğimiz, duymadığımız yeni yerlerin, yeni insanların varlığını gösterdi. Öğrendiğimiz her yeni yer, her yeni bilgi hayallerimizi biraz daha büyüttü. Büyük kentlere gitmek; doktor, mühendis, bilim insanı olmak istedik. Doğu Ekspresi o hayaller için çıkılan uzun yolculuğun adıydı bizim için. Çünkü biz Doğu Ekspresi çocuklarıyız.