Eserlere Göre Listeleme

Dünyadan gizlenerek yaşayan iki kız kardeş ve gölgesini geçmişten bugüne, onların üzerine düşüren gizemli bir olay... Usta yazar Shirley Jackson, bu kısa ve mücevher misali pırıl pırıl romanda ters köşelerle örülü bir öykü anlatıyor, okura tuzaklar ve yanılsamalarla dolu bir zemin sunuyor. Biz Hep Şatoda Yaşadık, inişleri ve çıkışları, anlatımdaki mahir sıçrayışlarıyla Shirley Jackson’ın dehasını ortaya koyuyor; üstelik karşılaşacağınız en tuhaf ve cazip roman kahramanlarından biriyle, Merricat ile tanışmanızı sağlıyor. Merricat, onu mahvedecek hakikatlerin karşısında hayallerinin sayesinde dimdik duruyor, ne ki bazı hayaller, kabuslarla koyun koyuna uyuyor. Bugün Stephen King’den Neil Gaiman’a değin pek çok çağdaş yazarın ilham kaynakları arasında andığı Shirley Jackson, Amerikan Gotiği’nin klasiklerinden sayılan Biz Hep Şatoda Yaşadık ile anlatıcı olarak ustalığını gözler önüne seriyor ve kız kardeşliğe dair unutulmayacak bir metne imza atıyor. Doğada hiçbir şey yoktan var olmuyor ve sarayların enkaza, hayallerin hezeyana dönmesi için bir an yetiyor; geriye kala kala biraz toz, belki biraz da kül kalıyor. En ölümcül zehirler, tıpkı en kuvvetli tılsımlar gibi insan yüreğinde büyüyor ve hiçbir yer, ama hiçbir yer insanın evi gibi olmuyor.

“Doğuyoruz, büyüdükçe yalnız olduğumuzu fark ediyoruz. Bazımız bu yalnızlığı seviyor. “Aman bana dokunmayın, ben böyle iyiyim. Kim uğraşacak şimdi?” diyor. Kimimiz yalnızlığını giderecek o kişiyi arıyor. Bulduğunu sanıyor. Kendini bırakıyor. Kıçının üstüne oturuyor. Bazımız uğraşıyor, savaşıyor, tartışıyor, ısrar ediyor ve bir şekilde olduruyor. Öyle masallardan, romantik aforizmalardan bahsetmiyorum. Elmanın iki yarısı, ruh eşi, kozmik partneri, hayatının aşkı falan demiyorum. “Olduruyor,” diyorum. Öyle kolay iş değil. Onlarca yanlış insan, yüzlerce hata, binlerce kavga, kan, ter ve gözyaşı... Yok abartıyorum korkma ama merak ediyorsan doğru kişiyi nasıl seçtiğimiz, sevgili olmanın, eş olmanın ve bittiği yerde ayrılabilmenin süreçleri kitabın içinde. Yaşandı, denendi, araştırıldı, okundu, senin için derlendi. Sana lazım olmasa bile elbet bir arkadaşına lazım olur. Neticede bu işler ince işler.”   Özgür Uysal, Biz Hiç Kavga Etmeyiz’de romantik ilişkileri, evliliği, ayrılığı yaşarken “1,5 kilogramlık sözde patron” beynimizin bize oynadığı oyunları keyifli bir dille ele alıyor. Bilimsel araştırmalar, mitolojik hikâyeler ve sosyolojik fenomenlerden hareketle aslında hayatta kalmaya çalışan ilkel beynimizin bizi sürüklediği çıkmazları keşfedecek, sayfaları merakla çevirirken kendinizi gülmekten alamayacaksınız.

Hücreler üzerine çocukların da anlayabileceği bir kitap

Boğaziçi'ndeki okullardan birinde yatılı okumakta olan Tahsin, kendisine eşek Türk diyen Cemil'e taş atar ve onu yaralar. Okulun öğretmenlerinden Orhan ilk müdahaleden sonra yaralanan çocuğu evlerine götürür. İdealizmle materyalizm arasında bocalayan, milliyetçi bir öğretmen olan Orhan, Mütareke sonrası İstanbul'unun zengin ve yozlaşmış kesimiyle bu olaydan sonra ilişki kurar ve o evdeki Batılı tarzda eğitim almış, kozmopolit düşüncelere sahip Vedia'ya âşık olur. Peyami Safa, yazarlığının zirvesinde olduğu dönemde kaleme aldığı Biz İnsanlar romanında can alıcı bir soru sorar: "Türkiye'nin yaşayacağına inanmayan bir Türk'ün kaç türlü ahlakı olabilir?" Mütareke döneminde aydınların gündemini işgal eden materyalizm, sosyalizm, mandacılık, milliyetçilik gibi fikirleri karakterleri üzerinden tartışarak ideal buhranı yaşayan insanların dengelerini yitireceğine işaret eden Peyami Safa, insanın maddî bir varlıktan çok manevî bir varlık olduğunu, insanda ruhun maddeden önce geldiğini gösterir. (Tanıtım Bülteninden)