Eserlere Göre Listeleme

Bildiğimiz dünya artık yok. Yirmi kişi bir otelde kapana kısılmış̧. İçlerinden biri katil. Nükleer saldırılar dünyanın sonunu getirdiğinde tarihçi Jon Keller İsviçre'deydi. Uygarlık yavaş̧ yavaş̧ karanlığa gömülürken o da eşi ile iki çocuğunun iyi olup olmadığını merak ediyordu ama bunu öğrenme fırsatını kaçırmıştı. Jon'un kaldığı otelde hayatta kalanların sayısı yirmiydi. Şehirden uzaktalardı ve bekleyip hayatta kalmaya çalışmaktan başka yapacak bir şeyleri yoktu. Derken bir ceset bulundu; anlaşılan o ki bu yirmi kişiden biri cinayet işlemişti. "Karanlık, özgün ve ilgi uyandırıcı." -C.J. Tudor, Çöp Adam'ın yazarı "Eşi benzeri görülmemiş̧, ürpertici bir kitap." -Emily St. John Mandel, İstasyon On Bir'in yazarı Netflix uyarlamasını da izleyeceğimiz Sonuncular romanıyla hatırı sayılır okur kitlesine ulaşan Hanna Jameson , polisiye, psikolojik gerilim ve distopyanın kesiştiği sürükleyici bir macera sunuyor. (Tanıtım Bülteninden)

Eski Mısır’da kıskançlık, ihanet ve seri cinayetleri konu alan zekice yazılmış bir roman. MÖ 2000 yılında Mısır’da ölüm demek aslında yaşam demekti. Bir Ka rahibinin metresi olan güzel Nofret’in cesedi bir uçurumun dibinde bulunduğunda, birçokları, genç, güzel ve zalim genç kızın bu ölümü hak ettiğini düşünmüşlerdi. Tıpkı bir yılan gibi ölmüştü. Ama rahibin Nil kıyısındaki evinde yaşayan kızı Renisenb genç kızın bir cinayete kurban gittiğini düşünüyordu. Ve gün geçtikçe bu şüphesi güçleniyordu. Evin içinde esen kötülük rüzgârlarına aile bir türlü karşı koyamıyor, ihtirasları onları çaresizlik içinde cinayet işlemeye sürüklüyordu... “Yepyeni, şaşırtıcı bir roman... Ona karşı duyduğum hayranlık her gün biraz daha artıyor.

Geçmişin lekesinden kaçan masum bir kız… Çünkü sen, Şeytanın ta kendisisin. İçindeki karanlık bu yüzden. Öldürdüğün insanlar, mahvettiğin hayatlar, geçmişte yaşadığın hiç bir şey bunu hafifletmez, haklı göstermez. Sen ölmeyeceksin. Çünkü ardından bıraktığın onlarca insan senden nefret ediyor. Bedenin çürüse bile onların nefretlerinde sonsuza kadar yaşayacaksın. Bunu mu itiraf edemiyorsun yıllarca kendine? Bu yüzden mi daha fazla insan öldürmek istiyorsun? Sen koca bir acının içindeki sonsuzluğu istiyorsun. Bu dünyaya bir iz bırakmak. Kendi adaletini sağlamak. Bu yüzden senden daha güçlü olan Tanrı'dan nefret edip, onu öldürme planları yapıyorsun. Çünkü biliyorsun ki, seni bir tek o durdurabilir. Sevgiyle, aşkla, merhametle iyileşemeyecek kadar hastasın. Sen sadece ölümü bekleyen kalbi, ruhu ve zihni bedeninden önce ölmüş bir adamsın. Bunu biliyorsun, tüm hırçınlığın bu yüzden? Yanılmıyorum değil mi? Geçmişin lekesine sıkı sıkı tutunan karmaşık bir adam… Çünkü sen, benim kefaretimsin Sophie. Bunu evime geldiğin, namlunun öbür ucundan bana baktığın ilk an anladım. Canını yaktığım, kurtarmak yerine öldürmeyi seçtiğim herkesin bedelini bana ödeteceğini o gün biliyordum. Hem de adım gibi ve bende şimdi cezamı çekiyorum...

Çok iyi kalpli, minik bir kız olan Sophie'nin bazı kötü huyları var… Bizim Sophie azıcık yaramaz, birazcık obur, arada bir hemencecik öfkelendiği de oluyor. Aslında, bazen minicik yalanlar da söylüyor. Galiba, zaman zaman da çok inatçı. Tabii bütün bu özellikler bir araya gelince kızcağızın başı dertten kurtulmuyor. Aslında Sophie içimizden biri. Çocuk olup da meraklı olmayan ya da yaramazlık yapmayan var mı acaba? Onun başına gelenler büyümeye çalışan bütün çocukların dünyayı öğrenirken karşılaştığı şeyler. Belki Sophie'nin yaptıkları bizim yaptıklarımızdan daha komik, ama sonunda ulaştığımız nokta aynı. Altın gibi kalplerimizin bize gösterdiği yolu izleyerek, akıllı, uslu, melek gibi çocuklar olmak.