Eserlere Göre Listeleme

Önceki örneklerinden farklı olarak bu yeni kitapta bambaşka bir yol izledim. Deneysel sosyal psikolojinin insana yaklaşımı ile “eleştirel sosyal psikoloji” başlığı altında yeni paradigmanın insana yaklaşımını karşılaştırmalı şekilde ele aldım. Kitap boyunca her iki yaklaşıma da, başlıklarına da mümkün olduğunca eşit mesafede yaklaşmaya çalıştım. Okuyucunun bu yaklaşımlardan birinin taraftarı olmasını beklemek gibi bir amacım yok. Hedefim, sosyal psikoloji ile yeni tanışanları, sosyal psikolojik bilginin bütün cephelerinden haberdar etmektir.

“İbrahim Kaya’nın analizi, sosyal teori ve siyaset sosyolojisinde önemli gelişmeler ortaya koymaktadır. Geç modernlik kavramı çoklu modernlikler hakkındaki tartışmaya dikkate değer bir katkı sunmakta ve gelecekteki çalışmalar için de bir temel oluşturmaktadır. Yirminci yüzyıl Türkiye’sini konu edinen bu tarihsel sosyoloji çalışması, modernlik projesinin dünyanın bir bölgesindeki özgün yorumunu ve kurumsallaşmasını örneklendiren önemli bir eserdir.” Prof. Dr. Peter Wagner Bu kitap, son dönemlerde sosyal teoride önemli bir yankı uyandıran çoklu modernlikler tartışmasının kavramsal bağlamında kendisini konumlamaktadır. İbrahim Kaya, Sosyal Teori ve Geç Modernlikler’de, çağdaş toplumsal dünyayı modernlikten postmodernliğe geçiş olarak anlamak yerine, kültürel dünyaların çoğulluğunu çoklu modernlikler açısından okumamız gerektiğini belirtiyor. Kaya, aynı zamanda modernleşme sürecinin “batılılaşma” olarak anlaşılamayacağını; tarihsel, kültürel ve medeniyete özgü bağlamların özgün modernlikler yarattığını iddia ediyor. Teorisini çoklu modernlikler ekseninde tanımlarken hem Francis Fukuyama’nın “Tarihin Sonu” hem de Samuel Huntington’ın “Medeniyetler Çatışması” tezlerini sorguluyor. Sosyal Teori ve Geç Modernlikler, Türk deneyimini çoklu modernlikler teorisi çerçevesinde analiz ediyor. Türk modernliğini Batı modellerinin kopyası olarak anlayan yaklaşımları reddeden Kaya, Kemalist Türkiye’nin kendisini Batı ve Doğu’ya karşı konumladığını ve Türk kültürünün kendisini tekilleştirdiğini iddia ediyor (Tanıtım Bülteninden)

Duygusal Zekâ adlı kitabı 10 yıl içinde bütün dünyada 5 milyondan fazla (Türkiye’de 80 bin) satılan psikolog Daniel Goleman’ın yeni yapıtı, biyoloji ve beyin bilimleri alanındaki en yeni bulgulardan yararlanarak, insan ilişkilerini anlamamıza büyük bir katkıda bulunacak bir keşfi ortaya çıkarıyor: Beyinlerimiz, başka insanlarla bağlantı kurmak üzere tasarlanmış, ömür boyu kurduğumuz ilişkilerle yeniden biçimlenebilen bir donanıma sahip. Çocuklarımızı ileride mutlu birer yetişkin olacak şekilde yetiştirebilir miyiz? Eşlerin kendilerini iyi hissettikleri bir evliliğin temelinde ne yatar? İş yöneticileri veya öğretmenler, liderlik yaptıkları ya da eğittikleri insanları en iyi şekilde nasıl esinlendirebilirler? Önyargı ve nefretle bölünmüş gruplar, tekrar barış içinde bir araya nasıl gelebilirler? Bu tür soruların yanıtları, Sosyal Zekâ’da ortaya konan bilimsel verilerin ışığında, artık eskisi kadar belirsiz değil: İnsanlar, içlerinde doğuştan var olan empati, özgecilik, işbirliği yeteneklerini besleyecek sosyal zekâyı geliştirdikçe, çok daha iyi bir yaşam sürmeleri mümkün.