Eserlere Göre Listeleme

"(..) Bu kitap çok kapsamlı ve yetkin; aynı zamanda okunması çok kolay. Hızla gelişen medya ve kültürel çalışmalar alanında birkaç eksiksiz metinden biri olacağı ve eleştirel sosyal teori ile bir bütün olarak sosyal teori arasında hayati bir bağlantı kuracağı kuşkusuz." William Outwaite (Sussex Üniversitesi) "(…) Thompson, modern sosyal yaşamda kitle iletişim medyasının önemini kavrayan ve değerlendiren önde gelen sosyologlar arasında. Bu kışkırtıcı yeni kitabında somut tarihsel gelişmelerin analizleri ve sosyal teori tartışmaları arasında gidip gelerek ve canlı, ilgi çekici bir modernite hikâyesi anlatarak değerlendirmelerde bulunuyor. Thompson, mükemmel kavrama gücü, anlayış ve doğrulukta yazıyor. Onun dikkatli tarihsel açıklamaları ve teorik tartışmalara bağlılığı sembolik iktidarın belirleyiciliğini kabul etmekle birlikte, medyanın kurumsal kökenleri ve sosyal sonuçlarının ne otomatik ne de ilâhi olduğuna dair inatçı iyimserliğiyle uyuşur." James Lull (San José üniversitesi) Modern toplumların oluşmasında iletişim medyasının oynadığı rol neydi? On beşinci yüzyıl Avrupa'sında basımcılığın icadından günümüzün küresel iletişim ağlarının genişlemesine kadar iletişimin yeni biçimlerinin ve enformasyonun yayılmasının sosyal etkilerini nasıl anlamalıyız? Thompson, bu yeni ve önemli çalışmasında, iletişim medyasının farklı bir sosyal teorisini ve etkilerini ortaya koyarak bu ve başka sorulara yanıt veriyor. İletişim medyasının gelişmesinin artık ortak bir mekânı paylaşmayla ilintisi olmayan yeni eylem ve etkileşim biçimleri yarattığını; sosyal yaşamın zamansal ve mekânsal oluşumunu dönüştürmesini tartışıyor. Bu dönüşümün sonuçları muazzamdır; kişisel deneyimin ve benlik oluşumunun en mahrem yönlerinden iktidarın değişen doğasına ve kamusal alandaki görünürlüğüne kadar pek çok yaşam alanımızı derinden etkiler. Thompson, tezini birbiriyle ilişkili birkaç konuyu analiz ederek geliştiriyor: dolayımlı etkileşimin yükselişi, dolayımlanmış yeni görünürlük biçimlerinin oluşumu, küresel iletişim ağlarının ortaya çıkışı, geleneğin dönüşümü, benlik-oluşumu sürecinin yeniden biçimlenmesi ve kamusal alanın değişen karekteri. Öte yandan Medya ve Modernite sosyal ve siyasal teori, kültür sosyolojisi, medya ve kültürel çalışmalar öğrencileri için paha biçilmez bir başvuru kaynağı

Medya-kültür endüstrisi, 2010 Türkiye'sinde ne gibi niteliksel ve niceliksel boyutlara sahip ve bu endüstri, İstanbul için ne ifade ediyor? Bu sorulara cevap arayan çalışma, 9 bölümden oluşuyor. Birinci bölüm, medya endüstrisinin Türkiye'de tanımlanışını, tarihsel gelişimini ve İstanbul'un bu alanın merkezi olmasının ekonomi politiğini konu alıyor. İkinci bölüm, yazılı medya alanını konu alıyor ve gazete-dergi yayıncılığının tarihsel gelişimi, bugün vardığı boyutlar, sahiplik durumu analiz ediyor. Üçüncü bölüm elektronik medyaya ait. Bu bölümde 1990'lara kadar devlet tekelinde olan bu alt sektörün bu tarihten sonra kat ettiği gelişme, bir reklam mecrası olarak büyüklüğü, yazılı medya ile entegrasyonu araştırılıyor. Dördüncü bölüm, yazılı ve elektronik medyaya hizmet veren tedarikçi "yan sanayi"ye ayrılırken haber ajansları, dizi film yapım faaliyetleri gibi alanları inceliyor. Çalışmanın beşinci bölümü, medya sektörünün en önemli gelir kaynağına aracılık eden sektöre, reklamcılık endüstrisine ayrılırken, reklamın hızla, medya-kültür alanının ana gelir kaynağı haline gelmesine dikkat çekiyor ve bu alandaki "yeniden metalaşma" sürecinin ipuçlarına parmak basıyor. Altıncı bölümde "süresiz yayın" diye de adlandırılan kitap yayıncılığı var. Yedinci bölüm, basım sanayinin analizine ve İstanbul'un bu sanayideki yerine ayrıldı. Sekizinci bölümde, spor-eğlence bileşiminin popüler branşı futbolun endüstrileşmesi ve medya-kültür alanı ile ilişkileri konu edildi. Dokuzuncu ve son bölümde ise medyada sermaye birikim sürecine paralel değişen üretim ve yönetim ilişkileri, bu süreçte medya çalışanlarının sınıfsal farklılaşması, sonuçta da bir medya aristokrasinin ortaya çıkışı konu alınıyor. Bu aristokrasinin, giderek diktatoryal bir özellik kazanan medya yönetimlerindeki araçsal rolü ve bu trende karşı demokratikleşme adına yapılabilecek şeyler, yine bu final bölümünde tartışılıyor.

"Medyanın tercihlerini biçimlendiren ve kimin medyaya ulaşacağını belirleyen güç yapısı kitle iletişim araçlarının doğru sözlülüğünü etkiler. Ulaşmayı hak edenler yalan söyleyebilirler; ne kadar güçlülerse o kadar rahatça yalan söyleyebilirler ve yalanları da pek düzeltilmez. Mevkileri ne kadar yüksekse, sözleri o kadar 'güvenilir'dir; konuşmacı ne kadar güvenilirse yalan söyleme özgürlüğü o kadar çoktur. Bu, iki yasa halinde belirtilebilir: 'Ulaşma gücü yasası' ve 'doğru sözlülüğün aksine güç yasası'. İlk yasa, ekonomik ve siyasal etkiniz ne kadar çoksa kitle iletişim araçlarına ulaşmanız o kadar kolaydır; gücünüz ne kadar azsa ulaşmanız o kadar güçtür..."