En Çok Görüntülenen Kitaplar

Etrafımızdaki dünyayı ve kendimizi nasıl anlarız, nasıl “okuruz”? Sarah Dillon’a göre bu sorunun cevabı metinleri okuyuşumuzun palimpsest yoluyla irdelenmesiyle bulunabilir. Palimpsest, “üstündeki elyazmasından temizlenerek tekrar tekrar kullanılmış parşömen parçası” anlamına geliyor. Bu terimi ilk kez 1845’te Thomas De Quincey bir kavram olarak yaygınlaştırdı. Sarah Dillon, palimpsestin bir metafor olarak kullanımının soykütüğünü çıkarmaya soyunuyor, böylece kuramsal ve eleştirel edebiyat incelemeleri etrafındaki tartışmalara önemli bir katkıda bulunuyor. Dillon, palimpsestin mantığını ve yapısını araştırıp modern düşünceyi anlama ve ilerletmedeki hayati rolünü gösteriyor. Tarih, öznellik, zamansallık, metafor ve cinsellik kadar farklı kavramları palimpsestin nasıl yeniden biçimlendirdiğini ortaya koyarken, okuma sorununa tekrar tekrar dönüyor. Palimpseste getirdiği kuramsal yaklaşımı Thomas De Quincey, D.H. Lawrence, Arthur Conan Doyle, Umberto Eco, Ian McEwan ve H.D.’nin eserlerinin yakın okumasıyla harmanlıyor. Sarah Dillon, Cambridge Üniversitesi İngilizce Bölümü’nde öğretim üyesi; feminist edebiyat ve film eleştirmeni ve kuramcısı.

Kara Durası, Gölpazarı'nın Karaahmetler köyünden Yahyalar sülalesinin kuşaktan kuşağa aktarılan tanıklıklarından doğan bir romandır. Babam İsmail Çınar, yıllar önce geçirdiği trafik kazası sonrası görme yetisini yitirmesine rağmen, ekran okuma teknolojileriyle yeniden üretmenin yolunu buldu; hafızasını ve hayal gücünü büyük dedesi Molla Mehmet ve dedesi Koca Hüseyin'den dinledikleriyle harmanlayarak bu anlatıyı yazıya döktü. Babam trafik kazası geçirdiğinde ortada henüz kişisel bilgisayar bile yoktu. İnternet daha icat edilmemişti. Yirmi yılı aşkın bir süre sonra, 2006 yılında Boğaziçi Üniversitesi'nin görme engelliler için kurduğu GETEM'i (Görme Engelliler Teknolojik Eğitim Merkezi) keşfettiğimde, babama bilgisayardan sesli kitap dinleme imkanından bahsettim. Çok heyecanlandı. O günden bugüne GETEM platformunda yüzlerce kitap okudu. Önce ekran okuma teknolojilerini kendim öğrendim, sonra babama nasıl öğretebileceğimi düşündüm. Bir laptop aldık, gerekli programları kurduk ve basitçe anlatmaya çalıştım. Ama aslında ben pek bir şey yapmadım. O, tüm gün bilgisayarda vakit geçirerek inanılmaz bir hızla kendi kendine öğrendi. Word'de kısa metinler yazmaya başladı, ardından bir hikaye yazmaya karar verdi. Sabah erkenden kalkıyor, tüm gün yazıyordu. Bazen sayfalarca yazıyor, yanlışlıkla tek bir tuşa bastığı için her şey siliniyordu. Ama o, inanılmaz bir sabırla baştan tekrar yazabiliyordu. Bir gün "Yazmayı tamamladım" dedi. Bilgisayarında 10 tane Word dosyası vardı. Her biri bir bölüm. Bana sadece redaksiyon yapmak ve dijital yayına hazırlamak kaldı. Şimdi sizinle paylaştığımız bu kitabın içinde yatan emek ve adanmışlık bana büyüleyici geliyor. Umarım sizler de okumaktan keyif alırsınız. — Naim Çınar