En Son Eklenenler

Sen bırak tutunmayı, dünya bizi sarmalar. Kendimi yaşamaya değer görmediğim her şey benim bu hayattaki esaretimdir. Mine çocukluk döneminde babasından şiddet görmüş, annesi tarafından terk edilmiş ve sonrasında yurtta büyütülmüştür. Geçmiş travmalarının ve acılarının üzerine kendisine kurduğu yeni hayatında internetten Yeşil Küpeli Kız takma ismiyle magazin haberleri yaparak milyonlarca takipçiye ulaşmıştır. Mine'nin şimdiki haber hedefi ise hızla yayılan müzik videosuyla bir gecede şöhrete kavuşan, genç kızların yeni sevgilisi Efe Duran'dır... Mine ve Efe’yi aynı çatı altında bir araya getiren No. 26, ikisi için de geri dönüşü olmayan bir değişimin başlangıcı olacaktır. Bize hiçbir şeyi yaşamayı hak görmeyen herkese bir çiçeğin bataklıktan da doğabileceğini göstereceğiz (Tanıtım Bülteninden)

“Taşra ve Sürgün’de ana izlek olarak taşra dolambacıyla çözümsüzlüğüne yöneliyor Gündüzalp. Bunun göstereni olarak da anlatıcı yazar karakterinin çocukluktan erginliğe farklı boyutlarda yaşadığı toplumdaki aşk, cinsellik kavrayışıyla kadına bakış olgusu alınıyor öne. Bunun için romanında kullandığı hikâyeyi, taziye için zorunlu bir taşra-sürgün yolculuğuna yerleştirerek âdeta söylen havasında yeniden biçimlendirmeye girişiyor. Yazarın, böylece dramatik olanı alıp yer yer kara anlatıyla dolanmış bir tragedyanın önüne bıraktığı söylenebilir o halde.” M. Sadık Aslankara, Cumhuriyet Kitap, 18 Ağustos 2016 Taşra ve Sürgün üçlemesi’nin ilk kitabı olan Ceylanların Yurdunda Buluşma’da taşradan anakente, sonra yeniden taşraya göçen ya da ‘sürülen’ adsız bir kahramanın öyküsü var. Bu erkek kahraman bir tutunamayan, başaramayandır. Bu anlamda da bir anti-kahraman değil belki ama kahraman oluşu da kuşkuludur. Yol ve yolculuk dolayımında kurgulanmış bu roman, ister istemez üçlemenin öteki kitapları için de merak uyandırıyor. “Taşra neresidir şimdi? Ankara, Urfa’nın taşrası mıdır Tevfik Fikret? Sürgün yeri neresidir? Şimdi ben bir sürgün müyüm yoksa doğduğum bu topraklarda? Taşrada! Bir yabancı gibi dolaşırken sokaklarda, yol iz bilmezken? Mezopotamya nereye akar Tevfik Fikret? Anadolu nereye dökülür?” (Tanıtım Bülteninden)

Hepimizin geçmişe dönüp düzeltmek istediği hataları, herkesten sakladığı sırları vardır. Hepimiz bazen sevdiklerimizi çirkin gerçeklerden korumak için yalan söyleriz. Ancak bir ailenin mutluluğu karşılıklı yalanlarla örülü bir oyundan ibaretse, eninde sonunda gerçekleri anlatacak birileri mutlaka çıkar. Yirmi yıl önce, kazanmasına kesin gözüyle bakılan bir turnuvayı son anda kaybeden ve hayatı bir daha asla eskisi gibi olamayan Jack Coldren, yıllar sonra aynı yerde, aynı turnuvada finale kadar yükselmeyi başarmıştır. Ancak unvanını son kez olsun geri alıp, geçmişiyle hesaplaşmasına ramak kalmışken oğlunun kaçırıldığı haberi gelir. Eski bir dostun yardım çağrısına kulak tıkayamayan Myron Bolitar kayıp çocuğun izinde, yüksek sosyeteden ucuz kenar mahalle otellerine kadar uzanan; zenginler, katiller ve yalancılarla dolu bir çemberin içinde bulur kendini. Çember daraldıkça en karanlık sırlar ortaya çıkacak, zamana karşı nefes nefese bir mücadeleye girişen Myron Bolitar bu kanlı oyunun kurallarını yeniden yazacaktır. ¨Harlan Coben günümüzün en iyi gerilim ve gizem ustası.¨ Dan Brown "Baş döndürücü bir aksiyon. Sürükleyici diyaloglar. Olağanüstü düğümlerle birbirine bağlanan bu kitabı bir solukta okuyacaksınız." Toronto Star "Akıcı bir öykü, zekice diyaloglar. Sürprizlerle dolu, asla tahmin edemeyeceğiniz bir son. Harlan Coben gerilim romanlarına yepyeni ve heyecan dolu bir soluk getiriyor." The Armchair Detective "Macera, gerilim, heyecan ve mizahın eksik olmadığı müthiş bir roman… Harlan Coben okuyucuyu merak içinde baştan sona kadar esir ediyor." The Newark Tribune "Çılgınca bir eğlence... Mizah duygusu yüksek ve perspektif sahibi yazarı övmemek mümkün değil. Zekice gözlemler, unutulmaz çizgilerle ölümsüzleşen karakterler ve sürprizlerle dolu bir kurgu." The Atlanta Journal

ÖMRÜ RAMAZAN OLANIN AHİRETİ BAYRAM OLUR Kemal Özer, modern dünyanın dayattıklarına inat Ramazan ruhuna uygun beslenme anlayışını sofralarımızın baş köşesine buyur ediyor. Bu sofra sadece bir arınma değil aynı zamanda ebedî bir bayramın müjdecisi. “Günümüzde insanlar hem iftar hem de sahurda diğer günlerden daha fazla yiyerek orucun sıhhatine zarar verebiliyor. Ramazan’a 75 kilo giren bir kimse Ramazan’ı kilo alarak tamamlıyorsa veya bayrama hâlâ 75 kilo olarak ulaşıyorsa, o kişi orucun kendisine sağlayacağı yararlardan bedenini mahrum etmiş demektir. Bilakis bedenin istirahat ve arınma hakkını engellemiş ve kendine zulmetmiştir. Şayet Ramazan ayı ile diğer aylar arasında hem fizyolojik hem de ruhî bir değişim olmayacaksa oruç tutmanın bir mânâsı olabilir mi? Kullarının aç kalmasından Allah’ın hâşâ bir menfaati olmadığına göre, oruç tutarak aç kalmamız maddî ve mânevî bir arınma sağlamayacak ise niye kendimizi bazı nimetlerden mahrum edelim ki? O hâlde orucu nasıl tutmalı? Orucun maddî ve mânevî arınmasından nasıl yararlanmalı? Normal günlerde çoğu kimse için iki öğün yeterken oruçlu iken dört beş öğün yemekten nasıl korunabiliriz? Bu soruların cevabını Ramazan sofralarımız ile tüketme biçimimizi gözden geçirerek verebiliriz.”