Eserlere Göre Listeleme

Arka Kapak Yazısı (Tanıtım Bülteninden) Acıyı gördüm. Gözlerinin ortasında bir çiçek gibi büyüyen irisin önce ağır ağır büzülmesini, ardından çığlık gibi ansızın patlamasını gördüm. Titreyen dudaklar, bal mumuna dönüşen yüzleri, çöken yanakları, irileşen elmacık kemiklerini, birer mağara gibi derinleşen göz çukurlarını, kurumuş ağızların içinde pelteleşen dilleri gördüm. Anladım ki benliğimizin farkına vardığımız an, acının pençesinde kıvrandığımız andır. Çığlık değil, ürperiş değil, evet, nereden geldiğini bilmediğim o vahşi iniltiyi kalbimin derinliklerinde duydum. Soluksuz kaldım, boğazım kupkuru, alnım ateşler içinde, tuhaf bir hülyaya kapılmışım gibi sürüklendim o dipsiz boşlukta. Hayatın en karanlık sırrıyla yüzleştim. Karanlığın her aşamasından geçtim, akan kanın sesini duydum, ölümün serinliğini damarlarımda hissettim. Geçmişin kamburunu çoktan söküp attım sırtımdan. İnsanın insanı öldürdüğü o ilk ânı gördüm, katilin zafer haykırışını, kurbanın korku çığlığını işittim. Her an uyanmaya hazır o muhteşem dürtüyü bastırmak, insanlığın en masum haline, en saf doğasına dönmemek için yıllarca ihanet ettim kendime. Kendimle birlikte bütün dünyayı da kandırdım. Neredeyse başaracaktım ama bırakmadılar, benim adıma onlar öldürmeye başladılar. İşte bu yüzden geri döndüm...

Acıyı gördüm. Gözlerinin ortasında bir çiçek gibi büyüyen irisin önce ağır ağır büzülmesini, ardından çığlık gibi ansızın patlamasını gördüm. Titreyen dudaklar, bal mumuna dönüşen yüzleri, çöken yanakları, irileşen elmacık kemiklerini, birer mağara gibi derinleşen göz çukurlarını, kurumuş ağızların içinde pelteleşen dilleri gördüm. Anladım ki benliğimizin farkına vardığımız an, acının pençesinde kıvrandığımız andır. Çığlık değil, ürperiş değil, evet, nereden geldiğini bilmediğim o vahşi iniltiyi kalbimin derinliklerinde duydum. Soluksuz kaldım, boğazım kupkuru, alnım ateşler içinde, tuhaf bir hülyaya kapılmışım gibi sürüklendim o dipsiz boşlukta. Hayatın en karanlık sırrıyla yüzleştim. Karanlığın her aşamasından geçtim, akan kanın sesini duydum, ölümün serinliğini damarlarımda hissettim. Geçmişin kamburunu çoktan söküp attım sırtımdan. İnsanın insanı öldürdüğü o ilk ânı gördüm, katilin zafer haykırışını, kurbanın korku çığlığını işittim. Her an uyanmaya hazır o muhteşem dürtüyü bastırmak, insanlığın en masum haline, en saf doğasına dönmemek için yıllarca ihanet ettim kendime. Kendimle birlikte bütün dünyayı da kandırdım. Neredeyse başaracaktım ama bırakmadılar, benim adıma onlar öldürmeye başladılar. İşte bu yüzden geri döndüm...

Başkomser Nevzat: Nuri Gökaşan Komiser Ali: Umut Tabak Zeynep: Dilek Gürel Evgenya: Funda Kıpçak Komiser Şefik: Salih Dündar Müftüoğlu Savcı Nadir: Hakan Akın Güzide: Gülen Karaman Akif Soykan: Ali Çorakçı Münir: Levent Yıldız Tazı Zekai: Tarkan Koç Celile Hanım: Parla Şenol Hicabi İnce: Ender Yiğit Şaşı Münir: Berk Avcı Medeni: Rıdvan Çelebi Recai: Arda Akın Sipsi İsmail: Murat Şen Cesur: Tuğbey İstanbulluoğlu Reis: Kaan Songün İmam: Bora Sivri.

Vahşi Av hasadını topluyor! “Yosunlarla kaplı, samandan yapılma çatısı çökmüş kulübeye hava karardıktan sonra biri usulca yaklaşıp içeriye bakacak olsa alevlerin ışığında ve ocağın korunda bir post yığının üzerine eğilmiş kır sakallı bir ihtiyar görürdü. Ayrıca kül sarısı saçlı, bir çocuğunkini andıran yeşil gözleriyle uyumsuz, yanağında berbat bir yara izi taşıyan bir kız da görürdü.” Tüm dünya amansız bir savaşın ortasında kalmıştır. Bir haydut takımına katılıp hayatında ilk kez özgürlüğün tadını çıkaran Ciri ise bir tuzağa doğru çekilmektedir. Nilfgaard ajanları, kelle avcıları, büyücüler, Yennefer, Geralt ile arkadaşları geleceği kehanetlerde anlatılan genç kızın peşine düşmüştür. Geralt ve arkadaşları onu kurtarmak için var güçleriyle çalışırken, düşmanlarının onu ölü veya diri ele geçirmek için yapmayacağı şey yoktur. Saklanabileceği bir yer kalmayan Ciri’nin kaçabileceği tek bir yer vardır: Kırlangıç Kulesi!