En Son Eklenenler

Gerçekler, rivayetler, hikâyeler... Bir araştırmacı için en zor olanı da bu ya! Bir de zaman geçtikçe hikâyeler gerçeğe, gerçekler de hikâyeye dönüşmüşse... O yüzden zordur ya tarihi araştırmak... Yazacağın bir kelime, söyleyeceğin bir cümle değiştiriverir bir anda tarihi. Bazen yapılan araştırmalarda bilinmezlik de çoktur. Hakikati aramak ve bulmak ise çok zaman alır. İşte elinizdeki bu eser de böyle. Osmanlı tarihinde sıkça karşılaştığımız veya hiç karşılaşmadığımız onlarca kişinin almış olduğu lakap ve ünvanları neden aldığının hikâyesidir. İlginç olan şu ki, Osmanlı tarihinde yer etmiş kişilere verilen bu lakap ve ünvanlar o zamanlar için kimini aşağılamak kimini de övmek için verilmiş. Bazen kötü bir ünvan diye düşündüklerimiz o günlerde iyi bir şeyi çağrıştırırken, iyi bir ünvan verilmiş gibi düşündüklerimiz de o günlerde aslında kişileri küçük görmek veya aşağılamak için kullanılmış. Bunlardan biri de yukarıda temsili resmini gördüğünüz Kuyucu Murat değil mi? Acaba kimdir bu Kuyucu? Neden ona bu ünvan verildi? Anadolu'da çıkan Celali İsyanları'nı bastırırken isyancıların kellelerini alıp kuyuya attığı için mi yoksa bir sefer sırasında atıyla beraber bir kuyuya düştüğü için mi? Hangisi? Yoksa ikisi de mi? Peki sadece Kuyucu mudur hikâyesi olan? Ya Hezarfen, Cezzar, Katip, Mezemorta, Ayıcı, Maymunkeş, Barbaros... Onlara neden, niçin bu unvan ve lakaplar verildi? O zaman tarihimiz ve kültürümüz için şimdi öğrenme zamanı...

Sarı Toprağın Efendisi dünyanın sınırlarının ötesinde geziniyordu. En yüksek dağın tepesinde bir taşın üzerinde oturdu. Evrenin deveran-ı demini seyrederken kendinden geçti. Bu esnada sihir incisini düşürdü. Onu araması için Marifet'i gönderdi, fakat Marifet inciyi bulamadı. Kaybolan sihir incisini Basiret aramaya çıktı, fakat o da eli boş döndü. Bu sefer Akıl gitti, aradı, fakat sihir incisini Akıl da bulamadı. Sarı Toprağın Efendisi sihir incisini bulması için Aşk'ı gönderdi. Aşk inciyi bulup getirdi. Sarı Toprağın Efendisi konuştu: Garip ama gerçek, sihir incisini Aşk buldu!

Dilin Zamana Dokuduğu, usta yazar Feyza Hepçilingirler’in Türkçe Günlükleri adıyla sürdürdüğü, söyleşi tadında, canlı gözlemlerle bezenmiş, gülümsemeyi unutmayan denemelerinden oluşuyor. Yazıldığı günle sınırlı kalmayan bu denemeler, Türkçe ile kurduğu ilişkiyi taze tutmaya çalışanların her zaman başvuracakları bir kaynak. Dili yalnızca bir iletişim aracı değil, bir yaşam alanı olarak ele alanların yazılarını dikkatle izlediği Hepçilingirler, Türkçe’nin tadını, zenginliğini yitirmemesi için emek veren yazarlarımızın başında geliyor. Dilin Zamana Dokuduğu, dil ve yaşamsal bağ kuran yazar ile dile sevgiyle yaklaşan okurların arasında kurulan sağlam bir köprü.

İnsan Olmak Nedir?, insan ile hayvan arasındaki sınırların aslında ne kadar değişken ve kırılgan olduğunu 17919 yılından bugüne uzanan tartışmalar bağlamında ele alıyor. Bourke bu kitapta, "insanı tanımlama" çabalarını mercek altına alırken temel bir sorunun izini sürüyor: İnsan olmak nedir? Konuşmak mı, düşünmek mi, hak sahibi olmak mı? Bu tanımı kim yapar? Yazara göre bu sorular etrafında yürütülen tüm girişimlerin ardında her zaman bir iktidar mantığı vardır: düzeni sürdürmek, hiyerarşiyi korumak ve bazılarını "insan" kategorisine yerleştirerek diğerlerini bu çemberin dışına itmek. Elinizdeki kitap, insan ile hayvan arasındaki sınırın nasıl çizildiğini ve bu sınırın kimleri "koruyup" kimleri dışarıda bıraktığını gösteren tarihsel bir sorgulamadır.