Eserlere Göre Listeleme

Her gün üç çocuk bir kumsalda buluşup kumdan kaleleryapıyor. Her gün, bir başka çocuk kenarda durup onların çalışmasını izliyor ve kaleler tamamlandığında koşmaya başlıyor. "Hayır olamaz!" diye bağırıyor çocuklar, "Kalebozan Karlo geliyor!" Ve karlo, gözlerinin önünde hızlanıyor, zıplıyor ve tepinerek kumdan kaleleri yerle bir ediyor. Herkese yaka silktiren yaramaz Kalebozan Karlo'nun nasıl olup da Kaleyapan Karlo'ya dönüştüğünü anlatan bu kitap, arkadaş edinme üzerine anlamlı ve kumsaldaki bir yaz günü kadar güneşili bir öykü anlatıyor.

Kimsecik, "dağları bekleyen" korkunun yıkıcı gücünün, üç kitaplık dev efsanesidir. Korku insanın benliğini parçalarken, bu insanlık durumundan büyük bir trajedi doğar. Ama çocuklar korkuya yenik düşmez, üstüne yürürler. Üçlünün ikinci kitabı Kale Kapısı'nın kahramanları, iyilik ile kötülüğün buluştuğu tek avuçtaki iki insandır. İşlediği cinayetten sonra dağa çıkan Salman'ın saldığı korku kalpleri karartır. Ancak korkunun hükün sürdüğu yerde cesaret uyanırsa yaşam sürer, sürecektir. (Arka Kapak)

Kalecinin Penaltı Anındaki Endişesi, Time’ın “Beckett’den beri çağdaş yazının en büyük adı” diye nitelendirdiği Handke’nin en önemli yapıtlarından biridir. Bir tek sözcükle tanımlamak gerekirse, dille dünya arasındaki “boş”luğun romanıdır. Metin, Batı toplumlarında yaşayan “uygar” insanların ilişkisinin (=ilişkisizliğinin) yarattığı “boş”luğun “özgürleştirici” ve “öldürücü” boyutları üzerine kuruludur.Romanı edebiyat estetiği açısından farklı kılan yan, Handke’nin dile olağanüstü bir önem vererek “boş”luğun üslubunu yaratmış olmasıdır. Klasik romanlardaki tip yoktur... Metinde, kalecinin penaltı anında duyduğu endişenin bütün bir hayata yayılmasından duyulan tedirginlik ve dilin ilişki kurmadaki eksikliği büyük bir başarıyla işlenir.Handke’ye göre, “Edebiyatın görevi toplumsal koşullandırmayı yıkmak ve kültürün insan ve doğa üstündeki baskısını kaldırmaktır. Ama edebiyatın kendisi de her zaman için kültürün bir parçasıdır ve dolayısıyla kendi içine dönük ve kendine yeniktir. Yazmak, kendi kendini hapsetmek, kendini yaşamdan uzaklaştırmaktır ve bu da bir tür şizofrenidir aslında.”“Yalnızlık”, “boşluk”, “ilişkisizlik”, “dilin ilişki gücü” gibi temalara ilgi duyanlar; “zor” metinlerden hoşlananlar için vazgeçilmeyecek bir başucu kitabı...