En Çok Görüntülenen Kitaplar

Türk basını Avrupa’da nereden nereye geldi?... Yıl: 1867… Yurtdışında ilk Türk-Osmanlı gazetesi Muhbir yayınlanır… Jön Türklerin çıkardığı diğer muhalif gazeteler onu takip eder: Mizan, Meşveret, İnkılap, Ulum, Hürriyet… Cumhuriyet sonrası uzun bir süre Türkçe gazeteler Avrupa’da görülmez. Ta ki 1960'lı yıllarda Almanya'ya Türk işçi göçü başlayana dek. Türk işçiler için gazeteler uçakla Türkiye’den gönderilir. Daha sonra 3 Şubat 1969’da Almanya’da yaşayan Türk işçilere yönelik ilk gazete olan Akşam yayınlanır. Ardından Hürriyet, Milliyet, Tercüman gibi gazetelerin Avrupa macerası başlar. Kısıtlı imkânlarla başlayan, iniş çıkışlarla dolu bir maceradır bu… Avrupa’daki Türk basınının önemli isimlerinden Halit Çelikbudak, Beyaz Yerler Siyah Olacak’ta Avrupa’daki Türk basınının hangi evrelerden geçip bugünlere geldiğini anlatıyor. Gazeteciliğin doğuşu, Almanya’daki gazeteler, Jön Türklerin çıkardıkları öncü gazeteler, Avrupa’daki Türkçe ilan gazeteleri, yıllardır tüm imkânsızlıklara rağmen yayınını sürdüren yerel Türkçe gazeteler hakkında da değerli bir kaynak olan bu kitap okura “Nereden nereye?” dedirtiyor.

“Bir varoluşun kaydını tutuyorum. Hepsi bu. Kendi varoluşumun kaydını. Ne söyleyebilirim? Hazırlıksız yakalandığım çaresiz bir hastalığı üstümden atmaya çalışır gibi bir ömür geçirdim,” diyerek başlıyor söze Süreyya. “Ve öyküsü sessiz kalmış, kendi kendine yitip gitmiş diğer tüm kadınlar”ın coğrafyasını, alelade ya da olağanüstü tüm oluş hallerini işliyor. Kadınlığın ön bahçesinde kabul edilebilir oyunlar oynarken arka sokaklarında aynı kadınlığın en kuytuda kalmış düşüncelerini gün yüzüne çıkarıyor. Sıra dışı, meydan okuyan, direnen, pes etmeyen, bağıran ya da sessizliğe boğan bir kadının kendi gökyüzünü aydınlatmak için yıldızlarını göğe taşıması da denilebilir Süreyya’nın yaptığına. Ruhu cinsiyetsiz, bedeni kadın olan, bütün ayrımcılıkları reddeden birinin kendi olabilmek ve olduğu hali koruyabilmek adına en yakınlarına karşı verdiği mücadelenin öyküsü. Nil Sakman, birçok metne gönderme yaptığı, feminist yazını bir basamak daha yukarı taşıdığı Süreyya’da ısrarla üzerinde durduğu tek bir benliğin “çoğul seslerini” duymamızı sağlıyor. Belki de baş kaldıran, kendine has ve özgün bu sese kulak vermek her şeyi değiştirecektir. “İçinde bir yabancıyı taşıdığını düşünüyorsun. Binbir yüzü olan, seni oradan oraya sürükleyen bir yabancı. Saldırıya uğradığında bir canavara dönüşüyor. Rahatladığında miskin, uyuşuk, bencil birine. Dara düştüğünde somurtup oturuyor. Sen sandığın bu şeyi, koşulların belirliyor. Yolunu şaşırmış bir türün çocuğusun.”