En Son Eklenenler

Annem… Uyuyor. Uyanıkken yaşayamadığı hayatı, uykusunda kaza ediyor. Oysa o, bir vakit olsun kazaya bırakmadı namazını. Yıllar yılı, sabrı çekiştirip durdu kokulu tespihinde. Ellerini alabildiğine geniş açardı dua ederken. Bütün bir küreyi tutardı o yumuk avuçlarında. Barış derdi, huzur derdi, devlet derdi, zeval derdi, şükür derdi. Ve serçe parmağının ucunda, utana sıkıla küçücük bir yer de bana ayırırdı. Benim için de bir şeyler isterdi Tanrı’dan. Ya kendisi için? Sadece bağışlanmak. İfrit olurdum, onun bir suçlu gibi ikide bir af dileyip durmasına. Oysa hakikatte kim kimi affetmeliydi? Tanrı mı anne mi yoksa annem mi Tanrı’yı?

Melville, sanayileşmekte olan bir toplumun hızla değişen maddi ve manevi değerlerini ölçen bir adamın portresi üzerinden Amerika'nın bir panoramasını çiziyor. Mississippi Nehri üzerinde seyreden Sadakat isimli istimbota bir "Nisan Bir" gününde tatlı dilli, usturuplu bir yolcu biner. Her bölümde ona farklı bir kimlikle rastlarız, bazen bir dilsiz, bazense gezmiş görmüş bir adam olur. Peki bu "sağlam adam"ın aslındakim olduğunu bilmek mümkün müdür? Kapitalizmin meşum gövdesini uzatmaya başladığı "Vahşi Batı"nın ehlileştirilme sürecini felsefi, alegorik, neredeyse postmodern bir şekilde anlatan Sağlam Adam, kimliklerin, fikirlerin ve niyetlerin sürekli yeni kisvelere büründüğü bir "maskeli geçit"in anlatısı. "Ölümsüzlüğü çoğumuzdan daha fazla hak ediyordu." -Nathanıel Hawthorne- "Melville'in kusursuza en çok yaklaşan eseri." -H. Bruce franklin- (Tanıtım Bülteninden)

“Bütün zamanların en mükemmel polisiye roman incelemesi olan Hoş Cinayetin yazarı Ernest Mandel, kadınların en başarılı olduğu edebi türün polisiye roman olduğunu söyler. Esra Türkekul'un Kapalıçarşı Cinayeti bu savı kanıtlayan bir örnek... Yazarımızın dedektifi de bir kadın. On dört yıl süren bir evlilikten sonra boşanmış; üstelik bir de babası ölünce kendini yeme içmeye vermiş ve 80 kiloyu geçmiş, ancak ilaçlarla dengesini sürdürebilen, çok sık çişi gelen, ‘karanın da karası’ bir kadın. Ama mizah duygusunu yine de yitirmemiş; hem kendisiyle hem çevresindekilerle tatlı tatlı dalgasını geçebiliyor. Berna üstelik işsiz, ‘yağmazsa damlar’ diye ya çevirmenlik ya da turist rehberliği yapıyor. Yine bir gün rehberlik yaparken müşterisi, Kapalıçarşı'da ölü bulununca serüven başlıyor. Esra Türkekul'un romanı; üzerine Dante sosu dökülmüş Floransa-Venedik-İstanbul turistik rehberi olan Dan Brown'ın Cehennem’inden sonra, bana çok sıcak bir havada rahmetli anacığımın yaptığına benzer soğuk bir ev limonatası içmişim etkisi yaptı. Polisiye roman hem kaçış zevki hem de daha önemlisi keyif vermelidir. Kapalıçarşı Cinayeti’nden büyük keyif alacaksınız... EROL ÜYEPAZARCI

Her Çocuk, Şimdi Sonsuz Bir Şiirdir Bizde, Sesi Bir Tutam Sevinç, Gülüşü Bir Top Ateştir... Sabrın çalkalanıp taştığı sulardadır Çığlıklarla parçalanmış uykularda Buruşturulup atılmış aşklarda Ve çalınmış mutluluklardadır Ses ile yürek Büyük rüzgârların o yanık şarkısı Hâlâ yükselir içimizden dağılır Coşkunun doruklarında sürer yankısı İlk kurban adanırken bir nehire Korkunun ilk nişanında başlamıştır Gözyaşının ilk damlasından kalma Yaslı baharlarla gelmiştir bugüne Kanla yazılan yasalarla Açlığın otağ kurduğu sabahlarla Ve sonuçsuz kalan ahlarla gelmiştir Acıya kurşun işlemez artık Ölüm bile bu acıyı cellat bilmiştir Yok bundan böyle ter yarası Zincir tutsaklığı ve sabır Kırbaç yalvartması sessizliğin Can pazarı ve kahır yok Her şey yaşanan şu gün gibi gerçek Adımız halk olduğu günden beri Bir direnç olmuştur bizde sevinçler Şimdi acının her kuraklığında Onlar Yüreğimizin ovalarına çiselenirler Boşuna değil bu ölürcesine sevmek Ve ölürken bile yürümek Boşuna değil Hep yatağı olduk tarih ırmağının Yenilgilerle durulmanın Zaferlerle köpürüp kabarmanın Ama hiç bir zaman Anası olamadık geçmişi doğurmanın Yıldızlar ve sular tanıktır bize Aç ve kavruk bir memeden Direnmeyi yudum yudum emen Bir çocuk gibi öğrendik Ve direndik Ordular kurduk türkü renklerinden Bütün ağıtları bir hücumda yendik Acıya kurşun işlemez artık Biz yaşamayı zulümsüz sevdik