Eserlere Göre Listeleme

"Lisa Genova’dan nasıl hatırladığımıza, neden unuttuğumuza ve anılarımızı muhafaza etmek için neler yapabileceğimize yönelik büyüleyici bir inceleme. Hiç geçen hafta izlediğiniz filmdeki aktörün ismini hatırlayamayınca panik oldunuz mu? Peki ya odaya ne yapmak için girdiğinizi hatırlayamadığınızda? Eğer kırklı yaşlarınızdaysanız, muhtemelen bu ufak şeyler sizi güldürmek yerine tedirgin ediyor. Tüm bunların Alzheimer’ın ya da demansın habercisi olduğunu düşünseniz de, bu örneklerdeki unutma eylemi tamamen normal. Çünkü hafıza ne kadar harika olsa da mükemmel olmaktan uzaktır ve unutmak, insan olmanın en tabii parçasıdır. Nörolog ve edebiyatçı Lisa Genova, Hatırla! Hafıza Bilimi ve Unutma Sanatı’nda anılarımızı nasıl ürettiğimizi ve onları nasıl hatırlamaya devam edebileceğimizi inceliyor. Bu kitapta, hangi hatıraların geçici olarak oluşurken hangilerinin sonsuza kadar silineceğini; neden bazı anıların saniyeler içinde unutulurken (mesela şifreler) bazılarının sonsuza kadar unutulmamak üzere kodlandığını (mesela düğününüz); anıların duygu, uyku, stres durumları ve çeşitli bağlamlara göre nasıl değişebildiğini göreceksiniz. Hafızanız için öğrenilmiş beklentiler oluşturduğunuzda, onunla çok daha iyi bir ilişki kurarsınız. Bu, unutmaktan korktuğunuz bir hayatı tamamen değiştirebilir. Beyin bilimi hafızanın gizemlerini çözüyor ve bu heyecan verici hikâyeyi anlatmak için Dr. Genova’dan daha iyisini bulamazsınız.” —David Eagleman “… Lisa Genova, popüler bilimle kişisel gelişimi harmanlayarak hafızanın işlevine dair kolay okunur bir metin oluştururken, iyi hafıza için ipuçları da paylaşıyor... Bu araştırma, araba anahtarlarını nerede bıraktıklarını nasıl ve neden sürekli unuttuklarını merak eden herkes için kolay bir başlangıç noktası.” —Publishers Weekly"

"Düş, en büyük gerçektir!" – Stefano D’Anna Adam ona bakıp dümdüz ve dingin bir tonda "Ben simyacı değilim..." dedi. "Kimseyi dönüştüremem. Ben sadece hatırlamana yardımcı olabilirim." Kadın şaşkınlık içinde "Hatırlamak mı?" dedi. "Ben unutmak için buradayım." Adam gülümsedi. "İşte bu dünyanın sorunu bu! Herkes kendinden, hayattan, ‘an’dan mutsuz. Ya hep geleceği düşünerek ileri sarmak istiyor, ya geçmişi düşünerek başa almak. Ve tüm bunları da unutarak başarmanın peşinde. Yaşadıklarını, acılarını hatta bazen kim olduğunu unutarak. Oysa çözüm unutmak değil, hatırlamak. Ruhun unuttuklarını hatırlamak..." Hayatın içinde dönüp duran yalanlar, aldatmalar, önyargılar, korkular ve unutuşlar... Ve tüm bunların karşısında dimdik duran sessiz bir başkaldırı: Hatırlama eylemi... Hatırladın Mı

Doğan Hızlan “Hatırlamak – Günlük Yaşamdan Dipnotlar” kitabında kültür ve sanat ortamlarında karşılaştığı birbirinden ilginç insanı ve olayı anekdotlar biçiminde aktarıyor. Kitabın sonunda Murat Yalçın’ın Doğan Hızlan’la yaptığı “Akvaryumda Balık Gibi” başlıklı bir de söyleşi var. Bu söyleşide çocukluk ve gençlik yıllarından başlayarak 1950 Kuşağı, yayıncılık, edebiyat ortamı, günlük hayat, popüler kültür üstüne görüşlerini ortaya koyan Hızlan, alışkanlıklarını, meraklarını, beğenilerini de sergiliyor. Murat Yalçın “Hatırlamak – Günlük Yaşamdan Dipnotlar”ın arka kapağında Doğan Hızlan hakkında şöyle diyor: “Ne patikaların ne sokakların, salt iç mekânların insanıdır Doğan Hızlan. Kırlarda, deniz kıyılarında gezinmek yerine manzara resimlerine bakmak ister; sokakların sesine değil, müziğin sesine kulak vermek ister; insana tarihten, siyasetten değil, edebiyattan yaklaşmak ister; yollarda değil, satırlarda, sayfalarda gezinmek ister; hasbelkader olana razı olmaz, tercih etmek ister; ‘aman canım olur öyle şeyler’ demez, ‘olur mu canım öyle şey’ demek ister; iş olsun diye ilgilenmez, işe yarasın diye ilgilenir; görevde zekâ, işte keyif arar.”

Acıları dindiren, yaraları sağaltan, anıları unutuşun afyonuyla uyutan zaman... Elma kurdu elmayı nasıl içten içe kemirirse zamanı da kemiren kurtlar var. Zamanın unutulmaya mahkûm ettiği anılara ulaşacak incecik yollar açıyorlar. O yolları tıkayamazsınız, açıldıklarını anlayamazsınız. Bir ses, bir ezgi, bir koku, bir fotoğraf, bir çiçek, bir dokunuş, bir esinti, bir renk, o incecik yollardan sızıp unutulmaya mahkûm ettiğiniz anıyı unutuşun karanlığından aydınlığa çıkarıverir. Şaşırırsınız, nasıl baş edeceğinizi bilemezsiniz, korkarsınız, ürkersiniz. İktidarın tepelerinde, istihbarat teşkilatının en üst kademelerinde bir adam. Hasta yatağının başında bekleyen, ona tutkuyla bağlı bir kadın. Ağır ağır kararan belleğin puslu labirentlerinde dolaşan, hatırlamakla unutuş arasında, rüyalardan, karabasanlardan süzülen sayıklamalarla anlatılan güncel bir Türkiye trajedisi. Devlet uğruna işlenmesi insanlığa karşı suçları affettirir mi? Aşk, suskun kalmanın suç ortaklığını meşru kılar mı? İnsan iktidar hırsına yenildiğinde unutmaya sığınmak mümkün mü?