Eserlere Göre Listeleme

“Parodinin etkisini arttıran şey, metnin düz bir okumasının da mümkünolmasıdır. Yani ciddiye de alabilir, postmodern tarihsel romanlardan biriymişçesine de okuyabilirsiniz Kitab-ı Duvduvani’yi. Üstelik böyle bir okuma pratiği içine girdiğinizde, sizin yaptığınız çıkarsamalarla gerçekliğin bir kez daha değiştiğini fark edecek, tarihi yazanlar arasına siz de katılacaksınız.” - A. Ömer Türkeş, Radikal Kitap - “Edebiyatın aklımda yer etmiş biçimlerinin büsbütün dışında da olsa, Kitab-ı Duvduvani dönüp bakılacak, postmodern yaratıcılığın edebiyatta nasıl kullanılabileceğine iyi bir örnek olarak el altında tutulacak bir roman.” - Semih Gümüş, Milliyet Sanat - “Y. Hakan Erdem’in Kitab-ı Duvduvani adlı romanı tarih-edebiyat ilişkisine odaklanan bir yapıt. [K]ahramanları tarihten değil, edebiyatçıların ana depolarından ‘muhayyile’den ödünç alınmış.” - Behçet Çelik, Cumhuriyet Kitap - “Hakan Erdem harika bir roman yazmış. Kitab-ı Duvduvani, yazarı, sadece, tarihçi olduğu, dersini iyi bildiği için değil, kendini edebi gayretkeşlik yerine, sahici bir zihinsel ve yazınsal maceraya bırakabildiği için çok şaşırtıcı, etkileyici bir metin.” - Nuray Mert, Radikal - “Gayet oturaklı, ince düşünülmüş bir hinlik var satır aralarında. Zaten anlatılan hikâye de bu hinliğin üzerine görkemli bir şekilde inşa edilmiş.” - Emre Kuzuoğlu, Picus -

"Kitab-ı Zuhur" bir ilk roman. Ancak edebiyatla içiçe bir yazarın, uzun süredir edebiyat eleştirmenliği yapan Bülent Yıldız'ın birikimini sergilediği bir ilk roman. "Kitab-ı Zuhur" tartışmasız olarak cesur bir roman. Roman gerek içeriğiyle, günümüz Türkiye'sini konu edinirken bu cesaretini ortaya koyuyor. Gerekse de üslup, kurgu gibi estetik ve biçimsel yönleriyle alışıldığın çok dışına çıkarak bu cesaretini dışavuruyor. "Kitab-ı Zuhur" postmodern bir roman. Başta olayların içine girerken okurun yaşadığı şaşkınlık, bir süre sonra bir bulmaca çözme keyfine yerini bırakıyor. Tüm bu açılardan romanın edebiyat dünyasında yankı yaratması şaşırtıcı olmayacaktır. (Tanıtım Bülteninden)

Lalezar Necef Bey'in, Kılıç Ali Paşa Camii muvakkitlerinden Kedigöz Beşir Dede'den naklettiği bir rivayete göre, Calûd, Gühlane Hattı-ı Hûmayunu'ndan bir yıl, Cüstinyani'nin Cadde-i Kebir'de Fransız Tiyatrosu'nun açmasından ise altı ay sonra, Diyarbekirli ikiz hiyelkârların da yardımıyla yeni bir devridaim makinası yapmaya koyulmuştu. Artık otuz yaşını çoktan geride bıraktığı için, gücünü barındıran saçları ağarmaya yüz tutmuş, ancak Suvaş sefaretinin dükkânlarından birinde perükârlık yapan Angilidis Efendi'nin siyah saç boyaları imdadına yetişmişti. Kendini daha fazla yorup iktidarını israf etmek istemediğinden makinanın hesaplarını Samur ve Yağmur Çelebiler'e yaptırıyor, zavallılar adetâ nefesbile almadan çalışırlarken o gün boyu Galata balozlarını dolaşıp keyfine bakıyordu. İkizler ise, babalarından çok daha küfürbaz birinin yanına düştüklerini anlamalarına rağmen, konu komşuya, 'Aramızda akrabalık falan yok. Biz sadece onun yanında çalışan iki efendiyiz,' deyip durumu kurtarıyorlardı. Kitab-ül, Hiyel, İhsan Oktay Anar'ın ikinci romanı. İlk kitap Puslu Kıtalar Atlası, 'Meraklısı'ndan olumlu tepkiler aldı. Benzer bir atmosferi yansıtan Kitab-ül Hiyel, Anar'ın çağdaş türkçe edebiyatta özel bir yere edinmesine yardımcı olacak: 'Kitabı basılanlar'a değil, 'Yazar'lara yakışan bir yer...