Basit Katalog

Gazavat-ı Hayreddin Paşa adını taşıyan ve Barbaros Hayreddin Paşa'nın hatırlarını ihtiva eden kitap, 16. asır tarihimiz üzerinde kapital bir kaynaktır. Osmanlı Cihan Devletleri'nin kaptan-ı deryası (bahariye nazırı ve deniz kuvvetleri kumandanı) olan ve devrinin büyük milli kahramanı sayılan Barbaros, "Cihan Padişahı" Kanuni Sultan Süleyman'ın emriyle hatıralarını, denizci, şair ve yazar dostu Murad Çelebi'ye (Muradi) dikte etti.

Paul Kennedy: Türkiye, Meksika, Hindistan, Endonezya, Brezilya ve Çin anahtar ülkeler... Dünyanın geleceği bu ülkelere bağlı... Ernest Gellner: İslam ülkelerinin çoğunda Yüksek İslam, Halk İslamı'na galabe çaldı. Türkiye'de ise tersi oldu. Halk İslamı çok daha hoşgörülü, esnek ve insancıldır. Abdülkerim Soruş: İnsan haklarını dinsel metinlerden çıkaramazsınız... Bir mümin olabilmek için öncelikle inanmak hakkına sahip olmalısınız. Dolayısıyla insan haklarına sahip olmak, bir inancı benimsemekten önce gelir. Samuel P. Huntington: Türkiye Batılı olma ısrarından biraz vazgeçer, modernleşme ve demokrasinin bir İslam ülkesinde de mümkün olduğunu gösterirse, İslam dünyasına büyük bir model olur. Bernand Lewis: Türkiye, çok zorluk çektiyse de işleyen bir demokrasi kurdu... Bugün İslam Konferansı örgütünün 56 üyesinden sadece biri, Türkiye, demokrasi. Sadık Celal El Azm: İslam'ın laiklikle bağdaşmaz olduğu iddia edilemez. İslam çok farklı ortamlara uyum gösterme ve sonsuz bir biçimde yeniden yorumlanmaya açık kalma yeteneğini göstermiştir. Francis Fukuyama: Türkiye'yi insan hakları sorunları yüzünden eleştirmekten hoşlanan Avrupalılar, Türkiye'nin demokraside ne kadar yol aldığı anlamında resmin bütününü göremiyorlar.

..."Türk Sosyolojisinin Öz-düşünümselliğine Katkı" başlıklı birinci yazı bu amaçla siyaset ve sos-yolojinin eklemlendiği noktalara değinmektedir. Disiplini her türlü siyasetten ve öznellikten uzak tutma iddiası taşıyan sosyolojik çalışmaların içerdiği naiflik gösterilirken hem Batı'da hem de Türkiye'de şu ana kadar kayda değer bütün sosyolojik tezlerin sonuna kadar siyasetle içiçeliğine dikkat çekilmektedir. Bu bağlamda sosyolojinin siyasetsizleştirilmesi girişimlerinin en azından yöntemsel olarak ufuklarının ne olabileceğine dair çıkarsamalarda bulunulmaktadır. Muhayyile bilimle bağdaşır mı? Yakın zamanlara kadar bu soruya kuşkusuz olumlu cevap veri-lebilirdi. Oysa muhayyile bugün her türlü bilim etkinliğinin en önemli itici motivasyonlarından biri kabul ediliyor. Aynı durum sosyoloji söz konusu olduğunda en azından 1950'lerde C. Wright Mills'in Sosyolojik İmgelem isimli eserinden sonra biraz daha aşina bir tartışmaya işaret eder. "Sosyolojinin Yitik İmgelemi" başlıklı makalede sosyolojiyi her türlü değerlendirmeden ve muhayyileden uzak tutmaya çalışan naif girişimlerin bir eleştirisi yapılmakta ve sosyolojinin bu naif nesnelci baskıların altında muhayyileci-imgelemci niteliğini büyük ölçüde yitirmiş oldu-ğu anlatılmaktadır. "Türk Düşüncesinde Kayıp Halka: Siyasal" başlıklı üçüncü bölümde de öncelikle bir Türk dü-şüncesinin varlık imkânları değerlendirilmekte, ardından siyasal kavramının bilimsel literatürde hor ve hakir görülmesinin zihinsel arka planı irdelenmektedir. Siyasalı aşağılayan, onu hayatın dışına itmeye çalışan ve bunu büyük ölçüde başarabilen değişik zihinsel stratejiler bu bölümde sıralanmaktadır. Siyaseti bazen daha fazla yapıyor gibi görünen ama yaptığının aslında siyasalı hayattan kovmaktan başka bir anlam ifade etmeyen para-politik, arche-politik, ultra-politik ve anti-politik tutumlardan örneklerle siyasalın bir tür iade-i itibarı deneniyor. Dördüncü bölümde Türk sosyolojisi içinde bir genellemeye yol açmamaya dikkat ederek, ama bir sosyolojik portre denemesinden sosyolojinin bir kulvarının, belki de bir patikasının gelişimi anlatılmaktadır. Kendini İstanbul Üniversitesi'nde yapılan teorik-spekülatif nitelikli bir sosyo-lojiye karşı daha ampirik bir sosyoloji iddiasıyla tanımlayan Mübeccel Kıray'ın ODTÜ'de tesis ettiği sosyoloji geleneğinin gelişimini Bahattin Akşit örneği üzerinden izlemek mümkün olabi-lir. Akşit örneği ile hem ampirizmin hem de Marksist sosyoloji çizgisinin Türk sosyolojisine na-sıl bir katkıda bulunduğu ve bu katkının nereye doğru geliştiği somutluk kazanmaktadır. O yüzden bu bölümün salt bir Akşit portresi olmaktan öte bir bağlamı olduğunu söylemem gere-kiyor. "Entelektüel ve Cemaat" başlıklı yazının konusu sosyologlarla değil, belki sosyologların da bir parçası oldukları entelektüel hayatla ilgilidir. Entelektüelin bir cemaate mensup olması müm-kün müdür? Bir cemaate mensup olmak entelektüelliğe bir halel getirir mi? Entelektüel, cemaat kurup insanları peşinden koşturur mu? Türk sosyolojisinde kendine cemaat kurmuş isimler bu-nu hangi vasıflarıyla yaparlar? Güçlü düşüncelerinden dolayı mı, yoksa kurdukları cemaat mi düşüncelerine bir güç-popülerlik kazandırmaktadır? Bu sorular Türkiye'de sosyolojik bilginin itibarı açısından ciddi sorular sormamızı ve bu sorular etrafında dolanmamızı gerekli kılmakta-dır. Erol Güngör hiç şüphesiz Türk sosyolojisi içinde hak ettiği yeri alamamış bir düşünürdür. Oysa kısa ömrüne sığdırdığı çok değerli eserleri onun Türk sosyolojisinin değerlendirilmesinde özel bir örnek haline getiriyor. Mümtaz Turhan'ın sosyal psikoloji çizgisinden gelen ve milliyetçilik-le İslamcılığın eklemlendiği yerde özellikle son iki kitabıyla (İslam'ın Bugünkü Meseleleri ve İslam Tasavvufunun Meseleleri) sosyolojik literatüre önemli iki referans kitabı bağışlamıştır. Bu referansların yeterince takdir edildiği ne yazık ki söylenemez. Erol Güngör hakkındaki yazı ve düşünceleri üzerine yapılmış olan bir televizyon sohbetinin deşifre edilmiş metni, ona olan vefa borcumuzun ifasına yönelik küçük bir gayret olarak değerlendirilmelidir. (Mehtap TV'de Ba-hattin Akşit ve Vehbi Başer ile birlikte yaptığımız bir sohbeti böyle bir derlemeye katma fikri değerli öğrencim Faruk Karaaslan'a aitti. Programın deşifresini de kendisi yaptı. Bir teşekkürü fazlasıyla hak ediyor.) Kitabın son kısmında Yeni Şafak gazetesinde yayımlanmış iki sosyologla ilgili taziye ve kamu-da sosyologların istihdamı ile ilgili son durumu anlatan yazılar yer alıyor. Bu derleme kitabı oluşturan yazıların tamamı, daha önce, çeşitli yayın organlarında yayınlan-mıştı. Her makalenin sonunda, söz konusu makalenin yayımlanmış olduğu yer yayın tarihiyle birlikte zikredilmiştir. Bu vesileyle Tezkire, Divan, Yeni Türkiye dergilerinin değerli yöneticile-rine, Entelektüel isimli derlemesi dolayısıyla Kenan Çağan'a ve Türkiye'de Sosyoloji başlıklı kapsamlı derlemenin editörü Çağatay Özdemir'e şükranlarımı sunuyorum. Bu çalışmaların her birisinin gelişiminde Selçuk Üniversitesi Sosyoloji Bölümü'ndeki mesai ar-kadaşlarım ile öğrencilerimin görünür-görünmez birçok katkıları olmuştur. Bunu kendilerine de bir selam ve teşekkür yollama vesilesi saymalıyım.

"Ermeni belgeleriyle Ermeni Soykırımı Yalanı" dizisi Ermeni tarihçisi A.A. Lalayan'ın çalışmalarıyla devam ediyor. Gerçeklere bağlı, dürüst ve nesnel bir Ermeni tarihçisi olan Lalayan'ın bu eseriyle, Ermenistan Devlet Arvişi açılıyor. Çünkü Lalayan, 1914-1923 yılları arasındaki Türk-Ermeni ilişkilerini, çoğu Ermenistan arşivlerinde bulunan belgelere dayanarak açıklıyor. Lalayan, Taşnaksutyun gerçeğini ve kendi ifadesiyle "Sözde Ermeni Meselesi"nin içyüzünü gözler önüne seriyor ve özellikle şu önemli konuları inceliyor: - Taşnaksutyun Partisi'nin büyük devletlerle ilişkileri. - Denizden Denize Ermenistan Projesi'nin arkasındaki güçler. - Taşnakların etnik temizlik politikası. - Taşnak gönüllü hareketinin silahlı eylemleri ve Ermeni halkına uygulamaları. Bize tarih tutanağını bırakan Ermeni tarihçi Lalayan'a teşekkür borçluyuz...

Bu kitabın yazarı bir uyumsuz. Yıllardır televizyonda, dünyanın en sıkıcı işini, ekonomiyi izleyicinin kafasına terlik atarak ve atarlanarak anlatıyor. Kıl olduğu şeyler var. "O yapıyor ben de yaparım" diyenlere kıl mesela. Dansöz gibi kıvıranlara, kendini akıllı, karşısındakini aptal sananlara. En çok da bunu ranta çevirmeye çalışanlara. O yüzden bu kitap, belki de okuduğunuz en "tuhaf" ekonomi içerikli kitap. Bu "uyumsuz"un dertleri var. Gereksiz tüketimle derdi var mesela. Kredi kartını böldürüp böldürüp harcamamızla, kına gecelerinde taç takmamızla, kelepir evi saray gibi pazarlamamızla derdi var. Sorguladığı şu: Biz ne zaman böyle olduk? 70'lerde mütevazı ve kalenderken 40 yılda nasıl bu hale geldik? Geldiğimiz noktada artık, vekaleten harcıyor, asaleten yiyoruz. Rant yeme uğruna, insanlığımızı, itibarımızı, vicdanımızı harcıyoruz. 80'lerden bugüne, şarkılarla, türkülerle bizi anlatıyor bu "uyumsuz". Hem de çok çarpıcı anlatıyor.

Ejderha Tanrı Torak’ı öldürdükten sonra tüm Batı Krallıkları barış ve huzur içinde yaşamaya başlamışlardı. Ta ki Karanlığın Çocuğu ile Işığın Çocuğu arasındaki yeni bir karşılaşmanın alametleri görünmeye başlayana kadar. Üstelik bu karşılaşmada kahramanların kim olacağı ve bunun nihai karşılaşma olup olmayacağı bile belli değildi. Bilinen iki isim vardı sadece: Zandramas ve Cthrag Sardius. Bir insan ve bir taş. Garion, Polgara ve Belgarath, bu kez yeni yol arkadaşlarıyla, “artık olmayan yere” doğru yola çıkacaklardı.Ve Beşlinin ikinci kitabı: Kehanet artık ağırlığını iyice hissettirmeye başlıyor. Emanet, Murgo tapınağında herkesi şaşırtan bir takım işler yapıyor. Garion ve yol arkadaşlarının peşine düştüğü Zandramas’ın izi ve kimliği yavaş yavaş belli oluyor. Öte yandan bu bölümde hiç umulmayacak birinin daha gerçek kimliği ortaya çıkıyor: Murgoların Kralı...

İnsanoğlu yaşamın pek çok alanında olduğu gibi bebeklerin dünyaya gelmesi gibi önemli bir olayda da doğallıktan uzaklaştı maalesef. Doğumların birçoğunun tıbbi bir neden olmasa bile bir ameliyat yöntemi olan sezaryenle sonuçlanması veya normalle sonuçlansa bile tıbbi müdahale oranlarındaki artış bunun en büyük ispatı sayılabilir, işte doğal doğum ekolünde; bu durumun anne ve bebek açısından dezavantajlar getirdiği, eski doğum ritüelinin geri gelmesi ve bunun için de anne ve bebeğin içgüdüsel ihtiyaçlarına saygılı bir doğum ortamı oluşturulması gerektiği savunuluyor. Bu sayede doğumlar pozitif ve coşku ile anılabiliyor. Türkiye'de doğal doğumu ilk savunan ve istikrarlı bir şekilde uygulayan doktorlardan biri olan Dr. Hakan Çöker, "ister normal, ister sezaryenle doğum yapın, ama her ikisinin de mümkün olduğunca doğalını yaşayın,“ diyor. Toplum olarak doğum hakkında çok fazla şey bilmediğimizin, biliyorsak da bunların bir kısmının yanlış olduğunun farkına varan deneyimli Gazeteci-Sosyal Antropolog Zuhal Eyüboğlu, "Herkes doğumun doğasını bilmeli ve tıbbi bir sorun yoksa kadınlar içgüdüsel doğumu yaşamalı," düşüncesiyle Dr. Hakan Çoker'i soru yağmuruna tuttu, iki doğumunu da doğal doğum ekolü ile yapan gazetecinin 100 sorusuna, doktorun verdiği cevaplar; anne-baba adaylarını, kendilerine ve bebeklerine yarar sağlayacak bir doğuma ulaştırmaya yardımcı olacak. Bu kitap; doğumla ilgili sadece anne-baba adaylarının değil, doğumu merak eden herkesin ufkunu açacak. y * Bebeğinize doğumu başlatma hakkını verin... * Doğum hazırlığı, sadece bebek odası alışverişi değil; anne adayının bebeğinin dünyaya gele- ceği anı hedefleyeceği, fizyolojik ve zihinsel bir hazırlık olmalı... * Doğa, kadına bebeğini dünyaya getirme aşa- ması için çok büyük bir güç ve donanım sağ- lamış. Anne adaylarının tek yapması gereken; bunun farkına varmak, cesaret kazanmak ve bunu savunmak olmalı. Bunun için ise doğum hakkında bilinçlenmen ve mümkün olduğunca doğal bir doğuma hazırlanmalı.

Bu kitap anneler, babalar, anneanneler, babaanneler, dedeler, bebek bakıcıları ve tüm ebeveynler için pratik bir rehber! Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı Dr. Hayri Gözlükgiller ile Çocuk Terapisti ve Aile Danışmanı Hatice Kübra Tongar, anne-babaların merak ettiği soruları cevapladı ve elinizdeki ‘başucu’ kitabı ortaya çıktı! 150 Soruda Fıtrata Uygun Çocuk Yetiştirmek kitabında, fıtrata uygun çocuk eğitim kriterleri esas alındı ve bu kriterler modern tıbbın bilgileri ile yoğruldu, ‘doğru çocuk yetiştirme’ konusunda sorular ile kısa cevaplar eşliğinde size sunuldu. Tabiatına, fıtratına uygun büyümek her çocuğun en doğal hakkı! Ancak yeni nesil anne-babalar da birçok doğallıktan mahrum büyüdüğü için çocuk yetiştirme konusunda tam olarak ne yapacağını, neyin doğru neyin yanlış olduğunu bilemiyor. Peki fıtrata uygun hayırlı, mutlu ve sağlıklı çocuklar yetiştirmenin temelinde ne var? Hangi ayda/yaşta çocuğa nasıl davranılmalı? Çocuğun olumsuz hal ve tavırları karşısında anne-baba nasıl hareket etmeli? İyi anne-baba olmanın formülü nedir? Çocuğa nasıl ve ne zaman terbiye verilir? Peygamber Efendimiz çocuklara nasıl davranırdı? Peygamberlerin çocukları için duaları neydi? Hepsi ve daha fazlası bu kitapta! Bu kitabı okurken, siz de çocukluğunuza doğru bir yolculuk yapacak, anne-babanızın o dönemde size karşı yaptığı doğrular/yanlışlar ile yüzleşme fırsatı bulacaksınız. Farkındalık kazanacaksınız! Çocuklarınızı yetiştirirken, farkında olmadan yaptığınız, doğru bildiğiniz yanlışlardan kurtulacaksınız.

Millet ve vatan kavrayışlarının tarihi ile ilgili tartışmaları derinleştirebilmek için, gerek bu unsurların, gerekse bunları paylaştığımızı tahayyül ettiğimiz başka insanlardan oluşan topluluklara duyulan aidiyet hissinin tarihine eğilmek gerekir. İşte burada zihnimizin hayret kapısını ardına kadar açık tutmakta yarar var. Vatan, il, yurt, ulus, kavim, millet, soy gibi kavramların mazisi hepimiz için sürprizlerle dolu. Geçmişin en az bizim kadar incelikli insanlarının bu kavramların içini nasıl farklı şekillerde doldurduklarına yakından bakmak zorundayız. Osmanlı devletinin şemsiyesi altına girmiş insanları ve onlara ait toprakları anlayabilmek için karşımıza çıkan en önemli anahtar kelimeler arasında diyar-ı Rum ve Rumîlik var. Bu sözcüklerle birlikte birçok soru sökün ediyor: Diyar-ı Rum neresidir? Bir tür vatan mıdır? Anadolu mudur Roma mıdır? Kimlere Rumî denmiştir? Roma kimliğinin ve kültür mirasının tapusu Bizans’tan Batı’ya mı geçmiştir? İnsanlığın geçmişi bize farklı yerelliklerin mümkün olduğunu, “bir yer’in insanı olmanın” çok farklı şekillerde yaşanabileceğini gösteren nice hikâye sunuyor. Diyar-ı Rum’a dair bu küçük kitap bu hikâyelerden birine odaklanıyor. (Tanıtım Bülteninden)

Çocuklarımız, en sevgili varlıklarımız. Onlarla ağlarız, onlarla güleriz. Onlar sevinirse biz de seviniriz. Onlar mutlu olursa biz de mutlu oluruz. Onlar üzülürse üzülür, incinirse inciniriz. Gönlümüz, doğal bir şekilde onların sevgisiyle dolu. Hususi bir gayret göstermeksizin, onları seviyor, onlar için canımızı feda ediyoruz. Doğumhanede onu kucağımıza verdikleri günden beri her şeyimiz o oldu. Biliyoruz ki her anne baba, çocuğunu canı gibi sever. Her anne baba için çocuğu, canının içi, ciğerinin köşesidir. Gözünün nuru, gönlünün sürurudur... Peki, hiç düşündük mü? Biz çocuklarımızı böylesine derin bir duyguyla seviyoruz ama acaba çocuklarımız bunu biliyor mu?

İlham Dilman 2003 yılında yaşama veda ettiğinde Wittgenstein, dil felsefesi, psikanaliz, ahlak felsefesi üzerine çok sayıda makale ve kitaba imza atmış dünya çapında üne sahip bir felsefeciydi. Bu çalışmasıysa bütün boyutları, biçimleri ve paradokslarıyla sevgiyi Platon’dan Freud’a, Proust’tan Fromm’a, Kierkegaard’dan D.H. Lawrence’a çeşitli yazar ve düşünürlerin görüşleriyle çalışmaları ışığında ve eşliğinde ele alıyor. Dilman bu çalışmasında, sevginin benlik ve cinsellikle bağlantısı, sevginin hayal kırıklıkları, bozulup sona ermesi ve bütün bunların ışığında yaşanan gelişmelere dair öğretici ve düşündürücü bir okuma deneyimi sunuyor okura.

Philip Roth, erkekliğin kitabını yeniden yazdı. Histerik, kurnaz, hesaplı, korku ve beklentilerle dolu ama çok da kıvrak, cazibeli, hatta cilveli bir kitap bu; neredeyse "anlatılmayan ama yaşanan erkeklik"in kitabı. Sıkça söylendiği gibi insan dişisi, kadın olarak doğmuyor, bir kadın olarak inşa ediliyor. Ama erkek olmak için de yoğun bir inşaat faaliyeti gerekiyor; üstelik malzemeden çalma şansı çok daha kısıtlı. En azından kahramanımız Portnoy için; ki bu dünyada her erkeğin başına gelen en büyük talihsizlik onun da başına gelmiştir: Bir kadın tarafından doğurulmak ve yetiştirilmek. Fakat talihsizlikler bununla bitmez; bir de baba ve çekirdek aile cehennemi vardır. Üstelik Portnoy, Yahudi'dir; hiçbir yerde kendini yurdunda hissetmeyip hep başka diyarların düşünü kuran bir azınlık mensubudur. Ve her erkek gibi başındaki asıl bela, sonu gelmez istekleriyle ona dünyayı dar eden "koca kafalı canavar"dır. Bir türlü yatıştıramadığı canavarıyla annesinin demir pençesi arasında sıkışıp kalan Portnoy, bu uzun feryadıyla çağdaş edebiyat tarihinin en kıvrak, en keyifli, en edepsiz monologlarından birini yaratıyor. Bir erkeğin cinsel gelişimini yer yer gerçekten çok komik ve sevimli, yer yer irkiltici olabilen serüvenlerinde izlerken, bir yandan da orta sınıf aile kültürünün dehşetini hissediyor, "büyüme" denen sürecin aslında nasıl azap dolu olduğunu hatırlıyoruz. Çağdaş Amerikan edebiyatının ustalarından Philip Roth, bu romanında argo ile ironiyi, fars ile trajediyi, kahkaha ile hüznü eşsiz bir kıvraklıkla harmanlıyor. Herkesin kendi çocukluğundan ve annesinden bir şeyler bulacağı; herkesin kendi içindeki ötekiyle, kendi içindeki azınlıkla karşılaşacağı; kendi canavarını hatırlayacağı bir roman bu… çok komik, yakası açılmadık ve sevimli… Times Literary Supplement'a göre yüzyılın en iyi yüz romanından biri olan bu samimi itirafnameyi yüzünüz kızararak ve kahkalarla gülerek okuyacaksınız.

Saygın bir memur, sadık bir koca ve aile babası olan Friedrich Klein, kendini birdenbire hayali bir cinayet ve suçun yükü altında bulur: Karısı ve üç çocuğunun ölümü, sahte pasaport, bir tabanca, çantasına istiflenmiş para ve gösterişsiz saygınlığı. Kırklı yaşlarını süren Klein, her şeye en baştan başlamak, yeni, genç bir adam olabilmek için gücünü toplar. Klein ve Wagner anlatısını yazdığı dönemde Hermann Hesse, kendi özel yaşamında girdiği bunalımla C. G. Jung’a başvurmuş, bu kitapta, bilinçaltının işleyişine ilişkin dönemi için henüz yeni olan psikoloji bilgileriyle desteklediği bilimsel bir teknik kullanmayı denemiştir. “Peki, ne diye dikiliyordu şimdi burada, geceleyin, bu küçük yabancı odada, elinde bir ayna ve başında bir şapkayla, acayip bir soytarı gibi – neydi bu hali? Neydi niyeti? Masanın kenarına oturdu. Ne yapmak istemişti? Ne arıyordu? Bir şey aramıştı galiba, çok önemli bir şey aramıştı.”

Kültür tarihimize dair önemli bir araştırma Güneydoğu’da Geleneksel Dövme ya da Dek ve Dak Halkbilimci Mümtaz Fırat’ın araştırması bilimsel bir araştırma olarak öne çıkarken her kuşaktan okurun ilgisini çekecek bir geleneği tanıtıyor. Dövme, büyük ölçüde popüler kültürün bir parçası olarak biliniyor. Oysa dövme oldukça kadim bir gelenek olarak dünyanın pek çok yerinde olduğu gibi ülkemizde de yaşayan bir gelenek. Özellikle Avrupalı bilim insanlarınca 19. ve 20. Yüzyıllarda bu konuda çeşitli aramalar yapılırken, ülkemizde ancak son 20-30 yıl içersinde ve sınırlı ölçüde ilgili gösterilmiştir. Dolayısıyla halkbilimci Mümtaz Fırat’ın 2015 yılında Oğuz Tansel Halkbilim Araştırma ödülünü bu çalışması, bilimsel araştırma olarak öne çıkarken, her kuşaktan okurun ilgisini çekecek bir geleneği tanıtması açısından dikkat çekicidir. “Dövme tanımının kapsayıcı yeni bir kavramsallaştırmaya ihtiyaç duyduğu söylenebilir. Bu çerçevede evrensel açıdan geleneksel dövme: Süslenme, kötülüklerden korunma, bereket, tılsım gibi saiklerle, renk veren maddelerin vücudun herhangi bir yerine sivri ya da keskin bir araçla kalıcı olacak biçimde işlenmesidir. Bu evrensel tanımın yanı sıra Güneydoğu’da görülen geleneksel dövme için şu tanımı yapmak mümkün görünmektedir: Süslenme, nazardan korunma, tılsım, bereket, sağaltma gibi saiklerle, is, çivit, öd, anne sütü gibi maddelerin kullanılmasıyla elde edilen karışımın, deri altına iğnelerle işlenmesine dek/dak/dövün/döğün/döğün/veşm/vesm denir.”

İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemde Avrupa’nın ama özellikle İtalya’nın gizli tarini adeta “deşen” ve günümüzde geçen bir polisiyeyi tarihsel bağlarıyla anlatan “Carnivia Üçlemesi”nin veda kitabı. 11 Eylül saldırılarından sonra ses getirecek büyük bir terör eylemi peşindeki El-kaide uzantılarının hedefinde bu sefer Venedik var. İtalyan polis teşkilatının gözüpek memuru Kat, gerçek aşkı ve huzuru bulduğunu düşünürken yaşamının en zor sınavıyla yüzleşecektir. Aşık olduğu adamdan ve şehirden geriye kurtarılacak bir şeyler kalacak mıydı? “Yüz Karası”yla başlayıp “Kayıp Geçmiş”le devam eden seri, nihayet “Hain”le olabilecek en görkemli şekilde sona eriyor.

22:04’ün kahramanı, New York’ta yaşayan, ilk romanı ses getirmiş bir yazar ve şair. Yayıncıların büyük avanslar ödemeye hazır olduğu ikinci romanına başlamanın eşiğindeyken bazı gelişmeler hayatını değiştiriyor: Ölümcül olması muhtemel bir kalp rahatsızlığı olduğunu öğreniyor, çocuk sahibi olmak isteyen en yakın arkadaşı ondan yardım istiyor, büyük bir kasırga New York’a yaklaşıyor, Wall Street’i İşgal Et hareketi şehirde kendini hissettiriyor. Pek çok gelecek ihtimalini barındıran bu manzaranın içinde yolunu bulmaya çalışırken, “22:04”ün kahramanı gerçek ve kurmaca, geçmiş ve gelecek, sanat ve hayat üzerine düşünecek ve başkalarıyla bağ kurmanın, ironiden samimiyete varmanın imkânlarını araştıracak. Çağdaş sanattan Walt Whitman’a, Amerikan tarihinden ekolojik felakete, kapitalizmden modern tıbba ve günümüz yayıncılığına geniş bir dünyayı içine alan, şiirlere, fotoğraf ve illüstrasyonlara, deneme parçalarına yer veren yenilikçi bir roman “22:04”. Amerikan edebiyatının son dönemdeki en parlak yazarlarından biri olan Ben Lerner’dan, son yılların en önemli romanlarından biri.

20. yüzyıl Amerikan edebiyatının başyapıtlarından biri kabul edilen Bağımsızlık Yolu, bir banliyö kasabasında yaşayan, iki çocuklu genç Frank ve April Wheeler çiftinin hikâyesi. Banliyö hayatından bunalan ve burada yaşayan insanlardan farklı olduklarına inanan Wheeler’lar, Paris’e gitme hayalleri kurmaya başlar. Ancak hayallerle gerçekler arasındaki mesafeyi aşmanın o kadar kolay olmadığı anlaşılacak, April’ın hapsolduğu hayattan kurtulma çabaları yavaşça trajediye doğru evrilecektir. Hüsranla biten Amerikan rüyasının usta yazarı Richard Yates, mutlu görünen evlerin içindeki yalnızlıkları, tekdüze hafta içlerini izleyen gerilimli hafta sonlarını, hem gürültülü hem sessiz kavgaları keskin bir gerçekçilikle anlatıyor. “Benim zamanımın Muhteşem Gatsby’si... Kuşağıma mensup yazarlardan çıkmış en iyi kitaplardan biri.” -Kurt Vonnegut-

Romalı düşünür Cicero, Eskiçağda kaleme alınmış en önemli siyaset felsefesi metinlerinden biri olan “De Re Publica”da Roma devletini, Platon’un Devlet’indeki kurgusal ideal devletle kıyaslayarak inceler. C. Cengiz Çevik bu çalışmasında Yunan felsefesini kendi yurttaşlarına tanıtmayı görev bellemiş, bir felsefe aracısı olarak terminolojiyi Latinceye taşımış olan Cicero’nun siyaset felsefesini “De Re Publica” üzerinden incelediği dört makalesini bir araya getiriyor.

Ne yaman çiğköfteymiş ki bu ölüm Şalgam suları iniyor şakaklarımdan ben hala susuyorum Gözlerimle taşlarcasına bir kör kuyuyu... Nerde kaldı bire saka kuşu Su gibi bildiğin o su kasidesi?

“Minik fındık faresi gezintiye çıktı. Karanlık ormanın içinde. Tilki gördü fareyi Mmm, dedi, şunu indirsem mideye.” Karanlık ormanın içinde biraz daha ilerle, takıl cin gibi zeki farenin peşine, gör bak başına neler gelecek, baykuşla, yılanla ve karnı acıkmış yayazula ile nasıl baş edecek… (Tanıtım Bülteninden)

Bak işte geliyorlar : Büyük Civan Çelebi, Prenses İnci, bir de tabii bizim Zogi. Uçan doktorlar bütün ülkeyi dolaşıp, denizkızlarından aslanlara ve tekboynuzlara kadar bütün hastaların, dertlilerin yardımına koşarlar – ama acaba kral hastalandığında onu kurtarabilecekler mi?

Amazon ormanlarının derinliklerindeki küçük bir köyde yaşayan Anamaya, İnka saldırısından sağ çıkarak, Dört Bucak İmparatorluğunun kuzeydeki başkenti Quito'ya götürülür. Ölüm döşeğindeki Tek Efendi Huayna Capac, gözleri göl mavisi bu tahaf kızın Ay tanrıçası tarafından gönderildiğine inanır. Acılarını hafifletmesi için onu yanında alıkoyar. Son gecesinde, İnkaların tüm sırlarını emanet ettiği Anamaya'ya "geleceği" de fısıldar. Güney Amerika'nın Büyük Okyanus kıyısındaki "altın" Tumbez kentini keşfeden Pizarro, İspanya kralından Peru valisi ünvanını almak peşindedir. Bu arada, Engizisyonun pençesinden zor kurtulan Gabriel'le yolları kesişir.

Görme Engelliler İçin, aylık sesli, Kültür, Sanat, Edebiyat ve Haber dergisi.

Görme Engelliler İçin Aylık Sesli, Kültür, Sanat, Edebiyat ve Haber Dergisi.

Ulysses ve Finnegans Wake'i yazmış olmasına rağmen James Joyce [Flann O'Brien'ı] kıskanabilirdi." The Observer "Hakiki bir mizah duygusuna sahip, gerçek bir yazar." James Joyce "Flann O'Brien'ın eselerini yeterince takdir etmezsek büyük adamları hak etmeyen aptallarız demektir. Flann O'Brien çok büyük bir adam." Anthony Burgess "Scott Fitzgerald'da olduğu gibi yazınında inanılmaz bir huzur var; her sayfada dokunaklı bir zarafet pırıldıyor."John Updike "At Swim-Two-Birds ilk yayımlandığından beri aklımda yüzyılımızın en iyi kitaplarından biri olarak kaldı... Ulysses ve Tristram Shandy'yle aynı düzeyde." Graham Greene "Flann O'Brien özgün bir yazar, anlatımı ise tuhaflıkları doğal, olağanı komik yapacak kadar hızlı ve keskin."The Times "O'Brien 20. yüzyılın komik dahilerinden biriydi." BOSTON GLOBE James Joyce ve Samuel Beckett'la beraber İrlanda edebiyatının Kutsal Üçlü'sünü oluşturan Flann O'Brien, doğumunun yüzüncü yılında Türk okurlarıyla buluşuyor. Adı bu üçlünün hep en sonunda anılsa da 20. yüzyılın en büyük yazarlarından biridir O'Brien. Parodi ve hicvi muzipçe kullanarak dilin anlamı iletmede, hatta oluşturmada üstlendiği kurgusal rolü alaşağı etmesiyle ve gerçeklik dediğimiz kurgunun maskesini düşürmesiyle, Avrupa henüz postmodern kelimesini duymamışken postmodenist olmuş bir yazardır o. Absürdün kinayesi olarak ancak Alice Harikalar Diyarında'yla kıyaslanabilecek olan Üçüncü Polis bir cinayet romanı, İnsan ile bisikleti arasındaki hassas ilişkinin öyküsü ve bitmek bilmeyen suçluluk hissinin tüyler ürpertici masalıdır. Hayatını filozof De Selby'nin çalışmalarına adamış olan isimsiz anlatıcı, parası için ihtiyar Mathers'i öldürür. Ancak bir süre sonra kendisini ölü adamla karşı karşıya bulur. Para kutusunu arayışında yolu bir karakola düşecek, burada hayata bakışları ve uğraşları De Selby'ninkinden de tuhaf olan iki polisle tanışacak, üçüncü polisin gizemini çözebilene dek olağanüstü şeylere tanık olacaktır: Bisiklet gibi davranmaya başlayan insanlar, göreni (ya da ona dokunanı) delirten imkânsız bir renk, sonsuza dek küçülerek iç içe girmiş sandıklar... Kurgusunun paradoksal yapısı ve kısır döngüsüyle hızla mekanikleşen modern dünyada makineleşen insanı ele alan Üçüncü Polis, kısa sürede kültleşmiş bir çağdaş klasik. "Hakiki bir mizah duygusuna sahip, gerçek bir yazar." "Flann O'Brien'ın eserlerini yeterince takdir etmezsek büyük adamları hak etmeyen aptallarız demektir. Flann O'Brien çok büyük bir adam." Anthony Burgess

Gölgeli Köşk Radyo Tiyatrosu

Evinde uyumakta olan Charles çalan telefon ile uyanır. Telefondaki kişi Charles'a kızı Judy'i kaçırdığını ve on dakika sonra tekrar arayacağını söyler. Charles ve karısı telefonun tekrar çalmasını bekleye dursun, kızları Judy kaçırıldığının farkında değildir.

Altı Noktanın Sesi Eylül 2017