En Son Eklenenler

"Babam bir bahçıvandı. Şimdi bir bahçe." Hayatının uzun yıllarını bahçesine vakfetmiş olan babasının, “omuzlarında tonlarca geçmiş taşıyan bir Atlas” gibi gördüğü ve idealize ettiği kişinin ölümünü anlattığı bu kitabında Georgi Gospodinov, yeri doldurulamaz bir kayıp karşısında hissettiklerini içten ve etkileyici bir dille aktarırken, aynı zamanda hayat ve ölüm üzerine, sevgi ve yas üzerine, varoluşumuzu anlamlandıran ve yola devam etmemizi sağlayan şeyler üzerine derin bir tefekküre dalıyor. “Onun bugüne kadarki varlığı, benim kendi varlığımı, çocukluğumun varlığını doğruluyordu. Öte yandan yokluğu hafızanın tüm mekanizmasını harekete geçiriyor. Uzun zamandır aklıma gelmeyen şeyler şimdi uyanıyor, onları ben uyandırıyorum – tüm bunların gerçekten olup bittiğinden emin olabilmek için. İstemli ve istemsiz bellek birlikte çalışıyor ve anıların paslanmış çarkını harekete geçiriyor, net görülmeyen yerleri temizliyor veya uyduruyor. Kabul etmeliyiz ki bu, vefat edene yönelik bir bellek çalışması olduğu kadar, kendimize de yöneliktir, benmerkezci, bir anlamda kendimizi kurtarmaya, birinin gidişinden sonra hayatta kalışımızı anlamlandırmaya yönelik bir uğraştır. — Bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde hâlâ var olduğumuz söylenebilir mi?” 2023 Uluslararası Booker Ödüllü yazardan içe işleyen bir anı-roman.

Siyah James McBride, küçük bir çocukken, beyaz annesinin kendisinden farklı olduğunun farkındadır. kafasını karıştıran bu konuyu annesine açtığında, "Ben biraz açık tenliyim," cevabını alır. Daha sonra kendisinin başka insanlardan değişik olduğunu fark edip "Ben beyaz mıyım, yoksa siyah mı?" sorusunu sorduğunda, annesi, "Sen bir insansın," der. "Buna inan ve kendini eğit yoksa hiçbir şey olmazsın!" "Siyah hiçbir şey mi? Yoksa yalnızca hiçbir şey mi?" "Hiçbir şeysen ne renk olduğunun ne önemi var?" Suyun Rengi, on iki siyah çocuğunu dünyadaki önyargıları gözardı ederek, birer "insan" olarak yetiştiren ve hepsini üniversiteye göndermeyi başaran, yoksul, beyaz bir Yahudi annesinin hikayesi.

bir günah işle ve onu öldür takmadan köpüklerini peşine ahtapotları, denizatları ve yıldızlarıyla mürekkep balıklarını kurutmadan gidişi bir günah işle ve onu öldür

Fatih dönemi müverrihlerinden Enverî, 22 bâb şeklinde tanzim ettiği eseri Düsturnâme'nin 18. bâbını Aydınoğulları Beyliği’ne ve özellikle de bu beyliğin ikinci hükümdarı olan Gazi Umur Paşa'nın Adalar denizinde icra ettiği gaza faaliyetlerine ayırmıştır. Bu yönüyle söz konusu beyliğin tarihi için en önemli kaynakların başında gelmektedir. Biçimsel olarak destan niteliğine sahip olan Düsturnâme’de yer alan bilgilerin muasırı olan diğer kaynaklarla mukayeseli olarak incelenmesi sonucunda, eserin XIV. yüzyılda özellikle Adalar Denizi bölgesinde varlık gösteren milletlerin tarihi açısından bir hayli önemli olduğu ortaya konmuştur. Bu bağlamda Türk tarihi açısından Adalar Denizi’ne kıyı bölgelerin Türkleşmesi ve İslamlaşması süreci de Gazi Umur Paşa’nın şahsında destansı bir üslupla dile getirilmiştir. Düsturnâme, Türk kültür hayatının siyasi, askeri, dini ve içtimai yönlerine dair zengin ve önemli bilgileri bünyesinde barındırmaktadır. Örneğin Türklerin İslam dinine girmelerinden birkaç yüzyıl sonra bile eski inançlarını İslam dinine ait kavramlar içerisinde yaşamaya ve yaşatmaya devam ettikleri görülmektedir. Yine Anadolu’nun batısının Türkleştirilmesi sürecinin de İslam dini inancında motive ve meşruiyet kaynağı olan gaza anlayışı çerçevesinde gerçekleştirildiği anlaşılmaktadır. Enverî’nin kaleme aldığı Düsturnâme sahip olduğu bu özellikleriyle Türk tarihi ve kültürü açısından orta zamanların en önemli kaynak eserlerinden birisi olarak karşımıza çıkmaktadır.