Eserlere Göre Listeleme

Bir şizofrendim artık... Yalanlar söylüyordum, hem sana hem de ona... Kendimi tanıyamaz olmuştum. Hangisi bendim? İçimdeki, o güzelliğiyle dünyayı elde etmeye kışkırtılmış, karanlık ve ilgi tutsağı kadın mıydım; yoksa uğruna hayatından vazgeçmeye hazır olduğu aşkına mahkum, ezilmiş, kapılarda bırakılmış, verdiği güven ve taşıdığı masumiyetle sana cazip gelmeyen o sevdalı kadın mı? İkisi de olmak istemiyordum. Ama ikisinden de vazgeçemiyordum. Sanki biri olmazsa diğeri yıkılacak gibiydi. Birbirinden nefret eden ve birbirinin varlığına tahammül edemeyen bu iki benlikle yalnız kaldığımda çıldıracak gibi oluyor, ağır ağır ruhumu öldürüyordum. Artık yalnız kalmak dayanılmaz olmuştu benim için. Seni göremediğim zamanlar ona gidiyor, onu göremediğim zamanlar sana sığınıyordum. İçimdeki bu birbirine aykırı iki kadın beni durmadan diplere çekiyordu...

Kitapta yazarın bazı kısa öyküleri yer almaktadır. Hintli bir yaşlı usta, çırağının sürekli herşeyden şikayet etmesinden bıkmıştır. Bir gün çırağını tuz almaya gönderir. Hayatındaki her şeyden mutsuz olan bu çırak döndüğünde, yaşlı usta ona, bir avuç tuzu, bir bardak suya atıp içmesini söyler. Çırak, yaşlı adamın dediğini yapar ama içmez ağzındakileri tükürmeye balar. Tadı nasıl? diye soran yaşlı adama öfkeyle acı diye cevap verir. Usta gülerek çırağı kolundan tutar ve dışarı çıkarır. Sessizce az ilerideki gölün kıyısına götürür ve çırağına bu kez de bir avuç tuzu göle atıp, gölden su içmesini söyler. Söyleneni yapan çırak, ağzının kenarlarından akan suyu koluyla silerken, usta aynı soruyu sorar. Tadı nasıldı? Yaşamımızda acılarımız adeta tuz gibidir, ne azdır ne çoktur. Aslında acının miktarı hep aynıdır. Güzelliklerin de aynı şekilde mutlulukların da miktarı aynıdır. Önemli olan bizim o miktarı ne kadar yaşamak istediğimizdir. Bir kaşık tuzu bir bardak suya karıştırıp içersek zehir gibi bir tat alırız ve o suyu tükürür atarız. Ama bir kaşık tuzu bir fıçı suyun içine karıştırıp içersek tuzun tadını neredeyse anlamayız bile. Acının şiddeti neyin içine konulduğuna bağlıdır ve bizim bilme düzeyimizle bakış açımıza bağlıdır. Acıyla yaşadığımızda yapmamız gereken en önemli şey acı veren şeyle ilgili hislerimizi genişletebilmek, yani bir bardak olmayı bırakıp bir fıçı su olmaya çalışmalıyız.

Her bitiş yeni bir başlangıcın habercisi, her son hayata atılan yeni bir adımdır. Fırtına, gelecek güzel günleri müjdelerken başarısızlıklar, başarının kapısını aralar. "Artık dayanamıyorum, ne yapsam olmuyor, hayat yüzüme gülmüyor" diyorsan yüzünde bir tebessüm oluşsun. Hayat, aslında tamda bitti dediğin yerde başlar. Artık başarının kapı eşiğindesin…

Evlenmek için doğru mu, yoksa yanlış eş mi seçtiğiniz sizin bakış açınıza bağlıdır. Yanlış seçilmiş bir insana doğru insanmış gibi davranırsanız, doğru insanla evlenmiş olursunuz. Doğru seçilmiş bir insana yanlış davranırsanız, kesinlikle yanlış bir evlilik yapmış olursunuz. Doğru insan olmak, doğru insanla evlenmekten çok daha önemlidir.