Eserlere Göre Listeleme

... Büyük Ananın rahibi Çift Ağızlı Balta tapınağında diz çökmüştü. Önünde kireç taşından yapılma iki tören boynuzu ve yılan tanrıçanın küçük bir heykeli vardı. Sol elinde kutsal yağla dolu kulplu bir testi tutuyordu, suratını ise deri bir boğa maskesi örtmekteydi. Elerini yukarı kaldırdı ve duyulur duyulmaz bir sesle yakarmaya başladı. Giritin üzerindeki gökyüzü kararmaya başlamıştı bile. Kor halindeki sünger taşları adanın üzerine sağanak gibi yağıyordu. Denizin üzerini dolduran yüzen kaya parçaları, gitgide artan bir süratle birleşip yanan setler oluşturuyordu. Kabaran sular önlerinde oluşan bu doğal engele balyoz gibi darbeler indirmeye başlamıştı. Uğultuları yeri göğü dolduruyordu. Devasa su sütunları yıldırımlar eşliğinde fışkırmaya başlamıştı. Sel baskını, büyük sel baskını! Bir anda kendine geldi ve nerede olduğunu anımsadı: Mavi Yunuslar Sarayında bulunuyordu. ...

Seninle gururlandım. 'İyi ki, doğdun Uzay Kanat' tüm yüreğimle söylüyorum ki 'iyi ki varsın'. Sana yazdığım mektuplarımın bir kısmını, hayatımın bazı bölümlerini bir kitapta toplayıp yayınlamaya karar verdim. Diğer anneler, anne olmayanlar, hep aşık olanlar, mutlular ve mutsuzlar da okusun, paylaşayım istedim. Tüm güzel şeyler paylaşılmalı... Paylaşıkça insan büyüyor, gelişiyor. Bunu öğrendim artık. Sen de hep sevgini paylaş, mutlu kal oğlum. Şansın açık olsun. Allah'a emanet ol... (Annen)

Defteri, kalemi, silgisi... her şeyi mavi renkliydi Maviş çocuğun. En sevdiği renkti mavi. Bu yüzden, dünyadaki her şeyin de mavi olmasını istiyordu. Kırmızı güneş, beyaz bulutlar, sarı portakal, kırmızı domates, altın rengi buğdaylar... hepsi mavi olmalıydı. Hem de masmavi! Maviş çocuk, bir gün, bu düşünü gerçekleştirmeye kalktı... Aldı eline fırçasını, başladı dünyadaki her şeyi maviye boyamaya! İşte o zaman, neler oldu neler... Birbirinden renkli olaylar, birbirinden renkli sürprizler!

“Evet, itiraf ediyorum, bazen ana kuzusu olabiliyorum. Her zaman olmasa da hayallerimi dinleyen bir o var. Oysa insanlar düşlerimizi değil, yapacaklarımızı merak ederler. Somut, bilindik, yaygın, bu nedenle de saygın olan yapacaklarımızı: Mezun olmak, işe girmek, evlenmek, çoluk çocuğa karışmak ve benzeri ve benzeri ve benzeri…” Bir havuzun derinliğinde koyulaşan kaygılar, kurguyla gerçek arasına kurulan salıncaklar, bir çiçek sepetine gizlenmiş düş kırıklıkları, güverteden savrulan umutlar, çekmeceye sıkışmış gelecekler, yüzleri gizleyen maskeler… 2012 Orhan Kemal öykü Ödülü sahibi Suzan Bilgen Özgün, Maviydi Beklenen’de geçmişle hesaplaşanların, derinlerde boğulurken gökyüzü umuduyla yüzeye çıkmaya çalışanların ve her şeye rağmen maviye inancını yitirmeyenlerin öykülerini dingin bir ustalıkla, usul usul anlatıyor. Öykü kalbinin sesini duyabilenler için…