Eserlere Göre Listeleme

Yılmaz Güney halktan biri olarak yokluğu yoksulluğu görmüş, işçiliği yaşamıştır. Bu öykülerinde hayatın acı yanlarına karşı tepkileri daha çok psikolojiktir. Ölüm Beni Çağırıyor'da yer alan öyküleri Güney'in gençlik yıllarına uzanan birinci dönemin ürünleridir. Halkın, ezilen insanın yaşantısı ve ruh haliyle birleştirir. Buradaki özgünlük, işlenen konudan çok, buradaki konuyu işleyiş biçimde ortaya çıkmaktadır. Konu olarak bireyin toplum içindeki durumu, insan ilişkileri temel alınırken, anlatımda sosyal sürrealizm dediği fantastik gerçekçiliğin olanaklarından yararlanır. Açık bir söyleyişle Yılmaz Güney gençlik yıllarında sinema tutkusunu bu öyküleri yazarak gidermektedir, diyebiliriz. Hem fantastik hem olağanüstü; hepsi Yılmaz Güney tarzını oluşturuyor. Her basımda yenilenerek çıkan kitabın elinizdeki basımı da yenilenerek yapılmıştır. "Ölüm Beni Çağırıyor"u yayımlayarak, ölümsüz sanatçının kalıtına bir yapıt daha katmanın onurunu yaşıyoruz. (Arka Kapak)

Adı bilinmeyen bir ülkede, dünya kuruldu kurulalı görülmemiş bir olay gerçekleşir: Ölüm, o güne kadar yerine getirdiği görevinden vazgeçer, hiç kimse ölmez olur. Bir anda ülkeye dalga dalga yayılan sevinç çok geçmeden yerini hayal kırıklığı ve kaosa bırakır. İnsanların ölmemesi zamanın durduğu anlamına gelmemektedir, ezeli bir yaşlılıktır artık onları bekleyen. Hükümetten kiliseye, sağlık kurumlarından ailelere, şirketlerden mafyaya kadar herkes ölümün ortadan kalkmasının getirdiği sonuçlarla mücadele etmek zorundadır. Ancak ölüm, beklenmedik bir kimlikle ve umulmadık duygularla geri döner insanların arasına. Ölüm ve ölümsüzlük karşısında insanın şaşkınlığını, çelişkili tepkilerini ve ahlaki çöküşünü, edebi, toplumsal ve felsefi anlamda derinlikli bir biçimde işleyen José Saramago, geçici olanla ebedi olanı birbirinden ayıran kısa mesafenin meseli sayılacak Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş’u, başladığı gibi bitiriyor: "Ertesi gün hiç kimse ölmedi."

New York Times ve Washington Post çoksatan yazarından, "Geçmiş gerçekten geçmiş midir?" diye düşünmenize neden olacak tüyler ürpertici bir polisiye Chicagolu üç genç kadın boğulmuş ve tahnit edilmiş halde bulununca FBI, adli psikolog Zoe Bentley’yi ve Özel Ajan Tatum Grey’i devreye sokar. Çocukluğundan beri gizem perdesini aralamaya meraklı, cesur ve kararlı bir avcı olan Zoe, kural tanımazlığı ve kendini beğenmişliğiyle ünlü Ajan Tatum’la çok geçmeden ters düşer. Ancak ikili anlaşmazlıklarını geride bırakmalı ve basının ‘Levazımatçı’ diye andığı soğukkanlı seri katile karşı birlikte çalışmayı öğrenmelidir. Soruşturma esnasında ortaya çıkan bir detay, Zoe’nin çocukluğunda yaşanan cinayetlerle ilgili tüyler ürpertici bir bağlantıyı ortaya çıkarır ve avcı, aniden av haline gelir. Zoe ve Ajan Tatum bu hastalıklı zihnin sapkın fantezilerini çözmeli ve bir sonraki hamlesini bir genç kadın daha canından olmadan tahmin etmelidir.

Çocukluğundan beri halka açık infazlara sık sık tanık olan Victor Hugo sonunda ölüm cezasına isyan etti. Hugo’ya göre bir insan ne suç işlemiş olursa olsun, onun yaşam hakkını elinden almaya kimsenin ne hakkı ne de yetkisi vardı. Bu kitapta Victor Hugo’nun Bir İdam Mahkûmunun Son Günü isimli eserini yazarken başlayan ve Jersey’deki sürgün günlerine kadar uzanan, bir insan ve bir yazar olarak ölüm cezasına karşı açtığı uzun soluklu savaşa tanık olacaksınız. Bayrağı ondan Jaurès, Koestler, Camus gibi isimler devraldı ve nihayet 1981 yılında Fransa’da idam cezası kaldırıldı. Ama ne yazık ki Amerika’dan Çin’e dünyanın pek çok ülkesinde halen uygulanıyor... (Tanıtım Bülteninden)