En Son Eklenenler

Melda Onur, Türkiye siyasetinin en önemli mücadele alanlarından biri durumunda olan İstanbul’un beş yıllık hikâyesini yazdı. Meslek odası temsilcileri, akademisyenler, kent savunmacıları, sivil toplum temsilcileri, belediye yöneticileri ve İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu’na sordu: İstanbul nasıl mutlu bir şehir haline gelir? Bir şehir, kent hakkı çerçevesinde nasıl örgütlenir? Elinizde tuttuğunuz kitap, şehrin ve yerel yönetimin beş yılını tartışırken, tüm İstanbulluları, tüm yurttaşları İstanbul üzerine düşünmeye, karar ve sorumluluk almaya çağırıyor. “Bakın bugün İstanbul’un yüzde 60’ını neredeyse merkezi idare yönetiyor. Seçilmiş bir yönetim var ve kentin büyük bir kısmını yönetemiyor.” Doç. Dr. Pelin Giritlioğlu, Şehir Plancıları Odası İstanbul Şube Başkanı “Diyor ki: ‘Burayı dönüştürüyoruz, değer katıyoruz, inşaatın maliyeti var, 300-500 neyse, sen de bu maliyete ortak olacaksın.’ Peki ama şu sıkıntı var: Vatandaşın bugüne kadarki birikimine çöküyorsun. Böylece yoksullaşıyor. O yoksullaşırken inşaat şirketleri sermayesini büyütüyor. Bana evimi yeniden satma. Bütün birikimin gitmediği bir formül yok mudur?” Korkmaz Aslan, Gaziosmanpaşa Barınma Hakkı Meclisi Sözcüsü “Bu tarz afetlerde bizim en çok sığınacağımız yer köprü altlarıdır. Ağacın altında durabilir misin?.. Burada yatıyoruz, bazen zabıtalar geliyor, ‘Burada yatma’ diyor. Neden yatamıyor muşum?” Cengiz Çelik, İstanbul evsizlerinden “Evlerimizde musluklardan su içmek istiyoruz. Su satın almak istemiyoruz. Binalara giden boruları yenileyebilirsiniz. O kadar gökdelen yapacağınıza onların yerine bunu yapabilirsiniz.” İBB Çocuk Konseyi Çocukları “İstanbul’un büyükşehir belediye başkanı ve heyeti, üzülerek söylüyorum ki, İstanbul’a beş yıla yaklaşan sürede büyük bir muhafızlık yapmıştır. Oysa aslında muhafızlığa gerek olmamalı, her şey kuralına göre olmalıydı. Ama maalesef muhafızlık yaptık, İstanbul’u koruduk.” Ekrem İmamoğlu, İBB Başkanı

Türkiye'deki meslek mensupları üzerinde yeşil muhasebe bilgi ve algı düzeyinin incelenmesi.

Sözlü halk anlatılarının en yaygın olanlarından masal, kısaca dinleyenleri inandırma gayesi gütmeyen ve onların hoş vakit geçirmesi için anlatılan bir tür olarak tanımlanabilir. Toplumun içinde tarih öncesi dönemlerden itibaren teşekkül eden masallarda dilin zenginlikleri ile birlikte toplumun bir yansıması da görülmektedir. Dolayısıyla toplumun bir parçasını oluşturan kör, sağır ve dilsiz gibi engellilerin masallarda da yer alabilmesi tabii bir olgudur. Bu çalışmada Anadolu sahasındaki halk masallarında yer alan engelli tiplerin belirlenmesi, sınıflandırılması ve işlevlerinin ortaya konmasının yanı sıra engelli araştırmalarının bir ayağını halk edebiyatına dayandırmak amaçlanmıştır. Son yıllarda sakatlık çalışmaları alanında yapılan araştırmalarda artış gözlemlenmekle birlikte engelli tiplerin masallarda nasıl yer bulduğu göz ardı edilmiş, tezlerde ise herhangi bir çalışmaya tesadüf edilememiştir. Bu sebeple masallarda engellilik konusunda önemli bir eksikliği gidereceğini düşündüğümüz çalışmamız hazırlanmıştır. Giriş dışında üç bölüm ve sonuçtan oluşan çalışmamızın giriş bölümünde araştırmamızın amacı, yöntemi, kapsamı ve sınırlılıkları üzerinde durulmuştur. Birinci bölümde ise masal hakkında genel bilgiler verildikten sonra masalın diğer halk anlatılarıyla olan ilişkisi ile masal sınıflandırmaları ve masallarda engellilik alanında yapılan çalışmalara değinilmiştir. Çalışmamızın ikinci bölümünde engellilik tanımları ile engellilik modelleri üzerinde durulmuş, masal dışındaki fkra, halk hikâyesi, efsane gibi halk anlatılarında yer alan engelli tipler örneklendirilmiştir. Üçüncü bölümde ise Anadolu halk sahası masallarında tespit edilen engelli tipler kendi arasında sınıflandırılarak kapsamlı bir şekilde değerlendirilmiştir. Sonuç ve değerlendirme kısmında da tespit edilen engelli tiplerin işlevlerinden hareketle toplumun engellilere olan bakış açısı yorumlanmaya çalışılmıştır. Metin tahlil yönteminin kullanıldığı bu çalışmada sadece fiziksel engellilere (kör, sağır, dilsiz, topal, çolak, kambur, kel, köse, cüce) yer verilmiş; zihinsel engelliler çalışmanın dışında bırakılmıştır.

"Bir kararın eşiğindeyim, Bir adım ötesi yalnızlık." Asuman Toprak Deniz ilk öykü kitabı Portakal Yokuşu'nda insanın içine işleyen bazı anları, anıları, olayları incelikle kaleme alıyor. İsmiyle hitap edilmeyen kadınlar, ilişkilerine uyum sağlamakta zorlananlar, şehirde bir başına dolaşanlar, günlere umutla ama en çok da özlemle bakanlar, arkadaş arayanlar beliriyor sayfaların arasında. Deniz, bu ilk öykülerinde lafı fazla dolandırmadan, mevzuları dallandırıp budaklandırmadan, sadelikten yana bir tavırla yazıyor. Okura bir çırpıda okunacak, etkisi uzun süre kaybolmayacak bir kitap sunuyor.