En Son Eklenenler

‘’Eh, Denizci. İşte yine birlikteyiz, ikimiz, birbirimizin kollarında. Dünya altımızda dönüyor ve şimdilik işler yolunda.   Paylaştığımız şeyin geçici olduğunu henüz anlamıyorsun. Ama ben anlıyorum. Gözlerimi kapatıyorum ve anlıyorum.’’   Claire Kilroy sıra dışı romanı Asker ile Denizci’de yeni doğan bebeğine duyduğu şiddetli sevginin kimlik duygusundaki sarsıcı değişimle çatıştığı unutulmaz bir kadın karakter yaratıyor. Evliliğinde de sorunlar yaşayan, yalnızlaşıp bebekli hayata hapsolduğunu hisseden kadın aşk, otonomi, birliktelik ve sorumluluk gibi meseleleri uzun uzun irdelemeye başlar. Karşısına çıkan eski bir arkadaşı ise, ikilemlerinin daha da derinleşmesine sebep olur. Sağlıklı düşünemediğini hisseden genç annenin emin olduğu tek şey, oğluna duyduğu ölçüsüz sevginin kendisini bildiği dünyadan koparıp bilinmez, riskli bir geleceğe hızla sürüklediğidir.   “Yeryüzünde yaşayan her kadın bu kitapla özdeşlik kuracaktır. Her erkek de bu ıslahtan öğrenmesi gerekeni öğrenecektir. Anneliğin o kahırlı kapana kısılmışlık hissini ve moleküler hazlarını muazzam bir ustalıkla hikâyeleştiriyor.”                                                                                              Sebastian Barry   “Muazzam bir eser, küçücük bir domestik alanın harikulade tablosu. Anneler ve bebekler hakkında daha önce çok şey okuduğumu düşünürdüm ama bu romandan sonra okumamış olduğumu anladım. Otonomi, yaratıcılık, aileye ilk bebeğin gelmesiyle değişen güç dengeleri, kimlik kaybı ve sevgiyi dışlamayan öfke çevresindeki dinamikleri çok güçlü bir şekilde ortaya seriyor.” Monica Ali

Dünyadan kaçma edimi olarak piyano çalmak, dilsel göstergelerin ötesine çıkarak müziği okumak, dile getirilemeyen duygulara notalarla saldırmak... Sartre, Barthes, Nietzsche.   François Noudelmann Filozofların Tuşesi isimli bu benzersiz çalışmasında düşünce tarihine damgasını vurmuş üç ismin piyanoyla ve müzikle olan yer yer yıkıcı ilişkilerini inceliyor.   Nietzsche dünyanın ağırlığını tam da müzik yaparak alaşağı etme ihtirasına kapılmıştı. Piyanoysa onun yazı masası, tüm tutkularını telafi ettiği, umutsuzluk ve zaaflarına karşı mücadele ettiği savaş alanıydı Sartre yahut Barthes’la kıyaslanmayacak ölçüde hem de.

Piet Maas yorgun ve küskün bir gazeteci. Güzel bir kadının, Lucia Bernardi’nin, ortadan kaybolmasıyla kendini tehlikeli bir uluslararası entrikanın tam ortasında bulur. Öldürülen bir Iraklı mültecinin sevgilisi olan Lucia, güçlü grupların ele geçirmek için her şeyi göze alacağı sırları elinde tutmaktadır.   Bu işe çok da istemeden dahil olan Piet’in bir karar vermesi gerekir. Kariyerini kurtaracak, baş döndürücü bir haber yapmak mı yoksa bazı riskleri kabul edip Lucia’yla beraber tehlikeli bir oyun oynamak mı? Hem kariyerini dönüştürecek bir hikâyeye duyduğu ihtiyaç hem de Lucia’ya karşı beklenmedik bir çekimle harekete geçen Piet, acımasız katillerle yüzleşecek, dolandırıcılarla mücadele edecek ve gerçeğin, herhangi bir yalandan daha tehlikeli olabileceğini fark edecektir.   Unutulmaz karakterleri ve her köşede sizi şaşırtacak dönemeçlerle dolu kurgusuyla Bir Tür Öfke, casus romanlarının altın çağının bir ürünü, modern bir gerilim başyapıtı.

Bir Ada Arıyorum, Haldun Taner’in deneme, öykü ve oyun kitaplarından seçilmiş etkileyici cümlelerden, çarpıcı saptamalardan oluşan bir güldeste.   Haldun Taner’i henüz keşfetmemiş okuru kitaplarına özendirmek için hazırlanan seçkiye yazdığı önsözde Demet Taner, seçim kriterlerini şöyle açıklıyor: “Haldun Taner gibi çok yönlü birikime sahip bir yazarın kişiliğini, yaşam görüşünü, entelektüel derinliğini, insanlara, topluma ve doğaya olan yaklaşımını, insan haklarına duyduğu saygıyı, demokrasiye olan inancını, yazarlık ahlakına verdiği önemi ve her türlü sansür ile ayrımcılığa karşı tutumunu doğru yansıtabilmesini sağlamaktı.”   Bir ada arıyorum. Sen ben kavgasından uzak. İnce hesaplardan. Bir ada ki ona gelen unutsa adını, mesleğini, bencil ihtiraslarını. Soyunsa kinlerinden, hasetlerinden bir bir. Yeterince yer olduğundan kelli güneşin altında, denizde ve kıyıda, kimsenin gözü olmasa başkasının yerinde. Uzanıp düşünmemek, sadece yaşamak tadı ile yetinip bıraksa kendini kendine. Ayak oyunlarına sapmadan. Dedikodu yapmadan. Bıraksa kendini hafif rüzgâra, deniz minaresi gibi kozmik bir ezeli şarkıyı ta içinde duyarak.   Bir ada arıyorum. Hoyratlıktan uzak. Nankörlükten ve küstahlıklardan. Bir ada ki herkes gülümserdir. Herkes kendisiyle ve âlemle barışık.   Bir ada arıyorum. Rakamlardan uzak mı uzak. Para pul, kâr-zarar konuşmak yasak. Bir ada ki bankeri yok, yüksek faizi yok. Tahvil, senet, karşılıksız bono, sertifika, çifte faiz bilinmez. O adada akıllılar yolunu bulup safdilleri sömürmez. Dar gelirli her fırsatta okkanın altına gitmez.                                                                       (Haldun Taner, Çok Güzelsin Gitme Dur, 1983)