Eserlere Göre Listeleme

1982 Nobel Edebiyat Ödülü'nü 'Gabriel Garcia Marquez'e veren İsveç bilimler Akademisi, bu ödülün gerekçesinin şöyle açıklıyordu: 'Gerçekle gerçeküstünü, bir anakaranın yaşamını ve çelişkilerini zengin bir hayal dünyasında birleştiren roman ve çelişkilerinden dolayı bu ödül Gabriel Garcia Marquez'e verilmiştir

Anadolu’nun ücra bir köşesinde ve dünyadan tamamen izole bir köy yerinde dünyaya gelen Erdal’ın kendi için uygun gördüğü tek bir yer vardır; muhtarlık koltuğu. Hem ezeli düşmanı Mesut’a karşı savaşmak hem de kendini tüm köye ispatlamak zorundadır. Erdal’ın köyün altını üstüne getirişini, birbirinden ilginç oyunlarını, kahkaha dolu maceralarını, hayal kırıklıklarını, yediği kazıkları, aldığı dersleri gülümseyerek okuyacaksınız. Küçük bir çocuğun taşra hayatının zorluklarından sıyrılıp kahraman olma çabalarını okurken 90’lı yıllara döneceksiniz!

Yara'da ölüm ve cinsellik her şeyi ele geçirmiştir. Dünya şüphesiz bir kapandır, Baykuş Anne'nin Yuvası'ndaki fahişeler ve 'küçük aptal yazar' Elem Pomak bu kapanın en cehennemsi yerindedirler. Kadın oldukları, evlenmedikleri ve zevke adandıkları, yani hem Venüs hem de Athena oldukları için cehennemi iki kez bilirler. Kadın hayat veren cinsel organıyla, yani yarasıyla erkekten ayrılır. Fahişe Şebboy ve Elem Pomak hamile kaldıklarında bebeklerini doğurmanın imkânsızlığını görürler. Erkekler ve parasızlıkları, sefillikleri yüzünden bacaklarının arasından hayat değil, ölüm çıkar. Ama beklenmedik bir şeyler daha olur; Bay Spermlerin, Şeyh'in ve mücevher satıcısı Öztürk'ün kıyak keyifleri bozulacaktır. Adım, adım. Tanrı'nın bizden esirgediği mucizelerin ve üstümüze bol bol yağdırdığı tesadüflerin ritmiyle. Ölüm ve cinselliğin kokusu her yerdedir. Dünya sadece bundan ibaret bomba gibidir...

Ben çocuğum, heykel değil! Yerinde duramayanlar, hoplayıp zıplayanlar, ağaçlara tırmanıp duvarlara çıkanlar, durmadan düşüp yara bere içinde kalanlar… İşte tam size göre bir kitap… “Ben heykel değilim, çocuğum” diyorsanız, Nilay Özer’in yazdığı, Mert Tugen’in resimlediği Yara Bandı Fabrikası kitabını elinizden bırakmayacaksınız demektir… “Ateş, yaramaz mı yaramaz bir oğlandı, Aklı çok, boyu kısa, hiç yerinde durmazdı. Tırmanırdı ağaçlara, Komşunun bahçesinden şeftali aşırmaya. Vantuzları yoktu tabii ayakları kayardı. Vantuz nedir bilir misiniz? Mesela Bay Ahtapot’un, Kendini yapıştırmasına yarar avına. Ateş onlarca kez düştü ağaçtan, Yara bandı yapıştırdı annesi her yanına. Kaşının üstüne, ağzının kenarına, Dizinin şurasına, omzunun burasına, Ateş yine de tırmandı ağaçlara.”