Eserlere Göre Listeleme

Siyahın içindeki beyaz noktanın başlangıç hikâyesi… Kayla, on yedi yaşına girdiğinde, ilk kez gördüğü babasıyla, yabancı bir şehre taşınır. Bu yeni şehirde yaşadığı zorluklar karşısında, hiç beklemediği bir çocuk hep yanında olur. Meriç, etrafına ördüğü sağlam duvarlar arasında yaşayan, yalnızlığı seçmiş bir çocuktur. Kayla ilk kez bir erkeğe güvenir. Meriç'in sırlarla dolu hayatı onu düştüğü karanlığın derinliklerinden yukarıya çekerken, yanlışlar doğru gözükür. Ta ki Kayla, isminin anlamına yakışır bir şekilde yaşamadığını fark edinceye dek… Güvendeydim! Güvende olduğuma inanamıyordum ama güvendeydim işte. Bu kolların arasında kimsenin bana zarar veremeyeceğini biliyordum. Sigaranın gömleğine sinen yoğun kokusunu alırken, hızla uzaklaşan ayak seslerini duydum. Sonunda sadece fırtınanın sesi duyulmaya başladığında, belimdeki eller dirseklerimi tuttu. Beni kendinden uzaklaştıracağını anlayıp ona sıkıca sarıldım ve tutmakta olduğum gözyaşlarımı serbest bıraktım. Hamlem işe yaradı. Dirseklerimden vazgeçip, ellerini tekrar belime doladı. "Korkma artık. İyisin," diye fısıldadı bir süre sonra. Beni rahatlamak ister gibiydi. Korkmuyordum. Ona neden güvendiğimi bilmiyordum ama onun yanında korkmuyordum.

Bu kitapta, çocuk eğitimine dair çok sorulan bazı soruları ve yaşanmış örnekler ışığında verilen cevapları bulacaksınız. Kitabın amacı, size çocuk ruh sağlığı hakkında bilgi vermek; bir davranış bozukluğunun ilk işaretleri ortaya çıktığında, davranışı tetikleyen olayı veya sebepleri bulmanıza yardımcı olabilmektir. Umarız her şey yolunda gider, gitmediğinde de, bu kitap imdadınıza yetişir. İŞTE BU KİTAPTA CEVAPLARINI BULACAĞINIZ SORULARDAN BİR KAÇI: Çocuklar niçin yalan söyler? Çocuklar niçin tırnak yer? Çocuklar niçin hırsızlık yapar? Çocuklar neden altını ıslatır? Çocuklar niçin kekeler? Çocuklarda neden tikler oluşur? Çocuklar niçin evden kaçar? Çocuklar neden okula gitmek istemez? Çocuklar neden ders çalışmaz?

Ölümcül adımlarıyla İsveç’in asude sokaklarını arşınlayan Amerikalı bir seri katil: Bakir Vietnam ormanlarından kopup gelen Kentucky Katili… Dahl okurlarının yakından tanıdığı A Takımı, kurbanlarını Vietnam işkencesiyle öldüren katilin izini sürerken, Arne Dahl da okura sürekli “Neden İsveç?” sorusunu sorduruyor. İsveç, Amerikanlaşmanın bedelini mi ödüyor yoksa? Katil, aslında HiçKimse mi? Dahl’ın şaşırtıcı bir politik derinlik ve analizle “Kim?” sorusundan, “Neden” sorusuna taşıdığı polisiyesi gerilim dozu yüksek politik-felsefi bir eleştiri de aynı zamanda.

Bir Sunucunun Ölümü Hazin Bir Olay Olabilirdi… Tabii Dünyaya Karınca Olarak Geri Dönmeseydi! Kariyer takıntısı başına olmadık işler açan sunucu Kim Karlsen’le tanışın! Televizyon kanallarını kasıp kavurmaya çalışan, kocasını aldatan, kızını ihmal eden ve çalışanlarına kötü davranan Kim iyi biri sayılmasa da başarının tüm bunlara değdiğini düşünmektedir. Ne yazık ki mesleğinin zirvesine ulaştığı gece, gökten düşen bir pisuvarın altında kalır. Öteki dünyada, hayatı boyunca çok fazla kötü karma topladığını öğrenir ve cezalandırılır: Altı bacak, kocaman bir popo ve antenler… Bir karıncaya dönüşmüştür! Ömrü boyunca karbonhidrattan uzak durmuş biri olarak ekmek kırıntılarının peşine düşmek hiç de Kim’e göre değildir ancak yapabileceği tek bir şey vardır: Reenkarnasyon basamaklarını çıkmak ve yeniden insan olarak dünyaya dönmek için iyi karma toplamak… Sadece Almanya’da bir milyon kişinin severek okuduğu Kötü Karma, sınırları olmayan bir fantezi dünyasından çıkan sıcacık bir masal gibi… Bize kahkahalar attırırken hayattaki önceliklerimizi de gözden geçirmemizi sağlıyor. Mutluluğun sırrı bu kitapta saklı! “Çılgın, dâhiyane, kesinlikle çok komik!” -Bild- Yavaşça arkamı döndüm. Altı bacakla yaptığım ilk yüz seksen derecelik dönüştü ve bu işi koordine etmek yüksek alkol seviyesiyle bir kamyonu geri geri park etmekten daha zordu. Birbirine dolanmış arka bacaklarımı çözdükten sonra nerede olduğumu yavaş yavaş fark etmeye başladım: Karıncalar tarafından açılmış, yüzeye yakın toprak bir tüneldeydim. Ve bu tünelde bir karınca duruyordu. Oldukça şişman bir karınca esrarlı kek yemiş Noel Baba gibi bana bakıp gülümsüyordu. “Nasıl gidiyor?” Bu konuşan gerçekten de bir karıncaydı. Şimdi iş kesinleşmişti: Gerçekten kafayı yemiştim. “Sanırım biraz şaşkınsın, Kim.” “Sen… adımı biliyor musun?” diye sordum. “Elbette,” dedi gülümseyerek şişman karınca. “Ben tüm isimleri bilirim.” Bu beraberinde daha fazla soru getiren bir cevaptı. “Kim olduğumu bilmek istiyorsun sanırım,” dedi karınca. “Bunu ve bu kâbustan nasıl kurtulacağımı.” “Bu bir kâbus değil.” “Bir halüsinasyon mu?” “O da değil.” “Peki ne o zaman?” diye sordum alacağım cevabı sevmeyeceğimi bilerek. “Bu, senin yeni hayatın.”