En Son Eklenenler

Machiavelli’den bu yana, siyasetin doğası zayıflarla güçlülerin mücadelesi şeklinde tasvir edilmiştir. Bu sefer bir başka ünlü İtalyan, iktisatçı ve sosyolog Vilfredo Pareto, XX. yüzyılın başındaki bu mücadeleyi anlatıyor. Pareto’ya göre insanlık tarihi, seçkinlerin durmadan devam eden yer değiştirme tarihidir: Biri yükselirken diğeri alçalır. Kısa aralıklar dışında insanlar her zaman bir seçkin azınlık tarafından yönetilmişlerdir. Pareto, seçkin (elite) kelimesini (İt. Aristrocrazia) en güçlü, en enerjik ve kötülük kadar iyiliğe de yeteneği olan anlamında kullanır. “Seçkinlerin Yükselişi ve Düşüşü” adlı bu uzun deneme ekonometriden sosyolojiye dev bir adım atar. Bu kitap Pareto’nun siyaset sosyolojisinin önsözü olarak da okunabilir. Pareto, ileride bu düşünceler sayesinde büyük ün sağlamıştır. Seçkinlerin iktidara gelinceye kadar kullandıkları yöntemler birbirini anımsatır. Tüm seçkinler benzer davranış kalıplarını sergilerler. Ve tarih bir çok kez tanıklık etmiştir ki, başta zayıf ve yoksulların yanında yer alan seçkin gruplar, zafere ulaştıklarında artık başa dönme şansını ebediyyen kaybetmişlerdir.

Emily Dickinson (1830-1886): Bir yönüyle 1789 şiiri arasında hayatı süresince topu topu bir-iki şiirini yayımlatacak ve son yirmi beş yılını aile çevresinin dışına çıkmayacak denli "içe kapalı" geçiren bir şairdi. Diğer yandan ise, okuru yalın görünümlü ve çoğu zaman kısa şiirlerinin derinliğiyle çarpan, modern Amerikan şiirinin "ana" ustalarından biriydi. Selahattin Özpalabıyıklar (1955); A'dan Z'ye İlhan Berk (2003) çalışması ve Yüz Yıldan Denemeler (2006) derlemesinin yanısıra, Blake ve Dickinson'dan şiir, Anna Kavan ve William Steig'dan anlatı çevirileriyle, kuşağının "zanaatına" en tutkulu olduğunu kanıtlamış İngilizce çevirmenlerindendir.

İran edebiyatının önde gelen şairi Firdevsi'nin İran efsanelerini anlatan manzum destanıdır Şahname. 30 yıllık bir zaman diliminde yazılan Şahname 10. Yüzyılda kaleme alınmıştır ve yazıldığı döneme kadar süregelmiş İran tarihiyle ilgili rivayetleri içermektedir. Şahname İran'ın islamiyete kadar olan yaklaşık 1000 yıllık dönemini anlatmaktadır. Firdevsi Şahname'yi bitirdikten sonra "Bununla İran milletini yeniden dirilttim." demiştir. Tarih otoriteleri tarafından destan olarak nitelendirilen Şahname'de olaylar masal ve tarih karışımı bir üslup ile anlatılır. 60.000 beyitlik Şahname, Gazneliler'in sultanı Mahmud'a 1014 yılından sonraki bir tarihte sunulmuştur. İran edebiyatının en önemli eseri olarak kabul edilen Şahname sonraki dönemlerde Osmanlı kültürünün de önemli bir parçası olmuştur. Osmanlı hanedanında ve halk arasında "şah­nâmehan" adı verilen kişiler tarafından okunan Şahname, Osmanlı padişahları ile İran kahramanlarını özdeşleştirmişlerdir. Bu sebeple Şahname, Osmanlı hanedanını yücelten önemli eserler arasına girmiştir. Şahname Divan edebiyatının kuruluşunda da önemli etkilere sahiptir.

... Bu son 7-8 yıl süresince tedavi gruplarına yönelik gittikçe gelişip büyüyen hareketin çeşitli alanlarına ilişkin olarak bir çok yazılar yazdım, konferanslar verdim. Gruplar içerisinde neler olup bittiğine, çalışma yöntemime, genel olarak hareketin etkilerine ilişkin sürekli olarak da sorularla karşılaşıyorum. Bu yüzden mantıklı bir analizi ve bu inanılmaz derecede genişleyen eğilime bağlı farklılıkların daha iyi anlaşılmasını hızlandırır umuduyla konuşma ve yazılarımı, bu kitap için yazılmış yeni materyallerle birleştirerek yayına hazırlamaya karar verdim...