Eserlere Göre Listeleme

Bu gece her ne olursa olsun bu senin başarın olacak," diye mırıldandı adam. "Gururlanmıyor musun?" Kafasını sallamakla yetindi genç kadın. Gözlerinin pınarlarında dondu gözyaşları. Ve bu, adamın fark edemeyeceği bir şey değildi. Beklenmedik bir biçimde, hiçbir şey bu güzel, bu masum yaratığı tutkuyla öpmekten alıkoyamadı onu. Kafasını eğdi ve dudakları genç kadınınkilerin üzerine uzandı. Tam hayalini kurduğu gibiydi dudaklar, en az hayalindeki kadar tatlı bir tadı vardı. Kısacık bir süre için genç kadının yumuşacık, ılık nefesi içine doldu adamın ve o an sanki artık cennetteydi. "Gina-" Ve sonra bu büyülü an bozuldu. Gözlerini gördü Gina'nın. Büyümüşlerdi, korkmuşlardı... "Gina-" "Hayır, hayır, yapmamalıyız-" Gina kendini genç adamdan kurtarmış ve geriye doğru bir adım atmıştı.<br>"Lütfen John, bu olamaz... Bırak unutalım, unutmalıyız-" "Unutabilir misin?" diye sordu John, neredeyse öfkeli çıkmıştı sesi. "Öyle yapmak zorundayım, unutmalıyım..." Çılgınca kendini dizginlemeye çalışırken sesi John'a kadar gidip geri döndü sanki. İçinden çıkılmaz bir aşkın içine hapsolmuşlardı. Nafile bir çırpınıştı onların ki...(Tanıtım Yazısından)

Yirminci yüzyılın ilk yarısında, Kahire; varlıklı, dul bir kadın: Ain hanım. Şımartarak büyüttüğü oğlu İzzet, arkadaşı Hamdun, ikisinin de âşık olduğu güzel Bedriye ve bahtsız Seyyide; bütün bir mahalle ve o mahallede Mısır’ın saklı yüzü. Necip Mahfuz, Aşk Zamanı’nda okurunu umutsuz bir aşkın çevresinde ördüğü entrikalara, yeraltı örgütlerine, örtünmeye mahkûm kadınların cesaretle adım attığı tiyatro ve gösteri dünyasına götürüyor. Gerçekleşmeyecek hayallerin peşinde koşan, yolunu tesadüflerle ören ve kendi tercihi olan yalnızlığın içinde avunmaya çalışan amaçsız ve hedefsiz İzzet, en yakınlarının kaderini değiştirecek adımı attığında bu seçimin yalnız onlara değil kendine de ihanet olduğunu çok sonra anlayacaktır. Kulüpteki odasına kapanıp hayatını gözden geçirmeye başladı. İlk kez değildi, ancak duyguları altüst olmuştu. Önceleri boşluktan bunalırdı, fakat sonra o boşluğu inanmadığı bir işle doldurmuştu. Doldurmamış mıydı? Oysa İzzet ne tiyatro adamıydı ne de gece kulübü ona göreydi. “Ömrümde yaptığım işler bir şeylerden, arzuladığım şeylerden ya da intikam duygularından kaçış oldu hep,” diye geçiyordu zihninden. “Beni yoldan ilk çıkaran annemdi, tamamen iyi niyetle hareket etmişti oysa. Böyle şeyleri anlama ya da sindirme yeteneğinden yoksunum. Tek istediğim biraz huzur. Kendimle barışık olmaya ihtiyacım var.”

Ey İnsan! Özgürlük, dediğin nedir? Rabb’ine sığındığın kadar özgürsün! Aşk’a Yolculuk derdini taşıyanlar özgürdür ve bu yol şehadet kanları ile yıkanır. Sümeyye ve Yasir ailesi gibi. Şühedanın meyvesi de Ammar b. Yasir’dir. Bir Türkmen kızı olan Pamih esaretle birlikte kaderinin verdiği isimle anılacaktır tarih boyunca: Sümeyye. Varlıklı ailesinden sırf putperest olmamak için firar edip yollara düşen Yasir, Sümeyye ile İmanı, Aşkı ve Şehadeti yaşayacaktır; kan çığlıklarını susturup nur huzmeleri ile hem şahid hem şehid olma onuruna erecektir. Sümeyye ve Yasir hepimizi başı aşk, ortası aşk ve sonu aşk olan bir yola davet ediyor. Aşk-ı İlahi. Aşk-ı Habib-i Kibriya. Aşk-ı Şüheda. Sümeyye Ve Yasir sabrın ne olduğunu son nefeslerine kadar haykırdı: “Ey gönderileni yüklenenler! Gönderen’e âşık olun ve unutmayın ki Allah ‘Kulum da aşkıma sığınıp sabredecek mi?’ diye size sabır gösteriyor.” Ey Yasir ailesi! Aşkınıza denizler mürekkep olup yetişemiyorsa, sizin akan kanlarınız paha biçilemeyen inci taneleridir. (Tanıtım Bülteninden)

Bir kadın, anlayışlı bir eş, iki harika çocuk ve başarılı bir kariyerden başka ne isteyebilir? Berrak her şeyin yolunda olduğunu düşünürken düşüncelerini bölen huzursuzluk duygusu ile tanışır. İtiraz etmediğimiz her şey bir gün uykularımızı böler. Berrak uykularını bölenin peşine düşer, yolda bir aşk, aldatma, çocukluk arkadaşı, kendinden bile gizlediği sırları ve yolun sonunda kendisi beklemektedir. Bu engeller ortadan kalktığında geriye ne kalacak senden, benden, Berrak'tan... İnsanın kendisi olma yolculuğunda hepimizden bir parça taşıyor Berrak'ın öyküsü. Hayat bir yap-boz'un parçaları gibi ancak tamamlandığında anlam kazanır. Kendi anlamlarınızı yaratmanız dileğiyle yazıldı. Öyle de okunsun... Aldatmak son değil başlangıçtır, senin başlangıcın kim? (Tanıtım Bülteninden)