Eserlere Göre Listeleme

"En iyi hendekleri siz kazarsanız, elinize daha büyük bir kürek tutuştururlar. Sonunda size de bu çıplak duvarlar, bu çıplak yer, bu soğuk kulübe kalır.." (Kitaptan alıntı). Hayatını seçimler yaparak geçiren bir cadı var Koçbaşı Dağlarında, hem de yıllardır: Esmeralda Havamumu. Bu yaşlı kadının kudretinin herkes farkında. Oysa basit bir yanlış anlaşılma, egosu kaya kadar sert Havamumu Nine'yi küstürmeye de yetebiliyor. Üstelik şimdi Überwald'li vampirler de onun zihninin dehlizlerine iniyor. "Vampirler hakkında herkesin bildiği pek çok şey vadır.Fakat hiç kimse bunları artık vampirlerin de öğrenmiş olabileceği gerçeğini hesaba katmaz.." (kitaptan alıntı) .DiskDünya'nın tüm diğer sakinleri gibi vampirleri de nevi şahsına münhasır yaratıklar. Öğreniyorlar. Değişiyorlar. Ve değişirken de fazlasıyla gelişiyorlar. Lakin karşılarındaki gücü görmezden gelerek kendileriyle çelişiyorlar.. DiskDünya Serisinin 23. ve Cadılar Alt serisinin 6. ve son kitabı olan Carpe Jugulum (Gırtlağı Yakala), günü "gırtlağından" yakalamayı kendilerine şiar edinmiş vampirleri sahneye süren, edebi atıflarıyla güldüren, sarımsak ve limon kokulu, karanlık ve kan dolu bir macera..

Leonides ailesi, büyükbabaları Aristide bir ensülin iğnesiyle cinayete kurban gidinceye dek, Üç Kuleli Malikâne'de mutlu bir yaşam sürmektedir. Bütün ipuçları cinayeti aileden birinin işlediğini gösterir. Bu yüzden cinayeti çözme görevini Sophia'nın nişanlısı Charles Hayward üstlenir. Çarpık bir adam vardı, çarpık bir yolda yürürdü. Çarpık bir çitin yanında, çarpık bir altı peni buldu. Çarpık bir kedisi vardı, çarpık fareler tutardı.Ve hepsi küçük, çarpık bir evde otururlardı... "Çarpık Evdeki Cesetler adlı yapıtımı büyük bir zevkle kaleme aldım. En iyi romanlarımdan biri olduğuna inanıyorum." -Agatha Christie- "Usta bir kalemin yarattığı mükemmel bir roman." -New Statesman- (Tanıtım Bülteninden)

Lord Brecon, «Birbirimizi bir daha görmeyeceğiz,» dedi. Sonra, bakışlarını Carolinenin gözlerinin içine dikerek ilâve etti. «Elveda tatlı Caroline. Size tekrar teşekkür edelim.» Kendisine uzatılan eli, avucuna aldı, fakat, buna dudaklarını değdirecek yerde, birden kızın yüzünün üstüne eğiliverdi ve karşısındakinin, kendini savunmak için en küçük bir hareket yapmasına meydan vermeden onu dudaklarından öptü. Az sonra arabacı atlarını kamçılamış ve araba yolda süratle uzaklaşmaya başlamıştı. Caroline o kadar şaşırmıştı ki, birkaç saniye boyunca hiç bir şey düşünemedi. Fakat sonra öfke onda şaşkınlığın yerini aldı. Yüksek sesle, «Nasıl cüret edebildi?» diye söylendi. «Nasıl cüret edebildi?» O vakte kadar hiç bir erkek onu dudaklarından öpmemişti. Parmaklarını dudaklarına götürüp de onların alev alev yandığını hissedince, bir kere daha şaşkınlığa kapıldı. «Nasıl cüret edebildi?» diye tekrar etti. İlk öpücük buydu demek... Erkeğin ağzının sertliğini ve tatlılığını hâlâ kendi dudaklarının üstünde hissediyordu. Kalbi gitgide daha hızlı atmaya başlamıştı. Garip bir ateşin gırtlağına kadar yükselmesiyle boğulur gibi oldu.

Henüz kendi hikâyemin bile kahramanı olamamışken, benden kendi hikâyelerinde kahramanlık göstermemi bekliyorlar.  Oysa ben sadece dünyanın yaşanabilir bir yer olduğuna inanmak istiyorum. “Çocuğum daha.” diyorum. Susuyorlar. Anılarla dolu geçmişlerini değil de kayıp giden masumiyeti özlediklerini bile anlamıyorlar. İçlerindeki boşluk büyürken ben de büyüyorum. Etrafım kalabalık ama iliklerime kadar yalnızlık çekiyorum. Ben boğulurken diğerlerinin nefes alışlarını seyrediyorum. Karşılarında duruyorum ama görünmüyorum. "Kimim ben?" diye soruyorum kendi kendime. Kimim ben? Onu bile bilmiyorum. İyiliğin sınır tanımaz gücü ve insanlık kavramı üzerine yazılmış muhteşem bir roman.